21A Üniversite için bahar dönemine geri dönüyorum ve sonunda bunun neden berbat olduğunu bir araya getiriyorum

Merhaba, bir süredir buradayım ama paylaşım yapıyorum. Bir şekilde bu işe karışmasından her zaman hoşlanmadığım annem hakkında biraz konuşacağım.

Benim için mesele beklentilerden ibaret. Kendimi pek fazla keşfetmedim. Müziğin, özellikle de cazın havalı olabileceğini, sanatın havalı olabileceğini ve ailemin ana dili olan Kantonca öğrenmenin yanı sıra dil öğrenmenin de değerli olabileceğini düşünüyorum. Ancak onlara karşı çok az şey yaptım. Çok hayal kırıklığı yaratıyor. Sanırım gerçekçi olmak gerekirse, bu ruh haliyle bir gün denemeye başlasam muhtemelen bundan keyif almayacağımdan kaynaklanıyor.

Muhtemelen özgüvenim düşük olduğundandır ama aynı zamanda şu anda annemi suçladığımı gösteren bir his de var. Her zaman benim için boktan beklentilerini ortaya koydu. Lisede iyi bir üniversiteye girmek için okuyun, ana derslerden en az B almak, arkadaş edinmek dışında bir bok yapmasam bile, ama ah durun, görünüşe göre arkadaş edinmek istemiyorum çünkü hiç arkadaşım yok, o yüzden belki de sadece yalnızsınızdır. kabul ettim "belki ben böyleyim"katlanabileceğim az insan olmasının verdiği acı ve arkadaş edinme konusunda sahip olduğum doğal utangaçlık nedeniyle. Ve elbette, liseden hemen sonra üniversiteye gittim, bu çılgınca bir şey değil, ama geçen yıl serseri bir depresyona girdikten sonra, keşke üniversiteye daha coşkulu bir sayfadan başlasaydım diye düşünüyorum.

Önemli olan ne, sana anlatacağım. Her ne kadar tavsiye mektuplarım hakkındaki düşüncem profesörlerimin pratikte okulu tanıtmak için para aldıkları yönünde olsa da, eczacılık fakültesine yüksek lisans okulu olarak gitmek üzereyim. Ä°yi bir Eczacılık öğrencisi olacağıma dair ekstra bir çalışma yapmıyorum. Bu yolda devam ederek onlara yük olduÄŸumu düşünsem bile ailemi seviyorum ve Eczacılık’a olan baÄŸlılığımı sorguluyorlar ama aynı zamanda bana bir yaÅŸam yolu sunabilecek bir kariyere giden yolda yalan söyleyeceÄŸimi düşünüyorlar. Eczacılık açıkçası kulaÄŸa çok şüpheli geliyor ve teyzemin hastane eczanesinde uÄŸraÅŸmak zorunda olduÄŸu insanlardan ailenin anne odaklı tarafına ÅŸikayet ettiÄŸini duymak dışında hiçbir deneyimim yok, ancak evlerini gördüyseniz tahmin edersiniz ki aileleri muhtemelen minnettardır.

Şu andaki planlar açıkçası Eczacılıkla ilgili, büyük olsa bile belki, ders çalışmaktan vazgeçersem yaşam tarzımın pek değişmeyeceğini hissediyorum. Ama kendimi özgür ve havalı hisseden insanlara her zaman imrenmişimdir, hatta bir arkadaşımı kıskanıyorum çünkü transferden önce bir yıl ara veriyorlar. Ama gerçekçi olmak gerekirse, pek bir şeyim yok, kısa boylu Çinli kızlar için çok çekiciyim (hayır gerçekten, bir şeyi test etmek istiyorum), komik (hayır değilim), gerçek ve babamla iyi bir ilişkim var, yaşlanıyor ve muhtemelen intihar etmeme sebebim olduğu için fazladan stres görmek istemiyorum.