Ocak 23, 2026
22 yaşında hayalimin peşinden koşmak gerçekçi mi?
21 yaşındayım (yakında 22 olacağım) ve şu anda geleceğim konusunda kendimi kaybolmuş hissediyorum. Son zamanlarda, okumayı seçtiğim yolda ilerlemek istemediğimi ve en güçlü tutkumun her zaman performans sergilemek olduğunu fark ettim.
Okuldayken dans etmeyi çok severdim ve bazı müzik etkinliklerinde sahneye çıktım. Bunu her yaptığımda kendimi çok canlı hissettiriyordu. Üniversiteye başladıktan sonra ilgimi bir kenara itip notlarıma odaklanmaya başladım ve elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım. "sorumlu olmak". Ancak bir yıl önce okumak için yurt dışına taşındım ve yalnız yaşamaya başladım. İşte o zaman bu duygular bana çok güçlü bir şekilde geri geldi.
Tutkumu bir kez daha unutmak istemediğime artık çok eminim. Resmi bir dans eğitimim yok. Çocukken sadece birkaç vokal dersi aldım. Potansiyelim olduğuna inanıyorum ama kesinlikle tekniğim yok. Videolardan kendi başıma pratik yapıyorum. Fırsat bulursam düzgün bir şekilde antrenman yapmaya ve çok çalışmaya hazırım. İdol grupları bana her zaman ilham verdi. Hayalim bir kız grubunda yer almak.
Seçmeleri araştırdım ama çoğu stajyerin 20 yaşında veya daha genç olması gerektiğinden yaşımın bir sorun olabileceğinden korkuyorum. Şu an aklımda birkaç soru var. 22 yaş böyle bir hayalin peşinden koşmak için çok mu yaşlı? Bir grupta olma ve performans sergileme hayalimin peşinden gitmek için hangi yolu izleyebilirim? Bunu başarmak için hangi adımları atmaya başlamalıyım?
Tüm sektörlerin gerçeklerinin farkındayım. Hiçbir şeyin kolay olmasını beklemiyorum. Ancak hayatımın geri kalanını bu hayalin kalbimde ağır bir şekilde oturmasıyla yaşamak istemiyorum.
Etiketler:
1 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
First of all… you’re 21. That is *so* young it almost hurts me that you’re worried it’s “too late.” You didn’t mess anything up by trying to be responsible you did what a lot of us do, and then life finally gave you enough space to hear what you actually want. The fact that performing makes you feel alive is huge. That’s not a random thought or a phase that’s the kind of feeling people spend decades trying to find.
About the age thing: yeah, some idol systems are obsessed with being ridiculously young, and that sucks, but 22 is absolutely not some expiration date on dreaming or performing. It just means the path might not be the textbook “trainee at 15” route, and honestly? That route is brutal anyway. What matters is that you’re willing to train, show up, and put yourself out there and you clearly are. You’re not “behind,” you’re just at the *start* of taking yourself seriously.
If I were your friend, I’d say: don’t nuke your life or your studies overnight, but don’t silence this part of you again either. Start taking real dance classes if you can, get some vocal coaching, keep practicing, film yourself, perform wherever you’re allowed to perform small stages count. Audition if you want to, even if it feels scary or “unlikely.” The regret of not trying is way heavier than a rejection email.
You don’t need certainty right now. You just need to let yourself *try* while you still have the fire. Dreams don’t disappear because they’re unrealistic they disappear because we convince ourselves we’re not allowed to want them.