Ocak 5, 2026
28m, Hayatta kaybolmuÅŸ hissetmek.
Herkese merhaba, başlıktan da anlaşılacağı gibi, aslında kendimi hayatta kaybolmuş hissediyorum. Neredeyse yarım yıldır işsizim ve kariyer açısından ne yapacağımı bilmiyorum. Açıkçası kendimi başarısız hissediyorum.
Büyüdüğümde ne olmak istediÄŸime ya da ne olmak istediÄŸime dair hiçbir fikrim yoktu. Hiçbir ÅŸeye karşı ateÅŸli bir tutkum yoktu. Ãœniversiteye gitmeye karar verdim çünkü bu bir normdu ve ailem benim baÅŸarılı olmamı istiyordu. Neyi takip etmek istediÄŸime dair hala hiçbir fikrim yoktu. Bir devlet kolejinde çok fazla iÅŸletme dersi aldıktan sonra, Muhasebe alanında lisans derecesi alacağımı düşünerek bir üniversiteye transfer oldum. Ezici bir ÅŸekilde mücadele ettiÄŸim için bu korkunç bir karardı. Bilgiyi öğrenmekten keyif aldığım için ana dalımı Kriminoloji’ye çevirdim. Ancak polis olmak istemiyorum çünkü bunun için doÄŸru zihniyete sahip deÄŸilim. Bir dönem daha uzun sürdü ama sonunda Ä°ÅŸletme Kavramları yan dalıyla Kriminoloji diplomasıyla mezun oldum.
Ãœniversitedeki son dönemimde, ilçe koruma kurulunda ücretsiz staj yaptım. Ä°ÅŸten gerçekten keyif aldım ama park bekçisi olmak istersem okula geri dönmem gerektiÄŸine inanıyorum ve geri dönmeyi de düşünmüyorum. SaÄŸ ECU’mu bileÄŸimden yırttım ve ameliyat olmak zorunda kaldım, ancak birkaç ay beklemek zorunda kaldım.
Ãœniversiteden sonra ailemle evde kalma ÅŸansına sahip oldum. Ne yapmak istediÄŸime dair hâlâ bir planım yoktu. Bir iÅŸ bulmam gerekiyordu, bu yüzden Walmart’ta çalışmaya baÅŸladım. Evde geçirdiÄŸim bu süre zarfında bir buçuk yıl boyunca öğrenci kredilerimin tamamını ödemeyi baÅŸardım. Birkaç yıl sonra taşındım ama büyükbabamın ölümünden bir ay sonraydı.
Åžimdilik hızlı ileri saralım, Temmuz ayının sonundan beri iÅŸimden çıktım. Bunu yapabilecek kadar para biriktirebildim. Walmart’tan ayrıldığımda Stocking 2 takımının lideriydim. Yeni bir maÄŸaza müdürü gelmiÅŸti ve kimsenin çalışmak istemeyeceÄŸi zehirli bir ortam yaratmıştı. Zamanı geri alabilseydim, kalırdım ve iÅŸimden ayrılırdım. Pek çok iyi insan iÅŸten ayrıldı ve ben de bana uygulanan muamele ve akıl saÄŸlığım nedeniyle iÅŸi bıraktım. Yaklaşık 7-8 ay kadar ekip liderliÄŸi yaptım.
Sigarayı bıraktıktan sonra ruh sağlığım üzerinde çalıştım ve ailemle vakit geçirdim. Ağustos ayı sonlarında birkaç yıldır görmediğim kuzenlerimden birini motosiklet kazasında kaybettim. Ayrıca randevulara gitmek veya hayvanlara yardım etmek için yardıma ihtiyaç duydukları için aileme de yardım ediyordum.
Ä°ÅŸ hayatına geri dönmeye hazırım ama ne yapmak istediÄŸimi bilmiyorum. Diplomamı hiçbir zaman kullanacağımı sanmıyorum ve sadece Costco’ya baÅŸvurdum. Sizce esnafa katılmak için çok geç mi kaldım? Beni kendi iÅŸ koluna sokmaya çalışan yan hakem olan bir arkadaşım var. Ayrıca postaneye posta dağıtan bir arkadaşım var.
Uzun yazı için özür dilerim ve her türlü yorumu çok takdir ediyorum.
Etiketler:
2 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
I’ll start by giving you my mantra: I want to be useful.
I’m only a year younger than you and am applying to my local electrician union’s apprenticeship. I’m being told that getting into the trades around this age isnt awful bc our bodies can still handle hard work, definitely helps if you already take care of your physical health well enough. Look for apprenticeships and see if anything speaks to you, because despite me having an undergrad degree, I also never had a passion but do feel interested in the work electricians do.
Another suggestion, EMT work always seems to be training new ambulance driver crews and they dont sound picky. Again, I know its hard work and a lot of people treat it like a stepping stone into either nicer medical field positions, or firefighting/emergency management.
County and city job sites usually have a ton of listings for jobs I’ve never heard of so that’s one of my go-to places to look.
As a fellow person with no passions, my best advice is ask yourself how to be useful. I keep asking myself how to be useful, and right now I’m either going to apprentice in a trade or train to be working as an EMT or firefighter. If that falls through, I can keep looking for work that makes people feel useful to my community. And then ideally, useful work wil give me the funds and breathing room to explore hobbies and travel one day.
You American? Join the military while you still can. If you have absolutely 0 interest in that, you need to just sit down and really think about what kind of job you can see yourself working and not being miserable at. Ask buddies from high school and college what they’re doing for work, ask old buddies from walmart where they ended up next. You have a bachelors degree and that’s the foot in the door you need to get an interview at most places. You’re educated and have work experience managing people. You’ll be a great applicant for a ton of jobs. You also need to think about your hobbies or hobbies you would enjoy. Do you like skiing? You should get a seasonal job at a ski resort for the remainder of the winter and enjoy your life. Do you like boats? Move to the coast til the end of summer and work at a marina. Jobs along these lines will introduce you to new skills, new people, and new experiences that will help you find new paths in life. Going back to the military, you will gain so many skillsets in those short 4 years, and make decent money as you will join with a degree. They’ll train you to be a mechanic, engineer of any kind, business roles, anything and everything. I know the feeling you’re feeling and it sucks. You just gotta think of something you won’t hate, and go for it. 28 is still extremely young too in the grand scheme of things, so don’t stress yourself out too much. Best of luck my man, it will all work out