Ocak 1, 2026
25 yaşında, hayatta sıkışmış ve geride kalmış hissediyorsunuz. Yakında Japonya’ya taşınıyorum ve kaçıyor muyum yoksa kendimi mi buluyorum emin değilim
25 yaşındayım ve açıkçası hayatta kendimi çok sıkışmış ve geride hissediyorum.
Halen ailemle birlikte evimde yaşıyorum. Liseden sonra ne yapmak istediğimi gerçekten bilmiyordum ve okula asla düzgün bir şekilde geri dönmedim. Üniversitede bir muhasebe dersi aldım ama pek hoşuma gitmedi, o yüzden bıraktım. O zamandan beri çoğunlukla sonu olmayan işlerde çalıştım. Son birkaç yıldır forklift sürücüsü olarak çalışıyorum ve gurur duyduğum şekilde mali durumumu kontrol altına almaya ve para tasarrufu yapmaya odaklanıyorum. Ancak kariyer açısından hiçbir şey başaramamış gibi hissediyorum.
Fotoğrafçılık, videografi, tarih, motosikletler ve genel olarak yaratıcı şeyler gibi pek çok ilgi alanım ve hobim var. Hiçbiri net bir kariyer yoluna dönüşmedi ve iş hayatımla ne yapacağımı seçmeye geldiğinde kendimi tamamen kaybolmuş hissediyorum.
Yaklaşık bir ay sonra çalışma tatili vizesiyle Japonya’ya taşınıyorum. Bir-iki yıl kalmayı planlıyorum. Hedeflerim konfor alanımın dışına çıkmak, daha sosyal olmak, bağımsız yaşamayı öğrenmek ve yıllardır hayalini kurduğum bir ülkede yaşamayı deneyimlemek. Aynı zamanda bir yanım, sorunlarımla yüzleşmek yerine onlardan kaçmamın bir sonucu olmasından korkuyor.
Taşınma birikimimin yaklaşık yarısına mal olacak ve bu da beni çok strese sokuyor. Ayrıca kuzenlerim ya da okulu yıllar önce bitirmiş ve artık istikrarlı bir kariyere sahip olan eski sınıf arkadaşlarım gibi benim yaşımdaki insanlara baktığımda da çok utanç ve kıskançlık duyuyorum. Bu arada sanki sürükleniyormuşum gibi hissediyorum.
Seveceğimi düşündüğüm işlerden biri, bir müzede tarihi eserleri korumak veya onlarla çalışmak, ancak eğitim altı ila on yıl arasında sürüyor. Gerçekçi olmak gerekirse, bu şu anda benim için çok zorlayıcı ve pek pratik değil.
Kendimi çok parçalanmış hissediyorum.
Bir yanım evde kalmam, okula gitmem ve kariyer yapma konusunda ciddileşmem gerektiğini düşünüyor.
Başka bir yanım, bazı şeyleri geciktirse de Japonya’ya gitmenin büyümeme, olgunlaşmama ve sonunda kendimi anlamama yardımcı olabileceğini düşünüyor.
Nefret edeceğim bir şey için okula dönerek zaman veya para harcamak istemiyorum. Ayrıca 35 yaşında hiç risk almamış gibi hissederek uyanmak istemiyorum.
Benzer durumda olan kişiler için:
• Did travel or time away actually help you find direction, or did it just delay things?
• How did you figure out a career when you didn’t have a clear passion?
• Is 25 really as late as it feels, or am I catastrophizing?
Herhangi bir bakış açısı gerçekten yardımcı olacaktır. Kendimi kaybolmuş hissediyorum, utanıyorum ve yanlış seçim yapmaktan korkuyorum.
Etiketler:
6 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Focus on the work in the holiday so you will have an income.
Stay 6 months and then re-evaluate from there.
Foreigners who do not adapt do not survive long in Japan.
“ Part of me feels like I should stay home, go to school, and get serious about building a career “ – Listen to this. Stay home and go to college in Fall to get your bachelor’s degree by the time you are 30 so that you can look for a career job or you will be 30 with no college degree and still lost or regretting it. Now isn’t the time to travel 🧳 or move out at all in another country when you haven’t gotten any college or built anything for yourself yet and still, and using half of the little saving money 💰 you have left.
Yo, I’ve traveled to Japan twice as an exchange student/chaperone (2000 and 2010) AND lived in Japan for a year back in 2012-13 right before I turned 29. It is not a romantic place to live per se. Do you speak the language? Do you already have connections there? Do you have enough money already saved when accidents may happen? I’m talking at least 2 years worth of income. Please do not run away to another country unless you’ve actually lived abroad. Have you travelled alone to ANY foreign country? Being 25 and “career-less” is fine. It’s okay to just travel, have hobbies that are ***just hobbies*** and travel ***just to travel*** – we live with this weird social “expectation” that one NEEDS a career to be “an adult and on a path”.
In my opinion, it’s ok to wander and explore the world. Do work just for the paycheck so you can keep a roof over your head and pay for what you want to experience in life. I do not regret the choice I made to live and work in Japan but I’d def do it differently. I miss it but now I work in health insurance as a day job and my path is to make time for my hobbies and my loved ones. I have a bunch of health issues as well now that I’m in my 40s, so make your adventures while you’re able! Do not compare yourself to others. I wish I’d learned that far younger. Expectations is the death of living authentically. Be prepared wherever you go!!
Why Japan?
You will get nothing out of going to Japan. 99.9999% of your interactions with Japanese people will consist of these four sentences:
“Do you rike Japanese food?”
“Yes, I like Japanese food.”
“Why did you come to Japan?”
“Because I am a loser who could not get a job where I am from, please stop rubbing it in.”
Save your time and your money. Can I tell you *specifically* what to do? No, because I am not you. But the longer and farther you run away, the harder it is to come back. 25 is not too late.
Both.