21 yaşında geleceğim için savaşıyorum ama durum kasvetli geliyor.

Hayatım kaotikti, çok az iş deneyimim vardı ve şu ana kadar kendimi taşımanın gerçek bir yolu yoktu, bu nedenle istihdam minimum olmasa da kaotikti. Birkaç aylık genel deneyim, yaklaşık 5 değil. Depresyondayım ve DEHB’m var, bu yüzden enerjim ve genel ilgim sınırlıydı, ancak sorunu ortadan kaldırmaya çalışıyorum. Artık genellikle zihinsel olarak yeniden çerçevelendiriyorum, böylece bu o kadar da sorunlu değil.

İstihdam seçeneklerini incelemek zor oldu, özellikle de şu anda sahip olduğumdan daha fazlasına sahip olmam gerektiğini hissediyorum ve hiçbir şey yapmazsam kelimenin tam anlamıyla kafamı duvara gömebilirim. Ama sanırım zaten öyleyim çünkü kimse deneyimi ya da benim için bir fayda görmüyor. Biraz psikoloji üzerine çalışmaya çalışıyorum ve hatta son zamanlarda bunun beni bir yere götürüp götüremeyeceğini görmek için pazarlamaya da başladım ama mücadele ediyorum. Kariyer arayışıyla aynı şey ama artık bunun neredeyse aptalca olduğunu düşünüyorum. Bana bir şey vermek isteyen birini bulursam şanslı olurum.