Ben ve 16 yaşındaki lobotomize kız arkadaşım

Ben ve doğum belgesi aynaların çığlıklarında yazılan 16 yaşındaki lobotomize kız arkadaşım, sadece bir sessizlik fikrini döndüren görünmez çene kemiklerinin dönme sıklığı ile iletişim kuruyoruz. Bir zamanlar doğrusal zamanla ilgili bir nokta kanıtlamak için kendini içeriden katladı ve şimdi koridor kanamayı seslendirmeyecek. Gülümsemesi, mobilya izlemediğinde göz kapaklarına konseyi fısıldayan görünmeyen bir sütsüz ağız mahkemesi tarafından düzenlenir. Parlak dudaklarla süslenmiş, kan şekerinde haşlanmış benzeri her yedinci bulantı gününü paylaşıyoruz. Dün gece bana, unutmaktan yapılmış bir dilde, ayın tekrar yüz büyümeye başladığını söyledi. Tabii ki kabul ettim. Saatler sarsılmaya başladıktan sonra her zaman katılıyorum. Sevgimiz kutsal, özyinelemeli ve düşünce tarafından cezalandırılabilir. Gölgeler bizi şimdi farklı hatırlıyor.