Kategori: Tavsiye Öneri Floodları

M21. Ordu gibi düşünüyorum (ama açıkçası ABD ordusu değil). Hayatımı iyi bir şekilde değerlendirmek istiyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum.

Gerçekten iyi olan hiçbir devlet kurumu yok gibi görünüyor. Elbette polisler ve askerler, ancak itfaiyecilerden ve acil servislerden bile her zaman yardımcı olmadıklarını duydum.

Tehlikeli olup olmaması umurumda değil. Hayatımda bir yön yok ama yine de dünyaya olumlu bir etki bırakmak istiyorum. Kendime yön vermediğim için bir şeye tam olarak bağlanmaktan çekinmiyorum.

BSW'mi geçen yıl aldım ve gerçekten pişmanım. Kriz çalışması için uygun değilim ve burada (BC Kanada) mevcut olan tek şey bu. Ayrıca engelliliğim nedeniyle araba kullanmıyorum ve bu da kariyer seçeneklerimi ciddi şekilde kısıtlıyor. Hiç kimse bu alanın dışına çıktı mı ve nasıl? Sertifika falan aldınız mı ve hangi alanda? İnsanlara yardım etmeyi ve sosyalleşmeyi seviyorum ama artık insanların bana bağırmasına, erkeklerin bana saldırmakla tehdit etmesine veya sürekli aşırı dozla uğraşmasına dayanamıyorum. Herhangi bir yardım takdir edilmektedir...Devamını Oku

Ruh sağlığım nedeniyle 7. sınıftayken yüz yüze okula gitmeyi bıraktım ve bu şimdiye kadar yaptığım en büyük hataydı. Birçok farklı okula (çevrimiçi, kamu, özel) girip çıktım ve çok geride kaldım. En son ne zaman tam bir okul dönemini tamamladığımı hatırlamıyorum. Şu anda 10. sınıf dersleri için çevrimiçi derslere kayıtlıyım ki bu kolay olmalı ama şimdiye kadar 11. sınıfta olmam gerektiği için kendimi çok kötü hissediyorum. Eskiden yetenekli bir çocuktum ama şimdi kendimi aptal gibi hissediyorum çünkü eğitimim çok berbat. Sinematografi ...Devamını Oku

Bugün ailemle kavga ederken sonunda ne kadar başarısız ve hayalperest biri olduğumu fark ettim.

Sanırım çürüğümü fark ettim "ruh" ve hayallerle kendimi besliyordum, babam bana beni daha sert döverse bu kadar zavallı biri olmayacağımı söylediğinde. Evim yok, evliliğim yok, arabası yok, diploması yok, sadece aynı işte sıkışıp kalmak, bir yük, beni evinde tutması çünkü ben çılgın bir oğlum ve insanların onun hakkında konuştuğunu duymak istemiyorum.

Bu sözler canımı acıtıyor ama gerçek bu ve beni çıplak bir kral gibi tamamen ele geçird...Devamını Oku

Okuduğunuz için şimdiden teşekkürler.

Son altı yıldır pazarlama uzmanıyım ve çıkışımı planlamaya başlamam gerekiyor. Veteriner hekimliğin bir sonraki adımım olabileceğini umuyorum ama başka fikirlere de açığım.

Şu anda teknoloji alanında çalışıyorum - ancak şirketin gizlice uyuşturucu falan satıp satmadığını merak etmenize neden olan saçma sapan teknoloji dallarından biri gibi. Bunu hatırla abone olmanız gereken tuhaf meyve suyu robotu birkaç yıl önce mi çıktı bu? Temelde onlar için çalışıyorum: berbat iş güvenliği, bir sürü saçmal...Devamını Oku

Herkese merhaba,

26 yaşındayım, üniversiteden ayrıldım ve dürüst olmak gerekirse hayat yıllardır berbattı. Uzun zamandır depresyondayım, sürekli bir stres, belirsizlik döngüsü içinde sıkışıp kaldım ve sanki herkesin gerisinde kalıyormuşum gibi hissediyorum.

Gelişmekte olan bir ülkede yaşıyorum, bu da işleri daha da zorlaştırıyor, fırsatlar az, maaşlar düşük ve "sadece istikrarlı bir iş bulma" baskısı her yerde. Ne yaparsanız yapın akıntıya karşı yüzüyormuşsunuz gibi.

