25 ne yapmam gerektiği ya da hangi yöne gitmem gerektiği hakkında hiçbir fikrim yok.

Bunu kısa tutmaya çalışacağım ama bazıları zor olacak.

Ergenlik yıllarımdan itibaren zihinsel olarak mücadele ettim, okulda pek başarılı olamadım ve yetişkinlik dönemimin çoğunu asgari ücretli işler arasında gidip gelerek, parti yaparak ve gerçekte kim olduğumu bilmeden hayatta kalmaya çalışarak geçirdim. 21 yaşında, manzara değişikliğinin işe yarayacağını umarak küçük kasabamdan uzaklaştım. Aslında öyle olmadı. 24 yaşına geldiğimde adıma 100 dolarla eve geri döndüm.

Sırf seyahat edecek kadar para biriktirmek için sonu olmayan bir işte çalışmaya başladım çünkü gerçekten dünyayı görmenin kendimi bulmama yardımcı olabileceğini düşündüm. Ve dürüst olmak gerekirse? Biraz işe yaradı. İlk kez işler yolunda gitmeye başladı. 25 yaşında, kim olduğumu yeni yeni anlamaya başladığımı hissediyorum, bunun nedeni kısmen, büyürken hiçbir hobim, tutkum ya da gerçekten bana ait olan hiçbir şeyin olmaması.

Ama şimdi geri döndüm, yeniden kendi başıma yaşıyorum ve asgari ücretle başladığım yerdeyim, sürekli çalışıyorum, zar zor hayatta kalabiliyorum ve sürekli bitkin durumdayım. Aslında kağıt üzerinde hiçbir şey değişmedi.

Olay şu: Daha fazlasını istiyorum. Bunun benim için nasıl göründüğüne dair hiçbir fikrim yok.

İnsani hizmetler veya sosyal hizmet hakkında düşündüm çünkü insanlarla aram gerçekten iyi ve umurumda ama okul pahalı ve borçtan korkuyorum, özellikle de sonunda ondan nefret edersem. Ayrıca emlak, satış veya ipotek komisyoncusu olmayı da düşündüm, ancak şu an bulunduğum yerden bakıldığında bunlar neredeyse çok hırslı geliyor.

Benzer bir noktada olan var mı? Bu normal mi? Hiç tıklanıyor mu?