23 yaşında bir hemşire ve boksörüm ama bu günlerde motivasyonumun pek iyi olmadığını hissediyorum

Herkese merhaba, 23 yaşında bir erkeğim, hemşire olarak çalışıyorum ve boş zamanlarımda da boksörlük yapıyorum.

Son zamanlarda tuhaf bir şekilde kaybolmuş mu hissediyorum? Sanki biraz sıkıldığımı ve başarılarımın artık çok küçük olduğunu hissediyorum. Sanki hayat bir film olsaydı, karakterimin gelişimi/erişme anları zaten vardı ve şimdi sadece tatmin edici bir şey bulmam gerekiyormuş gibi bir his var içimde.

İlk önce liseden mezun oluyordum ve "kendimi bulmak"sonra hemşirelik okulunu bitiriyorum, sonra aşık oluyorum. Bunların hepsine sahibim ve partnerimi seviyorum, onunla geçirdiğim her günü seviyorum.

Gençken boksu seviyordum ve profesyonel olmak istediğimi düşündüm, bu yüzden yaklaşık bir yıldır boks yapıyorum. Bu günlerde gerçekten profesyonel olmak istemiyorum hahaha, ama eğlence ve kişisel gelişim için bundan keyif alıyorum.

Ama içimde tuhaf bir his var ki, tüm bunlar iyi olsa ve kendimi geliştirmem iyi olsa da çünkü kendimi iyi hissetmemi ve uzun yaşamamı sağlayacak, bana biraz anlamsız mı geliyor?

Sanki her zaman kendimi zorlamak, öğrenmek ve bir insan olarak büyümek beni bir şeye hazırlamak istemiş gibi hissettim, ama o şeyin ne olduğunu bilmiyorum? Bunun saçma göründüğünü biliyorum, ama aksiyon filmlerinin büyük bir hayranı olarak büyüdüm, çizgi romanları ve video oyunlarını sevdim ve her zaman kendim için böyle heyecan verici bir şey hayal ettim, bu yüzden sanırım daha fazlasını yapacağımı düşündüm ya da sağlık uğruna kişisel gelişim dışında şeyler yapmanın, hoşuma gitse de sırf zaman geçirmek için hobiler sahibi olmanın ve işim heyecan verici olmasına rağmen para için çalışmanın daha mantıklı olacağını düşündüm. Monotonluğu gerçekten kıran tek şey yıllardır birlikte olduğum ve gerçekten sevdiğim kız arkadaşım ama onun ve ilişkimin üzerinde bu kadar baskı kurmanın sağlıklı olmadığını biliyorum.

Bu çok tuhaf, sanki hâlâ 17 yaşında, dünya parmaklarının ucunda olan bir çocuk gibi hissediyorum ama aynı zamanda yolculuğumu çoktan tamamlamış ve yoluma kilitlenmişim ve şimdi sadece sahip olduğum zamanın tadını çıkarmaya çalışmam gerekiyor. Bu da yine tuhaf çünkü zamanımdan keyif alıyorum, işimden keyif alıyorum, hobilerimden keyif alıyorum ama yine de bunlar anlamsız geliyor ya da eğer mantıklıysa bir şeyler eksik mi?

Bu biraz tutarsızsa özür dilerim, sadece bunu belirtmek istedim, bunu okumaya zaman ayıran herkese teşekkür ederim.