Üniversiteyi Son Yılda Bırakmak

Mühendislik Fakültesi’nde 3 yıl boyunca sessizce acı çektikten sonra, sonunda bir düşünce kafamda o kadar yüksek bir sese dönüştü ki artık onu görmezden gelemiyorum. Bu noktada ona karşı gerçekten büyük bir nefret geliÅŸtirdim.

Ä°yi bir üniversiteye girme hayalim JEE Mains’deki yüzde 83’lük dilimle paramparça olduktan sonra KEAM sınavında 16. sırada yer aldım. O noktada hayatımda sahip olduÄŸum tüm vizyonları geriye dönüp baktığımda kaybetmiÅŸtim. Ne yapmak istediÄŸime dair hiçbir fikrim yok. Sonra bu iÅŸe girdim "üniversite" ve bu kurs. Ancak daha sonra kafamda yeni planlar geliÅŸmeye baÅŸladı. "Sadece sakinleÅŸebilirim" "Bazı kızlarla arkadaÅŸ ol (önceden çok içe dönüktüm)" "Bir kız arkadaÅŸ bul". Esas olarak bunlar. Ve lanet olsun, beni gerçekten etkilediler. Bir kiÅŸi ya da diÄŸeri hakkında düşünerek birçok dönem harcadım. Birkaç kiÅŸi gelip gitti. Hiçbir zaman ders çalışmaya odaklanmadım. Sahip olduÄŸum tek rahatlama iyi bir insan çevresiydi.

Yine de ilk 2 yıl titizlikle yaptığım JEE hazırlığından biraz yakıt aldım. Böylece çok fazla borcum olmadan onları atlatabildim. Ama sonrasındaki her şey bulanık. Bir ara kızlara olan ilgimi kaybettim. Çalışmaya hiç ilgim yoktu. Herhangi bir şey yapmak için hiçbir dürtü yok. Bir futbolcunun 5 dakikada 5 gol atması gibi borçlarımı biriktiriyordum (ben daha fazla gol attım). Ama evet, giderek daha da umutsuzlaşıyordum.

O zaman doğru şeyi yapıp yapmadığım konusunda kafamda şüphe vardı. Devam ediyorum. Ama akranlarımın her biri, sorun değil, bunu yapabilirsin dedi. Çift tamamlayıcılar hiçbir şeydir. Ben de aynı şekilde devam ettim.

Sonra S6 sınavlarım geldi. Öğrenim izninin başlamasına bir hafta kalmıştı. Babam kalp krizi geçirdi ve hastaneye kaldırılmak zorunda kaldı. Kendimi sadece boş hissettim. Zaten hayatım darmadağındı ve bu durum daha da kötüleşti. Bir gram bile ders çalışamadım. Beklendiği gibi tüm dersler için borcum vardı.

(Düşüncelerim karışıyor)

İşte buradayım, şimdi Yedinci Dönemimde. O iyi çevreyi kaybettim. Yerleşimlere katılamıyor. Derslere düzenli katılmamak, sunumları, laboratuvarları, sınavları kaçırmak. Şu anda yaptığım şeye 0 ilgi duymaya başladım. Ailemle işi bırakma konusunda ciddi bir şekilde konuştum ve onlar bana sadece diploma uğruna devam etmemi söylediler.

Ama diplomayı istemiyorum. Şu anki diplomamın gerekli olduğu bir yerde çalışmaktan keyif alacağımı ciddi olarak düşünmüyorum. Yapmak istediğim bir şey için çok çalışmayı, yurt dışında bir yerde okumayı ve çalışmayı tercih ederim. Henüz net bir planım yok.

Gerçekten tavsiyeye ihtiyacım var dostum.