26 yaşındayım ve hayatımda ne yaptığım hakkında kesinlikle hiçbir fikrim yok. Başka çeyrek yaşam krizi yaşayan var mı?

Herkese merhaba, bu benim buradaki ilk mesajım, bu yüzden buna nasıl başlayacağımı gerçekten bilmiyorum, hahaha.
26 yaşındayım ve son zamanlarda kendimi oldukça kaybolmuş hissediyorum. Gerçekten kaybolmuş gibi. Hayatımda ne yapmak istediğim, neyde iyi olduğum ya da yapmam gereken bir şey olup olmadığı hakkında hiçbir fikrim yok.
Son iki yıldır her türlü farklı şeyi denedim. Dersler, hobiler, farklı kariyer fikirleri, rastgele projeler… Ne zaman bir şey beni heyecanlandırsa, belki de sonunda budur diye düşünüyorum. Ve birkaç hafta ya da ay sonra, bu duygu ortadan kayboluyor ve ben de en başta neden başladığımı merak ediyorum.
Her şey berbat olduğundan ya da hiçbir şey yapamadığımdan değil. Aslında hiçbirinden kendimi uzun vadede bunu yaparken görecek kadar keyif almıyorum. Ve dürüst olmak gerekirse, yorucu olmaya başladı.
Kesin olarak bildiğim tek şey ne istemediğimdir. Tüm hayatımı başkası için çalışarak, hayatta kalmaya yetecek kadar para kazanarak ve hafta sonunu bekleyerek geçirmek istemiyorum. 40 yaşında uyanıp tüm hayatımı sırf fatura ödemem gerektiği için umursamadığım bir şeyi yaparak geçirdiğimi fark etmek istemiyorum.
Kendim için çalışmayı ve kendime ait bir şey inşa etmeyi çok isterim, benim için gerçekten anlamı olan bir şey. Sorun şu ki, o şeyin ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yok.
Ve sanki o kadar uzun zamandır bir döngü içindeymişim gibi hissediyorum ki, kendime olan güvenimi kaybetmeye başlıyorum. Yeni bir şey denerim, heyecanlanırım, ilgimi kaybederim, kendimi kötü hissederim ve sonunda işe yarayabilecek bir sonraki şeyi aramaya başlarım. Bu arada, diğer herkes hayatlarına devam ediyor gibi görünüyor ve ben hala ne yaptığımı çözmeye çalışıyorum.
Artık gerçekçi olup olmadığımı bile bilmiyorum. Belki de hayattan çok fazla şey bekliyorum. Belki de sadece sabırsızım. Veya belki de mükemmel şeyi bulmaya o kadar odaklanmışım ki, hiçbir şeyin nereye gideceğini görecek kadar uzun süre taahhüt edemiyorum.
Bunu başka biri yaşadı mı? Özellikle 20’li yaşlarının ortasında kendini tamamen kaybolmuş hisseden insanlar.
Olayları nasıl çözdün? Sonunda gerçekten keyif aldığınız bir şey mi buldunuz, yoksa sadece bir yön seçip onunla barıştınız mı?
Ve ondan ne istediğine dair hiçbir fikrin olmadığında hayatını boşa harcıyormuş gibi hissetmeyi nasıl bırakırsın?
Motivasyon verici “hayallerinizin peşinden gidin” konuşması aramıyorum. Dürüst olmak gerekirse, orada bulunmuş insanlardan, gerçekte neyin yardımcı olduğunu ve bu yaşta birisinin size ne söylemesini istediğinizi duymak istiyorum.
Çünkü şu anda hayatımı anlamaya o kadar çabalıyormuşum ki onu gerçekten yaşamayı unutmuşum gibi hissediyorum.