24 evde kal kızım
24 (K) yaşındayım, hâlâ annemle yaşıyorum, bir işim yok ve daha önce hiç iş deneyimim olmadı, bu da kendimi tamamen işe yaramaz bir zavallı gibi hissetmeme neden oluyor. Kendimi başkalarıyla karşılaştırmamam gerektiğini biliyorum ama benim yaşımdaki insanların zaten birkaç yıllık deneyime sahip olduğunu düşünmeden edemiyorum, oysa ben sadece sıkışıp kaldım. Pek çok işe başvurdum ve hiçbir zaman yolunda gitmeyen yalnızca bir avuç görüşme yaptım.
Üstüne üstlük depresyon, anksiyete ve travmayla da uğraşıyorum, bu da her geçen gün işleri halletmeyi bile zorlaştırıyor. İlerlemeye çalışıyorum ama bazen kaybolmuş hissediyorum. Ayrıca her şeyi daha zor ve karmaşık hale getiren bir lisansım da yok.
Herhangi bir alanda çalışmaya başlamanın bir yolu varsa veya durumuma yardımcı olacak biri varsa çok sevinirim.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Matematik ve Kimya'yı seven biri için eğlenceli işl...
Matematik ve Kimya'yı seven biri için eğlenceli işler nelerdir?
22, 23 Temmuz ve şimdiden başarısız olduğumu hissediyor...
Arabam yok, işim yok ve okula gitmiyorum. Sağda solda iş başvuruları yapıyorum ve geçen yaz garson olarak çalıştığım bir restoran dışında kimseden yanıt alamadım. Hiçbir deneyimim o...
Lisansüstü tavsiyeniz var mı?
Sadece iki ay önce Ocak ayında küçük bir devlet okulundan finans ağırlıklı bir dereceyle mezun oldum. Neredeyse bir yıldır bir finans kurumunda gişe memuru olarak çalışıyorum. Maaş 50...
Güvende kalmakla kendi başıma bir şeyler inşa etmeye ç...
Bir süredir bu konu üzerinde ileri geri gidiyordum. İstikrarlı bir işim var. Fena değil, faturaları ödüyor ve ne bekleyeceğimi biliyorum. Ama aynı zamanda sanki aynı günleri tekrar tekrar...
STEM alanında kendi yolumu takip etmek için ailemin son de...
Ben 22M'yim. Uzun lafın kısası. Babam son 6 yıldır büyük devlet sözleşmelerini garanti altına alan çok başarılı bir B2B üretim işi kurdu. Diplomamla neredeyse hiçbir ilgisi yok. O art...
Sorumluluk ile kendimi kaybetmek arasında bir yerde
31 yaşındayım ve son zamanlarda sanki tüm bu yılları kendimi veya hayatımın nereye gittiğini gerçekten anlamadan geçirmişim gibi geliyor. Kendim ve ailem için daha iyi bir şeyler inşa ...
23, diploma yok, istikrarlı bir iş yok, tamamen kaybolmuş...
23M yaşındayım ve kendimi hayatta sıkışmış gibi hissediyorum. Diplomam yok. Yaklaşık 2-3 yıl üniversiteye gittim ama bana göre olmadığı için okulu bıraktım. Ondan sonra internette ...
Bu kadar gergin olmak normal mi?
Ben ve istihdam danışmanım, giriş seviyesi laboratuvar asistanı olarak işe birlikte başvurmuştuk. Her ne kadar bilim alanında çalışmaya pek ilgim olmasa da, seçilmeyeceğimi düşünsem d...
20 milyon kişi üniversite diploması seçimi konusunda çe...
Bunu okuyan herkese merhaba, şu anda Birleşik Krallık'ta Üniversiteye kayıtlı 20M'im. Başlangıçta bir Lisans Fizyoterapi programında bir yıl çalıştım, kişisel olarak hastane ortamına ...
Hayat hedefi San Francisco'ya taşınmak ve yeni bir al...
Şu anda Doğu kıyısında yaşayan 5 yıldan fazla deneyime sahip bir Ürün Müdürüyüm. Birçok nedenden dolayı kariyerimden ve konumumdan son derece mutsuzum. Evde ve işte mutsuz olmaktan kay...
7 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
you’re not useless, you just haven’t had your first break yet. try to shrink the problem: 1) get any income first, not dream job. think grocery stores, daycare, pet care, temp agency, seasonal work 2) work on license in tiny steps 3) therapy/meds if possible. finding anything paying right now is just stupid hard
that’s okay, I’m younger but also in a similar place, having trouble taking care of myself, as well as some mental health stuff. Just want to give you a hug, and I hope everything gets better for you. If you can afford it, prioritize your health first. it’s very important to get into at least a functioning state of mind to go do any sort of work from my own experience
Alot of people on /neet are in your situation .they would love to help you deal with the mental space involved with being u/e for so long
I second another commenter with going through a temp agency. Depending on your location there’s always a job to fill, and some of those are temp to hire positions. Once you get into the job market things will begin to fall into place. Don’t lose hope, and don’t call yourself a loser!
“The best time to plant a tree was 20 years ago. The second best time is now.”
Well, the first question would be why should a company hire you? Would you hire you? What’s your educational level? What are your accomplishments? Put yourself in the position of doing the hiring.
Depression, anxiety? Sure, it should be expected. You haven’t accomplished very much in 24 years.
So figure out what you need to do to make yourself more marketable and fix it.
Have you tried local restaurants like Burger King or subway?
Firstly~
Be kind to yourself and allow yourself some grace. This is *your* journey, and your own timeline. Don’t be so hard on yourself.
The only person calling you a “loser” is you; so change your self talk. It really *is* impactful. Instead, when you realize you’re having those thoughts, remind yourself that this is your path, and you’re the only one who can walk it. There’s no point in comparing your path to others because you’re not walking their path, and they’re not walking yours.
You can certainly try and follow similar steps, but even that will never be the exact same route as you’re trying to emulate.
And overall, spiraling in that mindset isn’t helping you to get out of it, right? So change your mindset.
It’s not that you’re a loser, but rather that you recognize you’re not where you want to be.
Nextly~
Your goal is find a job yes? And to get your driver’s license?
The latter of those is readily obtainable ya? What’s stopping you from getting your license? If nothing else, start doing that. Being able to drive gives you more access to other things more easily; and more reliably.
Most driving school programs only take maybe a couple months; not long at all.
Id focus on that first; get your license, *then* focus on finding a job. It will be hard enough to get to driving school and learn that on its own, let alone trying to do that at the same time as managing work schedules AND commuting to that job.
Lastly~
As for getting a job, you *really* shouldn’t be hard on yourself here. The job market is terrible right now.
Do you have a degree? That sorta changes the approach and what jobs you’re eligible for. Otherwise, you’re likely looking at mostly retail customer service jobs; of which, many places are hiring. Problem is, majority of those places are not paying well at all compared to other jobs.
But you’re looking to gain work experience right? If your mom is still able to support you through it, I would just focus on getting the experience, and not worrying about the pay atm.
Put your money into savings as you earn it, but just focus on experience. Anything you apply for, that should be your selling point; that you’re eager to learn and gain experience. Most retail places are looking for anyone who can be reasonably trained to do the job tasks.
You don’t have to stay at any job btw. Can always just go to another job until you find one you like, or an industry you don’t hate.
So TLDR:
– go enroll in a driving class and get your license
– after you earn your license, start applying to jobs locally.
– most importantly, be gentle with yourself. Life is hard already. You don’t need to make it harder for yourself yknow? Where you’re at is where you’re at, and that’s the best place to start.