Ocak 20, 2026
22 yaşındayım ve çok kayboldum
Merhaba, buradayım çünkü herkes gibi ben de kendimi son derece sıkışmış ve kaybolmuş hissediyorum. İki yıl önce üniversiteden mezun oldum ve hukuk alanında harika bir iş bulacak kadar şanslıydım. Bu işi aldığımdan beri kendimi sanki uçuruma gitmiş gibi hissediyorum. İşimi çok sevmeme ve çalıştığım firma muhteşem olmasına rağmen kendimi sıkışmış hissediyorum. Herkese, aileme bile hukuk fakültesine gitmek istediğimi söyledim ama bunun doğru olduğundan emin değilim. daha çok ben "çalışmak" LSAT için hukuk fakültesine gitmek istemiyorum. Üniversiteden mezun olduğumdan beri birlikte büyüdüğüm tüm kimlik duygumu kaybettiğimi hissediyorum. Kendimi işlevsel olarak depresyonda hissediyorum.
Büyürken tarihi sevdim, her köşeyi bucak okudum ve sevdim. O kadar sevdim ki, üniversiteye gittiğimde bu alanda uzmanlaşmak istediğime karar verdim. Üniversitedeyken müzecilik alanında yan dal yaptım ve zamanımın çoğunu müzelere, tarihe, araştırmaya ve sevdiğim her şeye adadım. Daha sonra iş aramaya başladım ve kariyer yolumun bir zamanlar düşündüğüm kadar kazançlı olmadığını fark ettim. Bunu düşünerek okuduğunu biliyorum hah. Ama ne yazık ki ben bir hayalperestim, aptaldım ve gençtim ve konu bu değil. Orada burada birkaç hukuk dersi almıştım ve bu konuda çok iyiydim, hukuk profesörlerim bana avukat olmayı düşünmem gerektiğini söylediler ve ben de yönümü değiştirmeye karar verdim. Ancak istediğimin bu olduğundan pek emin değilim. Kanunlardan nefret etmiyorum, okumayı seviyorum. Olumlu bir değişiklik yapabileceğimi biliyorum ve tarihin araştırma yapmak ve sıkıcı metinleri okumak gibi yönlerini avukatlığa dahil edebileceğimi biliyorum ama bunu istediğimi sanmıyorum ya da belki de sadece tembelim.
Ancak üniversiteden önce hukuku hiçbir zaman bir kariyer olarak düşünmemiÅŸtim. Çocukken müze sergileri tasarlamak, tarihçi olmak, koleksiyonlardaki tarihi eserleri korumak, bir sonraki American Girl’ü tasarlamak gibi tarihi projelere danışmanlık yapmak istedim (keÅŸke biliyorum hahaha), senaryo yazmaya ve makale yazmaya o kadar çok zaman ayırdım ki. Barbie bebeklerimle film çekerdim ve hatta ailem bana çok güzel bir film düzenleme yazılımı bile aldı. Lisedeyken video oluÅŸturma ve düzenleme dersleri aldım ve filmlerimden biri Virginia Film Festivali’ne girdi. Dil öğrenmeyi, yeni kültürleri keÅŸfetmeyi, insanları ve onların kalıplarını keÅŸfetmeyi seviyordum. Ve yetiÅŸkin olduÄŸumdan beri sevdiÄŸim tüm temel parçalarımı kaybettiÄŸimi hissediyorum. Bunların hepsini sevdim ve artık tek yaptığımın çalışmak olduÄŸunu hissediyorum.
Bu yazının uzun ve uzun olduğunu biliyorum, ancak herhangi birinin kariyer tavsiyesi veya genel tavsiyesi varsa çok memnun olurum.
Etiketler:
4 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
This is a dilemma that young people (and old people too for that matter) have been struggling with across the globe for centuries now, and I don’t think there’s ever been a definitive “right” answer to it. So, you’re not alone in having to make this difficult decision. I think there are three schools of thought on this:
1) Go the stable route. Grab the law degree, you’d be a fool not to. Even if you decide to not study law later, the degree will still be extremely valuable. You’ll be able to make money, have financial stability, and climb the social ladder.
2) Go the history route, obviously. What is there to debate about, it’s what you love! Even though your life might be more unstable financially and career-wise, you’ll be enjoying it a lot more, and will be around people like yourself who share the same values.
3) Wait. Since you’re not sure, don’t make the decision now. Take a sabbatical and step away from things for a while. Go traveling, do some volunteering, try to grab an internship, then come back and look at the your choices again with fresh eyes.
I could tell you my personal opinion, but that’s not really relevant, since it’s your decision to make. There are no right or wrong choices here, it ultimately comes down to your priorities in life, what matters less, more, and most to you.
Oh my. The first thing that comes to mind is the amazing law related videos that you could be making.
And I imagine that every big museum must have lawyers on retainer.
(I was surprised to see that there are actually law museums – sort of. As the ABA Museum of Law in Chicago closed in 2011.)
Is your goal for a job more about the money or about the passing that you have done that job no matter what you make? I would do what your heart says. Go back to what you love doing.
That’s a normal feeling now as we become good at one thing we have the rug pulled out from us. Eventually you’ll be good at law school and have to start all over as a new lawyer if you make it there.
Romantic relationships feel like this too as we often have to start all over again before we get married.
I work as an entrepreneur and I have to constantly evolve in order to survive. At the end of the day you need money to buy a house etc so that other stuff you mentioned is insignificant.