Ailem tıp fakültesinin parasını ödeyecek ama ben hukuk fakültesi istiyorum. Tek başına gitmeye değer mi?

Herkese merhaba! Güney’deki oldukça rekabetçi bir üniversitede uluslararası iliÅŸkiler okuyan ikinci sınıf öğrencisiyim. ÖnkoÅŸullarımı alıyorum ve klinik deneyimim var, ancak hukuk fakültesine gitmeyi istemeye devam ediyorum. Doktor olmanın bir sakıncası olacağını sanmıyorum. Hasta bakımını seviyorum ama bilim beni pek ilgilendirmiyor. Ortalamanın biraz altında kalabilmek için bu derslere çok çaba harcadım. Bu arada felsefi, analitik ve ana dalla ilgili derslerimde genellikle en güçlü öğrencilerden biriyim. NiÅŸanlıyım, iÅŸten keyif alıyorum ve bu çok daha doÄŸal geliyor. Bunun hukuk fakültesinde baÅŸarılı olacağımı garanti etmediÄŸini biliyorum, ancak aradaki farkı göz ardı etmek zor.

Hukuk okumayı denedim ama ailem hemen kapattı. Ücretsiz bir hukuk firması stajı dediğimde, bunu yaparken bana maddi olarak yardım edemeyeceklerini söylüyorlar. Eğer konu toplum sağlığı çalışması ya da sağlık hizmeti gönüllülüğü ise, beni desteklemekten mutluluk duyuyorlar. Tıp fakültesi için para ödüyorlardı ve bu konuda bana destek oluyorlardı ama hukuk fakültesi için para vermiyorlardı.

Ailem beni tamamen kesmezdi ama çok daha az destek alırdım ve kendimi yabancı gibi hissederdim. Ailemde ve yakın çevremde avukatlık yapan kadın yok. Teyzelerimin ve amcalarımın çoğu doktor, kuzenlerim ve arkadaşlarım da bu yolu izliyor. Ailemdeki doktorlar seçimlerinden memnun görünüyorlar. Bazıları dermatoloji, anestezi ya da halk sağlığı alanında çalışıyor ve gördüğüm kadarıyla seyahat ve konferanslara ayıracak zamanları var ve rahat bir yaşamları var. Yerleşik kariyerlerini gördüğümü biliyorum, oraya ulaşmak için gereken her şeyi değil ama bu, etrafımı saran tıbbın versiyonu.

Sonra internete giriyorum ve avukatların hukuk fakültesinden pişmanlık duymaktan bahsettiklerini görüyorum ve acaba bunu romantikleştiriyor muyum diye merak ediyorum. Ya mevcut derslerimde iyi olmak tercüme edilmiyorsa? Ya yine de borç alıp hukuk fakültesinde mücadele edersem?

Para benim için önemli. Finansal güvenlik ve güzel bir yaÅŸam tarzı istiyorum. Öğrenim borcu olmayan tıp daha güvenli bir yol gibi geliyor, hukukta ise T14’e giremezsem ya da BigLaw’da iÅŸe giremezsem ne olur diye endiÅŸeleniyorum. Her iki kariyeri de aşırı basitleÅŸtiriyor olabilirim ama hukuku seçip sonunda ÅŸunu duymaktan korkuyorum: “Sana söylemiÅŸtim. Tıp fakültesine gidebilirdin.”

Bir yıl ara vermeyi planlıyorum. Bir yanım güçlü yönlerime uygun bir şeyin peşinden gitmem gerektiğini düşünüyor, diğer yanım ise işin bir iş olduğunu ve ailemin finanse edeceği yolda çok çalışmam gerektiğini düşünüyor. Annemle babam geleceğim konusunda kafamın karışmasını istemediklerini söylüyor ama alternatifi kapatmak her şeyi çözmemi zorlaştırıyor.

Bu pozisyonda olan var mı? Hukuka olan ilginizin gerçekçi olup olmadığını nasıl anladınız, özellikle de hukuk konusunu keşfetmek maddi ve aile desteğini kaybetmek anlamına geldiğinde?