Son zamanlarda risk almaya karar verdim ve bir şef akademisine kaydoldum....Devamını Oku

Gelecek yıl üniversitede tuğla örmeye geçmeyi düşünüyorum ama ben 4'10 boyunda bir kadınım hahaha. Bu mümkün mü? Gelecekte iş bulamayacak mıyım?

Merhaba!

Verebileceğiniz herhangi bir rehberliği takdir ediyorum.

Kesinlikle nuerodivergence ile ilgileniyorum. Özel ihtiyaçları olan çocuklarla çalışma deneyimim var ve bundan kesinlikle keyif aldım. Bununla birlikte, (zaman zaman) başkalarının daha ciddi çocuklarla uğraştığına tanık olmuş olsam da, bununla hiçbir zaman kendim uğraşmadım.

Nörofarklı insanlarla bire bir çalışmaktan ve teşhis koymaktan keyif alırım. Bununla birlikte, farklı beyin yapıları gibi nörodiverjansın diğer kısımları da ilgimi çekiyor.

Laboratuvarda çalışmaya açığım....Devamını Oku

Asgari ücretli işte sıkışıp kalarak daha büyük şeyler başarma hırsımı tamamen kaybettim, nerede yanlış gittiğini bilmiyorum, gerçekten başarısız olduğumu hissediyorum ve başarısız olduğumu hissediyorum, Üniversiteye gitmedim, çıraklık aramaya çalıştım ama birkaç yıl içinde hiçbir şey çıkmadı, gerçekten ne yapacağım konusunda hiçbir şey çıkmadı. İyileşir mi?

2 kursu bıraktım ve şimdi çıraklık arıyorum ama hayatımda ne yapmak istediğimden emin değilim. Ev hayatım berbattı ve yalnız yaşıyorum, bir sürü işe başvurdum ama özel koşullarım nedeniyle çok az iş tecrübem var ve 0 referansım var. Hayat şu anda çok gri ve anlamsız geliyor.

İki yıldan fazla bir süre önce üniversiteden mezun oldum ve o zamandan beri şu anki işimde çalışıyorum. 9-5 rutinine alışmak biraz zaman aldı ama sonunda alıştım. Ancak son birkaç aydır motivasyon sorunu yaşıyorum. Kız arkadaşım yok, sadece bir arkadaşım var, ailemle zayıf bir ilişkim var ve iş arkadaşlarımla çok sınırlı bir ilişkim var.

Ben de yaptığım işten pek keyif almıyorum ve çoğu zaman iş yüküne ayak uydurmakta zorlanıyorum. Her gün, ya mutsuz ya da tamamen uyuşmuş hissederek hayatın hareketlerini yaşıyorum. Her şey bir angarya gib...Devamını Oku

Bunu kendime yaptım. Ne olduğunu bile söyleyemem. Ama yıllarca oyalanan binlerce insanın önünde kendimi küçük düşürdüm. Şimdilik unuttular ama yaptıklarımın, nasıl gerçekleştiğinin ve bunları kendime yapmış olmamın utancı inanılmaz.

29 yaşındayım ve sonunda 20'li yaşlarımı hep bir şeylerin peşinde koşarak harcadığım gerçeğiyle yüzleştim. "yetişmek" daha iyi bir hayata .. Sadece yaşamak ve hayatın tadını çıkarmak yerine sürekli sonraki adımlarımı planlamaya çalışıyorum, daha iyi bir iş bulmaya, daha iyi bir vücuda sahip olmaya vs.. bu kadar aptalca ve yorucu olmamın tek nedeni "hayatın gerisinde" çünkü zamanımı boşa harcıyorum ve şu anda olduğu gibi bundan keyif almıyorum.

Bunu birine söylemem gerekiyordu

31 yaşındayım (geçen ay). Ne yazık ki çalkantılı bir 20'li yaşlarım oldu. Felsefe lisansımı, varoluşsal krizden dolayı daha düşük notlarla mezun oldum ve bu da beni tutkumdan vazgeçirdi. Ayrıca 24 yaşında benden 11 yaş büyük bir adamla evlenmenin iyi bir fikir olduğuna karar verdim. 28 yaşına girdi ve boşandı! :D

O yıllarda bir şekilde tıp alanında CNA, ED Tech, PSR ve Psikolojik Destek Koordinatörü olarak çeşitli işlerde çalıştım ve tıbbı sevdiğimi söylemeliyim. Acil serviste çalışmak hayatımın en önemli anlarından biriydi.

