Müzik çalışmak ama yazılım geliştirmek beni daha çok heyecanlandırıyor ve kendimi iki kimlik arasında sıkışmış hissediyorum

21 yaşındayım ve hayatımda tuhaf bir yerdeyim ve bunu nasıl okuyacağımı gerçekten bilmiyorum. Öncelikle ayrıcalıklı bir konumda olduÄŸumu ve çok daha zor iÅŸlerle uÄŸraÅŸan insanların olduÄŸunu biliyorum. Nankör görünmek istemiyorum, sadece gerçekten sıkışıp kaldığımı hissediyorum ve bunu paylaÅŸmak ve dışarıdan bazı bakış açıları duymak istedim. Müzik kompozisyonu okuyorum ve hala bu sene + gelecek senem kaldı. Aynı zamanda müzik alanında da yarı çalışıyorum, tiyatro ve sinema için yazıyorum ve birkaç yapımda yer alıyorum. Kağıt üzerinde her zaman yapmak istediÄŸim ÅŸey buydu. Ama son zamanlarda müzik beni tatmin etmiyor artık. Aynı zamanda küçük iÅŸletmelerin günlük operasyonlarına yardımcı olacak yazılımlar geliÅŸtirmeye baÅŸladım. Åžu anda restoranlar/yerel iÅŸletmeler için iÅŸleri kolaylaÅŸtıracak 1-2 program üzerinde çalışıyorum. Ve beynimin tepki verme ÅŸekli arasındaki fark delilik. Zamanın geçtiÄŸini bile fark etmeden, 5-6 saat boyunca özellikler, akışlar, yönetici mantığı üzerinde çalışarak, gerçek bir ürünün nasıl çalışacağını düşünerek oturabilirim. Sonra oturup üniversiteye gitmeye ya da tiyatro için beste yapmaya çalışıyorum ve kelimenin tam anlamıyla 30 dakika boyunca odaklanamıyorum. Kendimi suçlu hissediyorum çünkü bu taahhütleri üstlendim ve umursamam gerekiyor, ancak duygusal olarak umursamıyorum. Sürekli erteliyorum ve sonra kendimi bir sahtekar gibi hissediyorum. Ayrıca yaklaşık 1 bin euro tasarruf ettim ve bunu gerçekten bu ürünlerden birine yatırmak istiyorum. Bir yandan gurur duyuyorum çünkü bunlar benim param ve onları kurtarmak için çalıştım. Bir yandan da korkuyorum çünkü daha önce hiç böyle bir ÅŸey yapmamıştım. Her ÅŸeyle tek başımayım; yazılım, iÅŸ mantığı, hukuki konular ve aslında neye bulaÅŸtığım hakkında hiçbir fikrim yok. Artık para, mülkiyet, bina sistemleri ve uzun vadeli istikrar hakkında daha fazla düşünüyorum. Bu düşünceler beni ÅŸu anda sanatsal ifadeden çok daha fazla heyecanlandırıyor ve bu beni korkutuyor çünkü tüm kimliÄŸim besteci olmak üzerine kurulmuÅŸtu. Bu yüzden bölünmüş hissediyorum: Bir yanım “Ben bir sanatçıyım, buna yıllarımı verdim”, diÄŸer yanım ise “Sadece insanların kullandığı gerçek ürünler yaratmak istiyorum”. Bunun tükenmiÅŸlik mi, bir aÅŸama mı, yoksa kim olduÄŸumda gerçek bir deÄŸiÅŸim mi olduÄŸunu bilmiyorum. Ve taahhüt ettiÄŸim bir ÅŸeyden zihinsel olarak uzaklaÅŸmanın verdiÄŸi suçluluk duygusuyla nasıl baÅŸa çıkacağımı bilmiyorum. Benzer bir yerde olan biri varsa, sizin için nasıl sonuçlandığını duymaktan gerçekten memnun olurum.

(İngilizce ana dilim olmadığı için bu yazı yapay zekanın yardımıyla biçimlendirildi.)