Kasım 3, 2026
27 yaşındayım, diplomam ve tecrübem olmasına rağmen işsizim ve hayatıma yeniden başlamayı düşünüyorum. Nasıl bir yol seçerim?
27 yaşındayım ve kendimi liseyi bitirdikten sonra hangi mesleği seçeceğini bilmeyen bir genç gibi hissediyorum.
Kullanmadığım tarım bilimi diplomam var, uzun yıllara dayanan tecrübem var ve çok yetenekliyim ama neredeyse bir yıldır iÅŸ bulamadım. Çalışmayı bırakmak zorunda kaldım çünkü çok hastalandım ve bir yıl boyunca iÅŸ göremez oldum, biraz iyileÅŸir iyileÅŸmez aramaya baÅŸladım, tanıdığım herkesle konuÅŸtum, linkedIn’i denedim, yüzlerce özelleÅŸtirilmiÅŸ CV gönderdim, önceki iÅŸverenlerle konuÅŸtum, hatta devletten iÅŸ bulmak için siyasete bile girmeye çalıştım. Zaten gerekli deneyime sahip olduÄŸum halde ‘deneyim oluÅŸturmak’ için bana iÅŸ deÄŸil, yalnızca ücretsiz iÅŸ teklif edildi.
BaÅŸka herhangi bir yere CV göndermeyi denedim, müşteri hizmetlerine, asistana, öğretmene vb., uzaktan kalifiye olabileceÄŸim herhangi bir iÅŸi bulmak için CV’mdeki her türlü deneyimden yararlandım, denemediÄŸim tek ÅŸey açıkça yalan söylemek. Ancak bu rastgele iÅŸler için de herhangi bir röportaj almadım.
Bütün bunlar, hastalanmak, iÅŸsiz kalmak, çok fazla reddedilmek, cebimde 2 dolarla ailemle yaÅŸamak beni çok depresyona soktu. Ãœlkemde pek çok genç ne okursa okusun bu durumda ve 35 yaÅŸ altı insanların yüzde 60’ı asgari ücret almıyor.
Evde işe yaramaz olmamın yanı sıra, ailemin de bu dönemi atlatabilmem için bir psikoloğa para ödemesi gerekiyor. Zaman zaman yardımcı oldu ama iç gözlemin düzeltemeyeceği bazı şeyler olduğunu hissediyorum. Ama bana odaklanacak bir şey verdi, bir şeyi seçmemi ve bir veya iki yıl boyunca ona bağlı kalmamı tavsiye etti.
Öfkem için ne istediÄŸimi çok düşündüm ve artık bu ülkede yaÅŸamak istemiyorum (ABD’den deÄŸilim) ve bu kariyeri iÅŸe yarar hale getirmeye çalışmak zaman kaybı ve sadece para peÅŸinde koÅŸmak beni mutsuz ediyor.
İşte tavsiyeye ihtiyacım olan yer burası. Düşündüğüm fikirler bunlar. Hepsi planlama gerektirir ve bazıları çok geçmeden yürürlüğe girebilir. Param olmadığı için çoğu kredi istiyor.
-
Avustralya veya Kanada gibi yabancı bir ülkede yüksek lisans yapmak için öğrenci kredisi alın ve ülkeyi ne kadar sevdiğimi, iş piyasasının, ağların vb. nasıl olduğunu görün ve kalma sürecini başlatın. Dünyanın geri kalanında tarım alanında yüksek lisans yapanlar için iş piyasasının nasıl olduğundan tam olarak emin değilim. En azından tek bir kişi için yaşanabilir bir ücret kazanabilseydim, araştırma alanında bir kariyere ilgi duyardım. KESİNLİKLE buradakinden daha iyi olacaktır.
-
Sadece kredi al ve kaç. İşgücü sıkıntısı ya da çeşitlilik vizesi programları gibi göç etmenin yolları var, yasadışı olarak hiçbir ülkeye gitmeyeceğim. Çoğunlukla sadece paraya ihtiyacınız var ama tüm kariyerler iş gücü sıkıntısına dahil değil ve deneyimimin bunu bu kadar kolay elde etmek için yeterli olduğunu düşünmüyorum ve çeşitlilik vizesi şansa bağlı ve bir türlü açılamıyor. Ama içeri girersem hızla para kazanmaya başlayabilirim ve kredi daha az olur.
-
Önemli ölçüde daha küçük bir kredi alın ve bir iş başlatın. Burada kalıp ayakkabı ya da Çin malı satmaya çalışıyorum. Belki dünyanın geri kalanı da aynı derecede kötüdür ve ben ayrılmanın daha iyi bir gelecek getireceğini düşünerek iyimserim.
-
Tıp diploması alın. Bunu başaracağımdan eminim, 6-9 yılımı alır. Ailem bana tam destek verecek. Hastalandıktan ve birçok doktordan bu kadar kötü muamele gördükten sonra şefkatli bir doktor olmak istediğimi, dünyanın para üretemeyen insanlara karşı acımasız ve acımasız olduğunu ve çevreyi kurtaramayacağımı ama belki insanların acılarını hafifletmeye yardımcı olabileceğimi düşünmeye başladım. Bu da diğerleri kadar benim de düşündüğüm bir şey. Hayatım için ne istiyorum? İnsanlara yardım etmek için derin, neredeyse dini bir çağrı hissediyorum. Ayrıca uzmanlığa bağlı olarak, sağlık hizmetleri alanında kariyer, göç etmek istersem şu anda sahip olduğumdan daha fazla büyük hareketlilik sunuyor.
TL; DR: 27 yaşındayım, diplomam ve tecrübem olmasına rağmen işsizim ve ülkemi terk etmek istiyorum. Yurt dışında okumak, göçmenlik başvurusunda bulunmak, iş kurmak veya tıp fakültesine gitmek için kredi almalı mıyım? Daha fazla yılımı boşa harcamaktan ve yanlış seçim yapmaktan korkuyorum. Nasıl karar vereceğim?
Etiketler:
2 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Explore your passions, and prioritize your happiness.
I’m from another country and have a different background, but I would say I understand the confusion about what to do now, when so many paths open up and you don’t know which one to take.
I don’t know if you feel this way, but in my case, it’s not as clear as it used to be, but I’m not lost either.
Look, I’m turning 23, but what I can tell you about how I’ve reflected on this is that I meditate a lot, thinking about the present; often we want to achieve… We focus on long-term things because we’re worried about the future we choose.
But it’s also true that the desperation to find something stable pushes us to focus on certain details.
Be very careful about thinking these things… Separate them from the moments when you feel despair and depression about the present.
I know how you feel when you feel that the present moment is exhausting, overwhelming, and suffocating.
I don’t think there’s a right answer; sometimes it’s hard to accept that.
But I feel like the closest thing is the path you think will give you the most clarity.
I mean, in these cases, you should choose the path that gives you the least uncertainty.
Look, I’m not one to tell you what to do; you know what’s best for you, and that’s what’s most valuable.
But from my perspective, you have to think about whether moving abroad at this point in your life really gives you the least uncertainty or the most certainty.
There’s also quite a bit of debt, and now it really depends on luck, like everything else.
Medicine, believe me, was also a dream I pursued for years, but in your case, think about whether it really gives you the most certainty or the most uncertainty. It’s great that your parents support you. That means a lot.
Also consider whether, in your current state of exhaustion, if that’s how you feel, it’s really the wisest thing you can do.
I also want to do it as soon as I feel a little better.
Honestly, I think that in our cases… faced with confusion, we have to think about what gives us less uncertainty and what gives us more stability.
Believe me, sometimes you feel like you have to take big steps to feel like you’re getting back on track, but I would just tell you what gives you the most peace of mind at this moment in your life.
If the idea of starting a small business, whatever it may be, gives you more peace of mind, then you can do it; it’s your right.
Many times what we want isn’t enough, but sometimes it’s what we need to feel that, little by little, one small step after another, we’re making new progress.
If pursuing that career gives you more peace of mind right now, go for it.
If you’re more worried about the time the career will take, even if you’re very sure you’ll finish it, but you still want it… Maybe you should wait.
Why am I telling you this? Because that’s how it can happen; It happened to me a few months ago. Even though you get back on the path of learning, you still feel like: “I’m missing something”
Sometimes that can undermine decisions that were actually quite sensible.
That’s why I was saying that if it’s good for you right now to start with something small, to focus a little on healing your mental health and discarding solutions that might seem favorable, that’s fine.
Seriously, it’s fine.
Sometimes these paths that confuse us so much, even though we’re both in different situations, happen because the body and mind can no longer, or try to, cling to other expectations about academic and professional life.
Don’t get me wrong, of course those things are very important, very important.
But usually, these things only confuse us more and more. So, after a lot of thinking, I realized that the closest thing we can have to a decision today is the one that gives us the least uncertainty.
At least from what I’ve learned, this is what it is: haste is an illusion for many, but it doesn’t have to be for everyone.
Peace isn’t found by chasing expectations, but by reclaiming autonomy step by step.
Sending you a hug 🫂