Hırssız bir insan olmak mümkün mü?

15 yaşındayım ve bu günlerde kendimi çok üzgün hissediyorum çünkü pek fazla şeye, özellikle de yararlı olan şeylere karşı gerçek bir tutkum olmamasından nefret ediyorum.
İki ablam var ve onlardan birinde aramızda büyük bir yaş farkı var bu yüzden onunla hiç ilişkim olmadı. Diğerinin yaşı daha yakın ve eskiden yakındık ama yaklaşık 4 yıldır aynı evde yaşamamıza rağmen ne benimle ne de ailemle konuşmuyor. İnsanların baktığı ve olmayı arzuladığı türden bir insan. Herkes bana onun ne kadar havalı, ne kadar akıllı, ne kadar ilham verici olduğunu söylüyor. Üniversiteye başvuruyor ve ben çok üzgünüm çünkü muhtemelen çok iyi bir okula gidiyor ve benimle bir daha asla konuşmayacak. Çok fazla arkadaşı var ve tüm öğretmenleri onu seviyor ve onu ne kadar sevdiklerini bana anlatmaya bayılıyorlar.
Bunu ne zaman düşünsem kendimi çok kötü hissediyorum. Annemle babamın ve diğer insanların benimle konuşma şekli, faydalı bir insan olmanın ve para kazanmanın tek yolu kökten uzmanlaşmaktır.
Aptal olduğumu söylemiyorum çünkü oldukça zeki olduğumu ve okulda başarılı olduğumu biliyorum ama kız kardeşimin sahip olduğu disiplin ve motivasyondan yoksunum. Köklü bir insan olmadığımı söylüyorum çünkü bunun için zihinsel metanete veya kapasiteye sahip olduğumu düşünmüyorum. Tarihi ve İngilizceyi her zaman sevmişimdir ama bunun tek iyi sonucu hukuktur ve aslında düşüncelerimi ifade etme konusunda oldukça kötü olduğumu fark ediyorum. Bunu yazarken bile anlatmak istediğimi anlatabildiğimi düşünmüyorum
Keşke birçok şey olabilseydim. Keşke doğuştan lider, doğal olarak hırslı, doğal olarak sosyal bir lider olsaydım.
Aslında bu konuyu ailemle konuşmaya çalıştım ama annem bir şekilde gücendi ve beni gerçekten anlamadı, babam ise belirsiz bir destek verdi ve ikisinin de gerçekten anladığını sanmıyorum. Etrafımdaki herkes benim kız kardeşim gibi olmadığımı ve dolayısıyla kaderimde pek bir şey olmadığını kabul etmiş gibi görünüyor.
Kendimi berbat hissediyorum ve sanki bu şeyler benim içimde var gibi geliyor. Bugün arkadaşımla koşmaya gittim ve kendimi tam bir mil koşmaya bile zorlayamadım. Kilo vermek için kendimi bile zorlayamıyorum. Kalori açığını pek çok kez denedim ama pes etmeye devam ediyorum.
Aynı durumu yaşayan ve tavsiyesi olan varsa çok sevinirim