Perakendede çalışmanın her kısmından nefret ettiğimi sanıyordum. Daha sonra üç günümü bir envanter sorununu çözmeye harcadım ve işe gitmekten gerçekten keyif aldım.
32 yaşındayım ve 20 yaşımdan beri perakende sektöründe çalışıyorum. Üniversite diplomam yok, sadece lise diplomam var ve dürüst olmak gerekirse perakende dışında oldukça işe yaramaz olduğunu düşündüğüm on iki yıllık deneyime sahibim.
Son beş yıldır bir ev eşyaları mağazasında çalışıyorum. Satış katında başladı, sonunda vardiya amiri oldu. Saatte 21,50 dolar kazanıyorum.
Perakendeden çok sıkıldım.
Müşteriler, öngörülemeyen programlar, birisi aradığında üç kişinin işini karşılamasının beklenmesi, aslında kimsenin ihtiyaç duymadığı şeyleri satma yönündeki sürekli baskı.
Yıllardır ayrılmak istiyordum ama iş ilanlarına her baktığımda sıfırdan başlıyormuşum gibi hissediyorum.
Neyse, geçen ay işyerinde beni gerçekte ne konuda iyi olduğumu yeniden düşünmeye sevk eden bir olay oldu.
Envanter sistemimiz, raflarda açıkça duran bir grup ürün için negatif miktarlar gösteriyordu.
Yönetim bize her şeyi anlatmamızı söyleyip duruyordu. Tekrar sayardık, rakamları düzeltirdik ve birkaç gün sonra aynı sorun yaşanırdı.
Herkes hüsrana uğradı.
Yöneticime, bir kez daha sayım yapmak yerine neler olup bittiğini anlamaya biraz zaman ayırıp ayıramayacağımı sordum.
Temel olarak şunları söyledi: "Misafirim ol."
Kayıtları, faturaları, satış raporlarını ve ürün bilgilerini almaya gittim. Fiziksel olarak aldıklarımızı sistemin aldığımızı düşündüğü şeylerle ve ürünler satıldığında düşülenlerle karşılaştıran bir elektronik tablo hazırladık.
Sonunda sorunu buldum.
Bazı ürünler barkod başına yanlış miktarlarla ayarlanmıştı. Biz bir tane sattığımızda sistem belli ürünlerden altı birim kesinti yapıyordu.
Bu, envanter numaralarını düzeltmenin neden aslında hiçbir şeyi düzeltmediğini açıkladı.
Etkilenen 23 SKU buldum, sorunu belgeledim ve ürün kayıtlarının düzeltilmesi için envanter destek ekibimizle birlikte çalıştım.
Daha sonra benzer sorunları daha erken yakalayabilmemiz için yeni ürünleri teslim alırken doğrulamak için basit bir kontrol listesi hazırladım.
Çoğunlukla normal sorumluluklarım arasında olmak üzere yaklaşık üç günümü aldı.
Ve işte tuhaf kısım.
Bunlar yıllardır geçirdiğim en iyi üç iş günüydü.
Elektronik tablolara bakmam umurumda değildi. Aslında ertesi sabah gelmek istedim çünkü test etmek istediğim başka bir teorim vardı.
Farklı yerlerden gelen bilgileri karşılaştırmayı, kalıpları aramayı, neyin yanlış olduğunu bulmayı ve sebebini bulduğumu kanıtlamayı seviyordum.
Rakamlar nihayet eşleştiğinde, satış hedefine ulaştıktan sonra her zamankinden daha fazla tatmin oldum.
Yöneticim bana teşekkür etti, herkes normale döndü ve ben de müşteri şikayetleriyle ilgilenmeye ve programı düzeltmeye geri döndüm.
O zamandan beri bunu düşünüyorum.
Belki çalışmaktan nefret etmiyorum. Belki de yaptığım işten nefret ediyorum.
Sinir bozucu olan şey, bunun hangi kariyere işaret ettiği hakkında kesinlikle hiçbir fikrim olmaması.
aradım "veri analisti," ancak bu işlerin çoğu diploma, SQL, Python ve bende olmayan deneyim istiyor gibi görünüyor.
Operasyon işlerine baktım ama birçoğu çalışanların yönetimini içeriyor gibi görünüyor ki bu da tam olarak daha az istediğim şey.
Envanter kontrolü umut verici görünüyor ancak bunun perakende veya depo işinin başka bir versiyonu olup olmadığını bilmiyorum.
ABD’de orta büyüklükte bir şehirde yaşıyorum. Akşam dersleri almaya ya da makul fiyatlı bir sertifika almaya gücüm yetiyor, ancak tam zamanlı olarak okula dönmek için işimden ayrılmak gerçekçi değil.
İdeal olarak daha öngörülebilir bir programla, sonunda yaklaşık 50 bin dolar ödeyen bir şeye girmek isterim. Altı rakamlı bir rakam ya da uzaktan kumandalı sihirli bir iş beklemiyorum.
Pivot tablolar ve arama formülleri de dahil olmak üzere Excel’den memnunum ancak hiçbir zaman SQL veya herhangi bir ciddi veri analizi yazılımı kullanmadım.
Ben de öğrenmeye hazırım. İstemediğim şey bir sertifikaya 8.000 dolar harcamak çünkü bazı kariyer web siteleri belirli bir sektörün patlama yaşadığını söylüyor, ancak üç yıllık deneyimim olmadan işe alınamayacağımı keşfediyorum.
Sanırım iki şey soruyorum.
Tutarsızlıkları araştırmanın, süreçleri iyileştirmenin ve sistemlerin neden çalışmadığını anlamanın işin büyük bir parçası olduğu gerçek kariyerler var mı?
Ve eğer perakendeden veya ilgisiz başka bir işten bu alanlardan birine geçtiyseniz, sizi oraya götüren ilk gerçekçi adım neydi?
Uzun zamandır ilk kez iş yerinde yapmaktan gerçekten keyif aldığım bir şey bulduğumu hissediyorum.
İşin adının ne olduğunu bilmiyorum.
Etiketler:
