23 Yaşında İlk İşi

İmkansızı başardım ve sonunda bir iş buldum!

Hayatımın artık aÅŸağı doÄŸru deÄŸil, yukarı doÄŸru gitmesi bir mucize! Bu uzaktan müşteri hizmetleri ve hata yapmadan temel bir konuÅŸmayı yürütemediÄŸim için sosyal açıdan ne kadar beceriksiz olduÄŸumu öğreniyorum, ama sorun deÄŸil! Temel olarak son 5 yıldır iÅŸ baÅŸvurularında bulunan ve neredeyse baÅŸka hiçbir ÅŸey yapmayan bir NEET’im. Ä°ÅŸ arkadaÅŸlarım ÅŸimdiye kadar tanıştığım en iyi ve yardımsever insanlardır ve bu fırsat için son derece minnettarım.

Bu iş bana röportaj yapılmadan verildiği için kendimi sahtekar gibi hissediyorum. Bir hizmetle ilgili ya çok fazla açıklama yapmak ya da hiç açıklama yapmamak gibi tedirginliğimden dolayı hatalar yapmaya devam ediyorum.

Ben: Hey, bu hizmeti almalısın!

Müşteri: Ne için kaydoluyorum?

Ben: …bu hizmet!

Müşteri: Evet, ilgilenmiyorum. *Kapatır*

Nerede yaptığım bir arama vardı Telefonu aldıklarında mikrofonumu açmayı unuttum. Bunun için beni etkilemeyen bazı nefret postaları aldım, ancak hatanın kendisi bunu yapıyor ve asla tekrarlamamak için elimden geleni yapacağım. Bazen belirli eylemleri gerçekleÅŸtirmek için GUI’mizde nasıl gezineceÄŸimi unutuyorum. Neyse ki, çaÄŸrılarımı gölgeleyen antrenörüm sayesinde kurtuldum ama gelecek ay %100 kendi başıma olacağımdan endiÅŸeleniyorum.

Tamam, kendinden nefret etme yeter. Diyelim ki rolüme alıştım, yıllar süren sosyal etkileşimsizliğimin üstesinden geldim ve klasik en kötü müşteri hizmetleri deneyimi olmayı bıraktım. Hayattaki önceliklerim neler olmalı? Hiç arabam olmadı, bir partiye gitmedim, kendi başıma yaşamadım, kendi faturalarımı ödemedim, randevuya çıkmadım, sadece pek çok temel yaşam olayım oldu. Neredeyse on yıldır yeni bir arkadaş edinmedim ve ne dersem ya da ne yaparsam yapayım iş bulamadığım için depresyon nedeniyle arkadaşlarımdan tamamen izole oldum.

Artık normal bir yetişkin yaşamına ulaşmak artık imkansız gelmiyor!