20 yaşında öğrenci hayatı

herkese merhaba, bu topluluk bana sadece var olarak yardımcı olduğu ve gönderileri okumama izin verdiği için buraya yazıyorum, bu yüzden ben de yazmak ve rehberlik istemek istedim.

20 yaşındayım, bu yıl 21 yaşına giriyorum ve Danimarka’da uluslararası bir öğrenciyim. BiliÅŸsel bilim okuyorum ve sinir bilimine odaklanma fikri hoÅŸuma gidiyor, ancak bunların hepsini tek başına halletmek çok korkutucu görünüyor (umarım bu dönem bu konuda bir ders alırız). sorun ÅŸu ki, iÅŸ bulma ÅŸansım yok, belki daha fazla dışarı çıkabilmek için gönüllülüğe baÅŸvurdum, ama yine de çok fazla boÅŸ zamanım olduÄŸunu ve sorumlu bir ÅŸekilde ele almadığımı hissediyorum, fx. Yeni hobiler bulmaya çalışmak yerine kıyamete doÄŸru ilerlemek veya uyumak.

2026 ve sonrasında kendimi geliştirmeyi, belki daha çok yürüyüşe, egzersiz yapmaya, daha derinlemesine çalışmaya, yapmaktan hoşlandığım şeyleri ve yeni hobiler bulmaya odaklanmayı çok isterim. asıl sorun depresyon teşhisim, bu yüzden ilaç tedavisine rağmen her gün kendimi çok yorgun ve motivasyonsuz hissediyorum, özellikle de yalnız yaşayarak, ailemden ve partnerimden uzakta yaşıyorum.

Geriye düştüğümü, tek bir öğrenci işi bile bulamadığımı hissediyorum ve bununla birlikte finansal kaygı ve diğerlerinin benden daha iyi durumda olduğu fomo geliyor, ama mantıklı olarak bunun sadece beynimin bir şeyler uydurduğunu biliyorum.

Belki benim için bazı bilge sözleriniz/ilk olarak neye odaklanmam gerektiğine dair herhangi bir ipucunuz var mı? Her şey bu kadar zor geliyorken hayatla nasıl başa çıkacağım? sadece kaydırmanın getirdiği dopamin bağımlılığı mı?

herhangi bir rehberlik memnuniyetle karşılanacaktır 🙂

(Zihniyet yeteneğinizi kullanın, çünkü bu benim buradaki ilk mesajımdır ve bunun benim zihniyetimle ilgili olabileceğini düşünüyorum, lütfen yanılıyorsam beni düzeltin)