26 Yaşında Tamamen Kaybolmuş ve Umutsuz Hissetmek

Büyürken etrafımdaki yetişkinlerin söylediklerinin aynısını yaptım: İyi notlar aldım, iyi bir üniversiteye gittim, dört yılda mezun oldum ve çalışmaya başladım. Şimdi 26 yaşındayım, üç işim var ve kendimi tamamen kaybolmuş ve perişan hissediyorum.

Şu anda sonu olmayan bir satış işinde çalışıyorum, bu işi çoğunlukla ailemin sağlık sigortasının bitmesi ve kronik bir sağlık durumu nedeniyle ACA kapsamının karşılanamaz olması nedeniyle üstlendim. 9 aydan fazla süren sürekli başvurulardan sonra, bir şeyler elde edebildiğim için kendimi şanslı hissettim. Ne yazık ki son 6-7 yılda bölgemde 10 farklı satış temsilcisi vardı, dolayısıyla potansiyel müşteri köprülerinin çoğu yakıldı. Artık hafta içi günde 10-12 saat çalışıp hafta sonları da 8-10 saat daha buna ayak uydurmaya çalışmak zorunda kalıyorum ve boğuluyormuşum gibi hissediyorum. Kendimi hiç bu kadar kapana kısılmış, endişeli ya da depresif hissetmemiştim ve umutsuzca satışlardan çıkmak istiyorum; neredeyse her şeyi denemeye hazırım.

Harika bir kız arkadaşım, ailem ve arkadaşlarım olduğu için şanslıyım ama tek düşünebildiğim, her gün olmadığım biri gibi davranarak geçirdiğim bir işten ne kadar yorulduğum.

Hayatın daha kötü olabileceÄŸini biliyorum ve ÅŸikayet etmekten nefret ediyorum ama gerçek ÅŸu ki akıl saÄŸlığım hiç bu kadar kötü olmamıştı. Gerçekten ne yapacağımı ya da nereye döneceÄŸimi bilmiyorum, bu yüzden ÅŸunu sormayı düşündüm: 20’li yaÅŸların ortasında kendini kaybolmuÅŸ hissedenleriniz için, bir sonraki adımınızı belirlemenize ne yardımcı oldu?