27, diplomam yok, gerçek deneyimim yok, genel not ortalaması berbat, bölümümden nefret ediyorum.

Kanada’nın en iyi ve en zor üniversitelerinden biri olan Toronto Üniversitesi’ne gidiyorum. Bana göre olmasa da aile baskısının çok prestijli ve zor bir okulda kalmama izin vermesine izin verdim.

Bilgisayar bilimlerine kabul edilmiş olmanıza rağmen, programda kalabilmek için 3.0 genel not ortalamasına ve zor derslerde 4.0 gibi diğer gereksinimlere ihtiyacınız vardı, aksi halde okuldan atılırsınız. Ne yazık ki kovuldum ama okulda kalmam için kendime baskı yapılmasına izin verdim. Genel not ortalamam o kadar berbat ki bildiğim kadarıyla bu noktada tüm transfer seçenekleri neredeyse devre dışı. Ve öyle olmasa bile 13 kredimden kaç tanesi devredilebilir?

7 yıl sonra Econ Major ve Comp Sci Minor’a yönelik 13 kredim var. Econ’a gerçek bir ilgim yok ve beni mutlu eden herhangi bir şeyin peşinde koşmak için reşit olmayan birinin tek başına yeterli olmayacağını biliyorum. Boktan bir not ortalaması ile mezun olacağım, yüksek lisans ve ana dal için neredeyse hiç fırsatım yok, hem bir yüksek lisans hem de istediğim bir şey olmadan pratik olarak hiçbir şey yapamam çünkü hayatımın 27 yılı boyunca, diğer insanları dinlememeyi seçersem, tamamen kontrolüm altındayken, kendime baskı yapılmasına izin verdim. Ve tüm bu baskıyı kabul etmeme rağmen mantıksal olarak işi bitirmeye o kadar yakınım ki, nesnel olarak bu noktada geleceğim için yapılacak en iyi şey bu değil mi?

İdealim BT veya Siber Güvenlik alanında bir şeyler yapmak, sektörden birkaç kişi tanıyorum ve bana bunun sorun olmayacağını söylüyorlar ama artık gerçekten emin değilim. Çok uzun sürecek ve açıkçası hepsinin daha fazla ilgili deneyimi ve dereceleri var, bu yüzden bilip bilmediklerinden bile emin değilim. Bu işlerin sevdiğim yanı, aslında müşteri hizmetlerinden, teknolojiden ve bulmaca çözmekten gerçekten keyif almam, bu benim için doğru şeymiş gibi geliyor ama bu o kadar rekabetçi ki ve hayatımı o kadar berbat ettim ki, artık yapabilir miyim bilmiyorum.

Gençken BT alanında kariyer yapmak için saha teknisyeni olarak bana teklif edilen işleri reddettim, ancak artık diplomam yok ve daha fazla eğitimle bu fırsatları elde edebileceğimi düşünmüyorum, ailemi mutlu etmek için şanslı bir el atmış gibiyim.

Sorunsuz bir şekilde bitirip 2 yıl içinde mezun olursam mezun olup hayatıma kaç 29’da başlayacağım? Ve bu, son 7 yılda olduğu gibi yılda neredeyse hiç kredi almaya devam etmeyeceğimi varsayıyor. Bu noktada 30’lu yaşlarıma kadar geçerli bir kariyerim olmayacaksa nasıl çocuk sahibi olabileceğimden gerçekten emin değilim. Nasıl bir kariyer elde edeceğimden bile emin değilim, imkansız görünüyor.

Benim tek gerçek lütfum, eğer birisinin benim sahip olmadığımı düşündüğünüz paraya sahip olmama bağlı olduğunu söyleyen bir tavsiyesi varsa, kendimi destekleyecek iyi bir yuva yumurtam olması, ancak Uni’den ayrılacak ve düşük ücretli, yavaş bir kariyer yoluna başlayacaksam, insanlar 21’de başlıyor, buna ancak bu kadar dalmaya gücümün yeteceğini hissediyorum.

tldr: 27, en iyi üniversitelerden birinde 8 yıl geçirdim, 13/20 kredim var, istemediğim bir anadal ve bunun için 2,0 not ortalaması var. Büyüdüğümde BT’de çalışmak istiyorum ama çok rekabetçi görünüyor ve bu işe koyduğum onca şeyden dolayı kendimi bu dereceyi bitirmeye zorlanmış hissediyorum. O kadar geride kaldım ki, hayatımı toparladığımda çocuklar gibi önemli dönüm noktalarını kaçıracağımı hissediyorum.