22 yaşındayım, uzun vadeli resmi bir çalışma geçmişim yok, yakında üniversiteden yaratıcı yazarlık derecesi ile mezun olacağım ve şu anda teknik yazarlık kariyeri veya benzer bir alanda ilerliyorum. İş deneyimi açısından kendimi hayatta çok geride hissediyorum.

Dürüst olmak gerekirse üniversite deneyimimin çoğu berbattı. Müzik bölümü olarak girdim, sonra bıraktım ve bir yıl boyunca ne yapacağımı bulmaya çalışırken kararsız kaldım. Üniversitede olmaktan gerçekten hoşlanmıyordum ve hiçbir bölümün ilgimi çekmediğini hissettim ve bazı bölümlerdeki derslerin çoğunda hayatta kalamayacağımı hissettim çünkü daha önce okulda her zaman çok zor zamanlar geçirmiştim. Açıkçası buna rağmen hâlâ kendim için hangi kariyeri seçeceğime karar vermem gerekiyordu. Bir kariyere ihtiyacım vardı ama ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yoktu. Üniversitede kalmam için ailem tarafından baskı görüyordum ama ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim olmadığı için yaratıcı yazarlık bölümüne geçtim, çünkü bu en azından başarısız olmadan üstesinden gelebileceğim bir şey gibi görünüyordu ve ben de bir okuyucu olduğum için kulağa biraz ilginç geliyordu. Yaratıcı bir yazar olmak gibi önceden hiçbir arzum yoktu. Onu seçtim çünkü başka neyi seçeceğime dair hiçbir fikrim yoktu ve bir şey seçmem gerekiyordu. Bu süre zarfında zihinsel sağlığım da gerçekten kötüydü, bu da okulun genel olarak zor olmasıyla birleştiğinde derslerime geçmemi çok zorlaştırıyordu. Gelecekteki kariyerimi düşünmek için fazla zaman harcamadım + önümüzdeki 5 yıl içinde gerçekten hayatta olduğumu düşünmedim (büyük depresyon ve intihar eğilimi). O an kesinlikle hayatımın en dip noktasıydı diyebilirim. Ruh sağlığı sorunlarımın yanı sıra şimdiye göre daha olgunlaşmamıştım. Gerçekliğe dair pek iyi bir görüşüm yoktu. Dürüst olmak gerekirse, üniversite deneyimime dönüp baktığımda, çoğunlukla zar zor atlattığım bir felaket gibi görünüyordu ve keşke geriye dönüp şu anda bildiklerimi kendime söyleyebilseydim ve üniversitede normal/daha verimli bir zaman geçirebilseydim. Dürüst olmak gerekirse şu anda hayatımda bu kadar geride hissettiğim için gerçekten üzgünüm. Benim yaşımdaki tanıdığım çoğu insan 22 yaşından önce iş bulmaya başladı ve şu ana kadar bir sürü iş ve staj imkanları var. Bütün bu durum yüzünden kendimi gerçekten berbat hissediyorum.

Akıl sağlığımı ve dayanıklılığımı geliştirmek için pek çok çalışma yaptım ve o zamandan beri çok daha iyiye gidiyorum ve ayrıca kendime bir yol yaratmak için de çalışıyorum. Kesinlikle beni sürekli olarak fakir bırakmayacak bir kariyer yolu istediğimi biliyordum. Zengin olmak da umurumda değil ama ihtiyaçlarımı karşılayabilecek kadar, hobilerimi de karşılayabilecek kadar istiyorum ve mümkün olduğunca tutumlu ve tutumlu olmaya çalışıyorum. Temel olarak boş zamanlarımda yaşayabilmem için yaptığı iş. İşimin tutkum olmasını istemiyorum. Kendimden nefret etmediğim sürece ve yeterince iyi para kazandırıyorsa ben iyiyim.

Lise yıllarımda yalnızca oldukça kısa süreli iki gönüllülük fırsatı yakaladım. Bunlardan biri, bir dönem boyunca kafeteryada bir buçuk saat çalışmaktı. Diğeri ise yaz aylarında 5 hafta boyunca haftada 5 saat bir perakende mağazasında stokçuluk yapmaktı. Ayrıca bana liderlik deneyimi kazandırdığı için faaliyetler bölümündeki genel özgeçmişimde bando bölüm lideri olarak deneyimim de var.

