29M Üzgün ​​ama ileriye doğru ilerliyor

Bugün her zaman yorgun olduğumu fark edene kadar yeni işimden keyif alıyordum.

Hayatımı toparlamak ve ayık kalmak için gerçekten çok çabalıyorum. Ama bu zor, ayıkken rahatlamak için çabalıyorum ve zamanla üzüntü/öfke biriktiriyorum. Bir yıl işsiz kaldım ama şimdi çalışıyorum.

Bir fabrikada geçici iş buldum, terli fiziksel bir iş ama meslektaşlarımı seviyorum. İyi şeyler yapıyor gibiyim ve insanlar beni seviyor ama hiçbir zaman yeterince şey yaptığımı hissetmiyorum. Yine de kronik olarak kendimi eleştirebilirim. Bana kalıcı bir sözleşme teklif edilmesi iyi bir şans gibi görünüyor ama beni eğiten adam yönetimle olan paçavrasını kaybediyor. Sanırım fabrikadaki işimiz özellikle çok az düşünmeyi gerektiren bir iş. O ortama girmek moralleri bozuyor.

Hayatımın çoÄŸunu medyada kariyer yaparak geçirdim ve salgın sırasında her ÅŸey bir ÅŸekilde dağıldı. Kendimi onu yeniden inÅŸa ederken görmüyorum. Ben de bunda baÅŸarılı oldum, insanlar liderlik için bana yöneldi ve ödüller aldım. Ayrıca kötü bir içki içme alışkanlığı da geliÅŸtirdim ve bu, 20’li yaÅŸlarımın çoÄŸunu boÅŸa harcadı.

Şimdi 30 yaşına girmek üzereyim ve kendi evimi almak ve borçlardan kurtulmak için mücadele ediyorum. Ve aniden işimi sevdiğimden emin olmadığımı fark ettim. Bu yapabileceğimin en iyisi.

Boşa geçen önceki kariyerime ya da zorlu ekonomiye hayıflanmanın bir anlamı yok. Öyle değil mi? Bugün her yerimin ağrıdığını fark ettim. İçki torbası olduğum için şişmanladım, ağır kaldırmaktan yaralandım, kaslarım ağrıyor, sırtım ağrıyor. Başparmağımı burktum ama çalışmam gerekiyor.

Ve her sabah işten önce bütçemi belirliyorum, terapiye gidiyorum, e-postalarımı kontrol ediyorum, planları düzenliyorum ve sonra çalışıyorum ve akşamları birkaç saatim oluyor. Ve fabrikadan kulaklarımda çınlama duyuyorum. Göğsüm fabrikadan dolayı ağır.

Lastiği soluyorum, kulaklarım sızlıyor, ayaklarım çok ağrıyor. Beynim o kadar karışık ki. Arkadaşlarım benimle takılmak istediğinde onlarla vakit geçirmemek israf gibi geliyor.

Ama uzun süre yalnız kalmayı çok isterim.

Şimdi karanlıkta uzanacağım. Yarın işim var.

Geçiyorum. Yapacak pek bir şey yok.