Yıllarımı doktora yapıp Nature’da yayınlayarak geçirdim. Artık yapay zeka bana bunların değerinin ne olduğunu sorgulatıyor.

Oldukça prestijli bir üniversiteden mezun oldum ve Nature’da ilk yazarlı bir makale yayınladım. Evet, O Doğa.

Yıllarımı çalışarak, araştırarak, fedakarlıkla ve kendimi zorlayarak geçirdim çünkü sıkı çalışmanın, bilginin ve uzmanlığın bir anlam taşıdığına gerçekten inandım.

Ve dürüst olmak gerekirse, hayatta oldukça iyi durumda olduğumu düşünüyordum.

Ancak sonunda doktoramı aldığım sırada yapay zeka dönemi geldi.

Artık hayatımı inşa etmek için harcadığım her şeyin giderek daha az değerli hale geldiği şeklindeki tuhaf duyguyu üzerimden atamıyorum.

Bu sadece kariyer fırsatları ya da yapay zekanın işimin yerini alıp almayacağıyla ilgili değil. Bu daha derin bir şey. Kimlik duygumu, amacımı ve hatta kendi değerimi kaybediyormuşum gibi geliyor.

Bunun kulağa dramatik gelebileceğini biliyorum. Hatta belki biraz ayrıcalıklı. Yapay zekanın muazzam potansiyele sahip inanılmaz bir teknoloji olduğunun tamamen farkındayım.

Ancak bunu entelektüel olarak bilmek bu duyguyu ortadan kaldırmaz.

Dürüst olmak gerekirse hiçbir zaman Reddit hayranı olmadım. Ancak son zamanlarda kendi düşüncelerimde o kadar kayboldum ki, tamamen yabancılardan perspektifler duymanın belki işe yarayacağını düşündüm.

Başka biri benzer bir şey hissetti mi? Özellikle yıllarını bir konuda iyi olmak için harcayan ve aniden o şeyin hala önemli olup olmadığını sorgulayan insanlar?

Bununla nasıl başa çıkıyorsun?

Gerçekten merak ediyorum. Güvenceye ya da motive edici sözlere ihtiyacım yok. Başkalarının bunu nasıl gördüğünü duymak isterim.