20’li yaşlarımı nasıl boşa harcamam: Tavsiyeye ihtiyacım var

(24A) 5 yıl önce üniversitede yeni bir kursa başladığımda çok olumlu bir insandım. Ama bu arada beni çok kırgın bir insana dönüştüren pek çok şey oldu. Sonsuza kadar birlikte olacağımı düşündüğüm arkadaşlarım beni terk etti, çıkmaya çalıştım ama bu sadece reddedildikten sonra reddedildi; İş ortamı gerçekten zor durumlarla karşı karşıyaydı, her gün öfke ve endişe içindeydim ama çalışmaya devam ettim çünkü para kazanıyordum ve hayalimin peşinden gidiyordum.

Daha sonra şirketim iflasla karşı karşıya kaldı ve işten çıkarıldım (sonuçta bu iyi bir şeydi, ortam zehirli hale geliyordu). Hayatımı geri alabileceğimi umarak iş aramaya devam ediyorum ama artık tüm hayallerimin hayat tarafından doğranmasını izleyerek hayallerimi kaybettim. Hayatımı yapmam gerekeni yaparak harcadığımı hissediyorum. Ailem eğer her şeyi doğru yaparsam, içki içmezsem, uyuşturucu kullanmazsam ve bunun gibi şeyler yapmazsam evrenin bana yardım edeceğini ve beni kaldıracağını düşünüyordu. Ama olmadı. Eğlenceli şeyler yapan, çılgın boogie geceleri yapan herkes benden daha başarılı; iş yerinde kıçını köle gibi çalıştıran ve geceleri üniversiteye koşan yük canavarı.

İnsanlar kendimi kıyaslamamamı söylüyor ama nasıl oluyor? Beni otomatik olarak durumuma göre yargılıyorlar ve onlar için ben sadece bir insan hamamböceğiyim, tıpkı Kafka’nın Dönüşüm’ünde olduğu gibi.

Şimdi dibe vurdum ve bunu değiştirmek istiyorum. Benim için hayat yüzüme vuran bir fahişe, bunu çok fazla fark etmemek için meşgul olmaya çalışıyorum. Zaten hobilerim var ve sağlığıma dikkat ediyorum. Sosyal hayatta da çalışıyoruz. Ama belki de hayatta eksik olan bir şey var ki bu da beni doğru dürüst keyif almaktan ve güzel deneyimler yaşamaktan alıkoyuyor. Bu konuda sizden bilgi almak isterim.