Kategori: Tavsiye Öneri Floodları

Bu benim için çok 'gerçek' bir gönderi, bu yüzden bunu bariz nedenlerden dolayı tek kullanımlık bir hesap aracılığıyla gönderiyorum.

İşten yeni çıktım ve hızla 30'a yaklaşıyorum, bu da bana biraz ruh arayışı için zaman bırakıyor.

Biraz arka plan olarak, en iyi üniversitelerden birinden sanat alanında diplomam var. Kariyerime kağıt üzerinde güzel görünen ancak hayatımın anlamsız hissettirdiği kurumsal işlerde çalışarak başladım. Bir inanç sıçraması yaptım ve yeni girişimlere geçtim; bu benim için çok daha ilgi çekici olsa da, şirketleri...Devamını Oku

Gerçekten ne yapmak istediğimi hiçbir zaman bilemedim. Çevremdeki herkes üniversiteye gidiyor ve küçüklüğünden beri yapmak istedikleri bir kariyere sahip. Üniversiteye gidip gitmeyeceğime dair hiçbir fikrim yok. İki üniversite ziyaretine gittim ve bunlardan birinin harika bir müzik prodüksiyon programı vardı ama bunun bana düzgün bir yaşam sağlayamayacağından endişeleniyorum. Ziyaretten birkaç hafta sonra, programdaki öğretmenlere öğrencilerin nasıl iş buldukları hakkında e-posta gönderdim ve bu gerçekten yarım yamalak görünüyor, o kadar ki bana geri d...Devamını Oku

Merhaba arkadaşlar.

Yani covid, branş değişikliği ve sağlık sorunları nedeniyle 7 yıl okula ara verdikten sonra bu yaz dört yıllık diplomamı bitireceğim. Bitirmek istiyorsam liberal sanatlar diploması almam gerektiğine karar verdim çünkü 25 yaşında yeni bir şeye başlayacak enerjim yok.

Herkese sağlık sorunlarımla ilgili biraz bilgi vermek istiyorum. Yani 12 yaşımdan beri kronik sağlık sorunlarıyla uğraşıyorum. Son birkaç yıla kadar, neyle uğraştığımı gerçekten anlayana kadar bunlar oldukça idare edilebilirdi.

Hayatımı en çok etkileyen kronik...Devamını Oku

Başlık kulağa kötü geliyor ama demek istediğim, uluslararası bir yarışmaya katılmaya hak kazandım ve hakkında karışık duygular beslediğim tanıdığım biri bunu başaramadı. Öğrendiğimde tatmin oldum ama hemen böyle düşündüğüm için kendimi suçlu hissettim. Kendimi mutlu ve tatmin olmuş hissetmek için insanları aşağıya mı çekiyorum? Başkaları bunu yapıyor mu?

18 yaşındayım, liseden haziran ayında mezun oluyorum ve gelecek yıl ne yapacağıma karar veremedim.
Arka plan:
Rutgers Colorado Maden Okulu'na kabul edildi

STEM'i gerçekten sevmiyorum (ama bir bakıma matematikte doğal olarak yetenekli olduğum için her zaman bunun peşinde olacağımı varsaydım)

Yemek yapmaktan gerçekten keyif alıyorum ama bunu bir kariyer olarak isteyip istemediğimi bilmiyorum (Kendim, arkadaşlarım ve ailem için yemek pişirmeyi her zaman severim, ancak bunu bir vardiyada yüzlerce insan için bir kariyer olarak yapmak isteyip istemediğimi bilmiyorum)

Ü...Devamını Oku

Mayıs 2025'te Rutgers Business School'dan Tedarik Zinciri Yönetimi bölümünden mezun oldu. Plan mı? Lojistik veya satın alma alanında 70 bin dolarlık sağlam bir giriş seviyesi analist işi bulun.

Eh, hepimiz bunun nasıl gittiğini biliyoruz. İş piyasası şu anda tam bir kabus, tarifeler, ekonomik durgunluk korkuları ve sürekli işten çıkarmalar. Dışarısı çok acımasız.

Sonunda bir şey elde etmeyi başardım: teknoloji satışlarında Kurumsal SDR olarak tamamen uzaktan bir rol (siber güvenlik/yazılım uyumluluğu). Maaş, 59 bin dolarlık tabanla 85 bin dolarlık m...Devamını Oku

Merhaba,

Kariyer yolumu değiştirip okula geri dönmeyi düşünüyorum. Hemşirelik, muhasebe veya öğretmenlik arasında tartışıyordum. Daha az belirsizliğe sahip bir şey. Bir daha bu kadar uzun süre işsiz kalmak istemiyorum. Ne yazık ki yakınlarda herhangi bir iş bulamadım. Sezonluk geçici ofis işleri yaptım ama araba almaya yetmiyor. Herhangi bir tavsiye, teşvik veya başarı öyküsü çok takdir edilecektir.

