22 yaşında üniversite öğrencisi gerçek anlamda dibe vurdu

Bugün kalkamadığım için bunu yatağımdaki %4 ÅŸarjlı telefonumdan yazıyorum. Daha önce depresyona girdim ama bu sefer gerçekten bir çıkış yolu olup olmadığını bilmiyorum. ABD’deyim

Bitirme tezimi, konuşmayı çok sevdiğim ve iki yıldır sevdiğim bir konu üzerine yapıyorum. Ülke çapında bana bu konuda ileri gideceğimi söyleyen profesörlerle görüştüm ve bu bana başlangıçta bunu başarabileceğime dair (yanlış) motivasyon verdi. İki ay sonra korkunç bir tükenmişlik içerisindeyim, biten bir ilişkim var, sigorta sorunları nedeniyle terapi alamıyorum ve neredeyse hiç param kalmadı.

Evdeyim, banyom, duşum ve kendime ait bir odam var. Ama bazı şeyleri yapmak zordur; asgari spor salonu üyeliği ayda 35-70 dolar tutuyor (ve sadece 2 hafta daha evdeyim), yataktan kalkıp Lig oynamak ve migren almaktan çok daha fazlasını yapacak enerjim yok. Şu anda gerçekten sol şakağımdan vurulmuşum gibi geliyor, acıyor ve çürümek istememe neden oluyor.

Artık hiçbir motivasyonum yok ve olur muyum bilmiyorum. Yarın kalkıp kafama koyduğum her şeyi yapmayı beklemiyorum ama gerçekten buradan çıkmam gerekiyor. Ağlıyorum çünkü gerçekten çok acıyor