Geçtiğimiz yıl boyunca pek çok şey yaptım. Okulun edebiyat dergisinin değerlendirme ekibinin bir parçası olarak gönüllü olarak çalıştım. Temel olarak her hafta gönderilen bir dizi öyküyü okudum ve ardından eleştirilerimi sundum; her birini ve eleştirilerimizi bizzat tartıştık ve her bir yazının kabul edilip edilmeyeceğine toplu olarak karar verdik. Düzeltme deneyimi. Daha sonra kurgu yapmanın ilginç olacağına karar verdim ve başkaları için birkaç kurgu projesi yaptım, bazıları para ödedi, bazıları ödemedi. Bunlardan biri, bir kuruluş için bir dizi raporun kopya düzenlemesini yapmaktı. Biri bir markanın power point sunumunu düzenliyordu. Biri kurumsal bir dergi içindi. Ayrıca arkadaşlarımın materyallerini düzeltmeyi ve düzenlemeyi de teklif ettim. Arkadaşımın fanzinleri için bir sürü şey düzenledim. Bu son örnek aslında özgeçmişime diğer her şeyin yanına güvenle koyabileceğim bir şey değil ama yine de deneyim kazanmama yardımcı oldu. Geçen yılki bu atılımdan önce, okul dışında pek bir şey yapmadım ve hâlâ okula devam etmekte zorlanıyordum. Bu deneme eksikliğinden değil. Hâlâ her türlü işe başvuruyorum ve sürekli olarak iş aramamı, özgeçmişimi ve görüşme becerilerimi nasıl geliştireceğimi öğreniyorum ve aynı zamanda ağ kurmaya çalışıyorum (şu ana kadar ağ kurma konusunda maalesef başarılı olamadım). Kariyer danışmanımla birden fazla görüşme yaptım, özgeçmişimi yeniden düzenledim ve nereye başvurmam gerektiğine dair bazı fikirler edindim. Daha sonra birçok profesörle konuştum ve mesleki becerilerle ilgili dersler aldım. Böylece özgeçmişler, röportajlar, ön yazılar, profesyonel biyografiler, uygun iş başvuru paketleri ve profesyonel e-postalar hakkında daha fazla şey öğrendim. Bu yeni becerileri iş arayışımda uyguluyorum. Buna rağmen hala gerçek bir iş veya staj bulamadım. Hala uzun vadeli resmi bir iş deneyimim yok. Bu paragraftaki örneklerin tümü ya gönüllülük ya da resmi olmayan işlerdi (para aldığım işlere gelince). Çalışıp çalışmadığını belirlemek benim için bu özel süreçte hala oldukça erken. Bir parçam, kazanana kadar sürece güvenmeye devam etmem gerektiğini varsayıyor.

Ayrıca halkla medya ilişkileri rolü için teknik olarak stajyerlik de ayarladım, ancak şirketi yöneten kişi, yeni insanları işe alma sürecini hayatla ilgili sorunlar nedeniyle geçici olarak askıya alması gerektiğini söyledi, ancak yine de tekrar açıldıklarında en iyi adaylar listesindeyim, yani bu iyi. Tekrar açıldığında muhtemelen staja başlayabileceğim, ama ondan önce biraz zaman olacak.

Ayrıca diplomamdan edindiğim becerileri uygulayabileceğim kariyerler hakkında daha fazla araştırma yaptım ve teknik yazıyla karşılaştım. Amcamın bana teknik yazarlığın iyi bir alan olduğunu söylediğini de hatırlıyorum. Görünüşe göre bu benim için birçok açıdan iyi olacak. Zor olan şu ki, aslında sadece teknik yazılar yazarak doğrudan deneyimim yok. Bana teknik yazıya aktarılabilecek beceriler kazandıran deneyimim var (sahip olduğum düzenleme deneyimi + derslerde yazdığım yazma). Projeleri düzenlemek için yaptığım şeylerden birkaçı teknik yazılardı (raporlar gibi), bu yüzden en azından teknik metni düzenleyip yeniden yazdım. Ayrıca bazı çevrimiçi kurslar ve kitaplarla kendi başıma öğrenmeye çalışıyorum, böylece bu konuda daha gerçek projeler yapmadan önce bunun temellerini öğrenebileyim.

Artık staj arayışımı editörlük ve teknik yazarlık alanlarıyla daraltıyorum. Hala başarısızım. Neyse ki önümüzdeki baharda mezun olacağım için tam zamanlı çalışmaya açık olacağım ve ayrıca bir işe ihtiyacım olursa farklı bir şehre taşınma seçeneğine de kendimi açıyorum. Yani tamamen mezun olduğumda daha fazla seçeneğim var. Bulduğum ve başvurduğum çok sayıda teknik yazarlık ve düzenleme rolü var, ancak çoğu bu alanda bir yıldan fazla iş deneyimi gerektiriyor ve açıkçası şu anda buna sahip değilim. Bu çok sinir bozucu. Sahte giriş seviyesi olmayan, gerçekten giriş seviyesi olan herhangi bir açıklık bulmak çok zordur.

Genel olarak, artık 22 yaşında bir kariyer için ne yapmak istediğimi biliyorum ve buna aktarabileceğim bazı ilgili deneyimler kazanmaya başlıyorum. Ancak staj yapmış ve çalışma geçmişi olan meslektaşlarıma kıyasla çok fazla deneyim eksikliğimin olduğunu hissediyorum ve deneyim eksikliğimin her şeyi çok daha zorlaştıracağını hissediyorum ve gerçekten de çok zor oldu. Elimden gelen her kaynağı kullanmaya çalışıyorum ama yine de pek başarılı olamadım. Herhangi bir ekstra tavsiye güzel olurdu. Çoğunlukla her şeyi yapmaya hazırım. Kendimi bir serseri ya da kadın çocuk gibi hissediyorum, hayatımın ilerlemesini istiyorum ve daha gerçek bir yetişkin gibi hissetmek istiyorum

Dürüst olmak gerekirse çoğu zaman gerçekten zor ve umutsuz geliyor ama bunun hayattan yeniden vazgeçmek için bir bahane olmasına izin vermek istemiyorum. Her zaman kendime, ne kadar kasvetli görünürse görünsün, sonunda her zaman bir ışık olduğunu söylüyorum. Kendim için parlak bir gelecek görebilmek istiyorum ve bunun için çalışmaya devam etmek istiyorum. Bir daha o uçurumun içinde olmak istemiyorum. Umarım son kısım çok dramatik olmamıştır.