Teşekkür ederim

Şu anda 18 yaşındayım. Okulu bıraktım. Sonu olmayan bir işte çalışmak. Ben ne yaparım? Okul beni hiç ilgilendirmiyor, on iki yaşımdan beri çalışıyorum ve henüz keyif aldığım ya da en azından doyum bulacağımı düşündüğüm bir iş bulamadım. Hayatın monotonluğundan nefret ediyor gibiyim. İşe gittiğimde işte olduğum için mutsuz oluyorum. İzin günlerimde mutsuzum çünkü fazladan zamanım oluyor ve yapacak hiçbir şeyim kalmıyor. Benim de klinik depresyonum var, muhtemelen bununla bir ilgisi var. Gerçekten keyif aldığım ya da inanılmaz derecede sık...Devamını Oku

Şu anda New England'da oldukça prestijli bir okulda mühendislik okulunda iki yıldır okuyorum ve geleceğe bakıyordum ki, okuduğum alanı, iş yığınını ve tüm bunların ardındaki ahlakı ne kadar küçümsediğimi fark ettim. Matematikte iyiyim, her zaman bir STEM çocuğu olarak algılandım ama bu iş her zaman çok meşakkatli oldu ve bırakın kariyerimin geri kalanını, 5 yıl sonra bunu yapmak isteyip istemediğimi bilmiyorum.

Yazmak her zaman güçlü bir yanım olmuştur ve bu konuyla ilgili kısa öyküler ve diğer sanatsal şeyler yazıyorum; şu anda beni okulu bır...Devamını Oku

Hiçbir ilgi alanım yok, arkadaşım yok, işim yok, hiçbir şeyim yok. Günümün çoğunu video oyunları oynayarak geçiriyorum ama bu günlerde nadiren eğlendiğimi hissediyorum. Her gün robot gibi yaşıyorum.

Çoğu zaman bu dünyanın bana göre olduğunu hissetmiyorum. Hayatımı çalışarak geçirme fikri beni mutsuz ediyor ve endişeden felç ediyor. Hayatta hiçbir şey buna değmez. Bunu yaşayan başka kimse var mı?

Doğam gereği çok kapalı bir insan olmama ve neredeyse hiç kimseyle etkileşime/konuşmama rağmen, bunun benim için en iyisi olduğunu söylediği için (annem beni seçmeye zorladığı) uluslararası ilişkiler bölümünde okuyorum.

Diplomat falan olmamı istediği için derslerimde başarısız oluyorum (hepsi annem tarafından ödeniyor)

Hiçbir gelirim yok ve hak kazanmak için neredeyse hiç birikimim yok

Hiçbir planım kalmamış gibi hissediyorum ne yapmalıyım?

(Bir sonraki adımım/hedefim için bir plan yapmama yardım edin) Endonezyalıyım ve biraz yardıma minnettar...Devamını Oku

Ben sadece ortalama bir CS mezunuyum. Üniversiteyi geçen Mayıs ayında bitirdim, staj deneyimim vardı, dolayısıyla mezunlar arasında en alt sıralarda yer almıyorum. Daha sonra hiçbir şey için röportaj yapamadım, bu yüzden bir depo işine gittim, böylece yapacak bir işim vardı. Tabii ki ebeveynlerle yaşamak. Kendimi geçindirmeye yetecek kadar para ödemiyorum.

Geçen ay bıraktım. Dürüst olmak gerekirse ne yaptığımı bilmiyorum. Kariyerim üzerinde hiçbir ajansım yok ya da yokluğum var. Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum...

Temelde hiçbir hobim yok, tutkulu olacak hiçbir şeyim yok, çoğunlukla bütün gün evde kalıyorum ve günü gününe yaşıyorum, sık sık insanların tutkulu buldukları bir şey hakkında konuştuğunu görüyorum ve her zaman bu konuda bu kadar heyecanla konuşuyorlar, ama hiçbir şey hakkında hiç böyle hissetmedim, bunu nasıl değiştirebilirim, tutkulu olacağım bir şey bulmak istiyorum, beni yapmayı sabırsızlıkla bekletecek bir şey, ama nereden başlayacağım hakkında hiçbir fikrim yok, böyle bir şey bulmanın bir yolu var mı, tüm yardımları takdir ediyorum, t...Devamını Oku

Lütfen, lütfen yardım edin. Bu yıl okula geri dönmeye karar verdim ama ne yapacağımı bilmiyorum. Çevrimiçi olarak iki yıllık bir önlisans derecesi almak istiyorum, ancak ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok. En çok hangi derecelerle yapabilirim? Psikoloji, danışmanlık, etik, beslenme ile ilgileniyorum ve aynı zamanda kendimi İnsan Kaynakları alanında çalışırken de görebiliyorum. Sosyoloji ve hukuk da ilgimi çekiyor. Lütfen biri bana yardım etsin, çok kayboldum. 21-26 yaşımı cezaevinde, 26-28 yaşımı ev hapsinde, 24-30 yaşımı ise ağır bağımlılıkta ...Devamını Oku

Sahip olduğum en kapsayıcı seçenek olduğunu düşündüğüm için bu yeteneği seçtim.