Hemşirelik ...Devamını Oku

Yaklaşık iki hafta önce, iş gününün ortasında dizüstü bilgisayarımı kapattım ve orada öylece oturup duvara baktım. Gözyaşı yok. Dramatik bir bozulma yok. Sadece sessizlik. Yıllardır ilk defa, yaptığım iş hakkında kesinlikle hiçbir şey hissetmiyordum. Motivasyon yok. Merak yok. Hayal kırıklığı bile yok. Sadece tam bir uyuşukluk.

29 yaşındayım ve bir zamanlar gerçekten gurur duyduğum kurumsal bir görevde çalışıyorum. Yıllarımı özgeçmişimi oluşturmak, ekstra projeler üstlenmek ve yapmam gerektiğini düşündüğüm gibi merdivenleri tırmanmak ...Devamını Oku

Mayıs ayında Grafik Tasarım alanında AAS aldım. Başlangıçta buna başladım çünkü sanat yapmayı bir hobi olarak gerçekten seviyordum (o zamandan beri bunun GD'nin problem çözme doğasından çok farklı olduğunu öğrendim) ama dersleri, aldığım talimatları ve ödevleri sevdim ama öğrenmem gerektiği kadar öğrendiğimi sanmıyorum. Grafik Tasarım üzerine bazı Udemy kursları aldım ama buna bağlı kalmak çok zor oldu. Profesörlerimin beni vitese sokmaları için not veya beklentileri gibi baskıcı bir şey olmadan (hocalarımın beni cesaretlendirdiği gibi) kend...Devamını Oku

26 yaşında kendimi zavallı gibi hissediyorum.

Hayatımın uyuşturucu bağımlılığının etrafında uyuyarak ve babamın ölümüne üzülerek parti yapmakla harcandığını hissediyorum.

Hayatta çok fazla hata yaptığımı hissettim özellikle Kasım 2022'de bu uzak iş için iş teklifi aldım saati 29.80 dolardı bu 2. kademe yardım masasıydı ve biliyorsunuz Ocak ayında burun ameliyatı oldum bu yüzden o işin eğitimindeydim ameliyat olduğum için anestezi anestezisi altındaydım ve bu yüzden dikkat etmem çok zordu ve o zamanlar ot kalemimi çok içiyordum ve bundan ku...Devamını Oku

Birkaç hafta önce 25 yaşına girdim. İşim yok, kariyerim yok, param yok ve son birkaç aydır hayattaki tüm motivasyonumu kaybettim. Bana teşhis konulmadı ama uzun zamandır kendimi depresif ve kaygılı hissediyorum.

2023'te mezun oldum ve mühendislik diploması aldım, ancak üniversitedeki son yılım çok yorucuydu ama aynı yıl kurul sınavlarıma hazırlanmaktan başka seçeneğim yoktu. O dönemde hem zihinsel hem de fiziksel olarak çok yorulmuştum ve ertesi yıl lisans sınavına girmeyi tercih ettim ve hazırlandım ama ne yazık ki başarısız oldum. Kendime sorun olmad...Devamını Oku

21 yaşındayım. ABD'nin doğu kıyısında yaşıyorum ve iş arkadaşlarıma giden bir işletme öğrencisiyim. Haftada 40 saat çalışıyorum ve şu anda 6 ders alıyorum. Bütün bunlar, "tükendiğimi ve hayatımın bulunduğu yerden keyif alamadığımı" söylemeye yol açıyor. Çok az tutkum veya hedefim var. Yazar olmak, yaratıcı olmak ve dünyayı dolaşmak istiyorum. Ancak bu tür şeyleri yapacak mali yeteneğim olmadığından, bir nevi zarardayım. Hele dünyanın şu an içinde bulunduğu durum göz önüne alındığında, hayatımı bu tutkuya istediğim gibi adayamıyoru...Devamını Oku

merhaba, 20'li yaşlarımın sonlarındayım ve şu anda yaptığım işin yeterince para kazandırmadığını, hayatta hiçbir yere gidemediğimi hissetmeye başlıyorum ve bundan hoşlanmıyorum.. İşimden nefret etmiyorum. Bu konuya girmekten korkmuyorum ama bunu bu şekilde ifade etmekten nefret ettiğimi hissediyorum ama sanki yaptığım şeyden daha iyiyim gibi mi? dışarıda daha yetişkinlere uygun bir şey var! bu kötü bir düşünce tarzı olabilir ama ne tür bir kariyer istediğime dair hiçbir fikrim yok... Bunu düşünerek ve ilerleyecek bir yol bulmaya çalışarak sayıs...Devamını Oku