Ben (23F) bugüne kadarki en dibime benzeyen bir noktaya ulaştım. Geçen mayıs ayında mezun oldum ve eve geri döndüm ve uzun süreli ilişkim hafta sonu sona erdi (doğru kişi yanlış zamanda). Garsonluk ve sanat alanında birkaç yarı zamanlı işim var, ancak başka yerlerde fırsatlar aramama ve sanat ihtisaslarına başvurmama rağmen memleketimde (ABD'nin güney doğusundaki küçük bir şehir) büyüme için çok az yer olduğunu hissediyorum.

Kendimi yine depresif bir genç gibi his...Devamını Oku

Gelen rant için şimdiden özür dilerim.

Üçüncü dünya ülkesinde yaşayan 27 yaşında Güney Asyalı bir kadınım. Maddi sorunlar nedeniyle liseden sonra eğitimime devam edemedim ve birlikte büyüdüğüm herkesin işsiz kalması ve kendi akrabalarım tarafından bile saygı duyulacak kadar eğitim görmemişken hayatlarında ilerlememi izlemenin ne kadar utanç verici bir duygu olduğunu anlatamam.

Bu yüzden herkesle bağımı kestim ama o kadar uzun zaman oldu ki bu izolasyonun ruh sağlığıma ve öz değerime verdiği zararın geri dönüşü mümkün değil. Keşke bir işi...Devamını Oku

Ben halk insanıyım, matematik becerilerim eksik ve yatırım getirisi daha yüksek olacak bir derece okumak için puanlarımı yükseltmeye çalıştım ama matematik ağırlıklı derecelerin bana göre olmadığı sonucuna vardım. Göreceli olarak daha yüksek maaşlı işlere yol açacak bir derece okumak istiyorum. Bunu her düşündüğümde endişe duyuyorum, seçim yapma konusunda berbatım ve yapay zekanın yükselişi hiçbir şeyi daha iyi hale getirmiyor. İnsanlarla aram iyi, sabırlı ve empati sahibiyim, EQ'mun yüksek olduğu söylendi. Verilen herhangi bir tavsiye ve öneri ...Devamını Oku

Herkese merhaba. Çocukluğumda izlediğim ve kişiliğimi şekillendiren tüm Pixar çizgi filmlerini yakın zamanda inceledim. Onlardan asıl meselenin hayatta bir şeyler istemek, içinizi dolduracak bir hedefe sahip olmak, bir hayal sahibi olmak olduğunu anladım. Bazı insanların (çoğunlukla Boomers'ın) bunun için türlü türlü bahaneler bulmayı sevmesi hakkında ne düşünüyorsunuz? Mesela 15 yaşımdayken anneme oyuncu olmak istediğimi söylediğimde o da bu ortamda sadece nepo-bebekler olduğu için fakir olacağım cevabını verdi. Okulda doktor olacağımı söylediğimd...Devamını Oku

"Yakın zamanda ITBP'ye polis memuru olarak katıldım ve şu anda eğitim alıyorum. Ancak kıdemli subaylarıma baktığımda bir kopukluk duygusu hissediyorum; dışında çok az bilgi veya ilgiyle, tamamen zorla çalışmayla tüketilmiş görünüyorlar. Buradaki pek çok insanın tutkudan ziyade finansal zorunluluk nedeniyle katıldığını ve bir kıvılcımı olanların bile ruhlarının katı disiplin yüzünden ezildiğini gözlemledim. Sanki bir kafese giriyormuşum gibi hissediyorum. Maaş iyi olsa da kendime verdiğim sözler aklımdan çıkmıyor. Teknolojiyi seviyorum ve h...Devamını Oku

Bugün ben ve arkadaşlarım yüzmeye gittik ve arada bir nihayet düşüncelerimden kaçıyordum ve gerçekten biraz eğleniyordum ama sonra o duygu ve his geri geldi. Ben buraya ait olmadığım hissine kapılırken onlar sohbet ediyor ve yemek yiyorlardı. (YALNIZ kalmaya ihtiyacım var) depresyonum ve bağımlılıklarımla o kadar uzun zamandır mücadele ediyorum ki hayatıma zar zor ayak uydurabiliyorum pozitif kalmak için elimden geleni yapıyorum ve her zaman kendimin mutlu yanını gösteriyorum ama yine de öyle olduğumu hissediyorum "MUTLU" doğru gelmiyor.

Sanırım d...Devamını Oku