hey, uzun bir okuma olduğunu biliyorum ama gerçekten rehberliğe ihtiyacım var
25 yaşındayım, yakında 26 yaşına gireceğim ve şu anda kendimi gerçekten hayatta kaybolmuş hissediyorum. 20’li yaşlarımın çoğunu gerçekten yaşamak yerine hayatta kalmaya çalışarak geçirdim. Zehirli bir ortamda büyüdüm, pek çok duygusal travmayla uğraştım, mali açıdan zorluklarla karşılaştım ve sürekli hayatta kalma modunda olduğumu hissederek yıllar geçirdim. 2024’te nihayet bir yere vardığımı hissettim. İki tam zamanlı iş bulmayı başardım, taşındım ve para biriktirmek için altı ay boyunca kıçımı yırtarak çalıştım. Ve aslında bunu yaptım. Hayatımda ilk kez birikimim oldu, bağımsızlığım oldu ve sonunda kendim için bir şeyler inşa ettiğimi hissettim. Sonra her şey dağılmaya başladı. 2025’in ortasında işimi kaybettim, hiç işsizlik yardımı almadım, sonunda üç aylık bir sözleşme imzaladım ve o zamandan beri işsizim, sadece geçinmek için Uber’i kullanıyorum. Uğruna çok çalıştığım birikimlerin yavaşça yok olmasını izlemek kesinlikle yıkıcıydı. Yakın zamanda BSN’mle mezun oldum, ancak hemşirelik lisansım ve NCLEX ile ilgili sorunlar yaşıyorum, bu yüzden bunca yıllık okuldan sonra bile kendimi hala sıkışmış hissediyorum ve kariyerimde ilerleyemiyorum. Üstüne üstlük düşük bir not ortalaması ile mezun oldum, bu da bana sanki gelecekteki fırsatlarımı zaten kısıtlamışım gibi geliyor. Sonunda yüksek öğrenime devam etmek istiyorum, ancak şimdi muhtemelen lisans sonrası dersler almam ve lisans notlarımı telafi edecek kadar başarılı olmak için dua etmem gerekecek. Akademik kayıtlarımı düzeltmek için daha fazla zaman ve para harcama düşüncesi çok yorucu. Öğrenci kredisi borcum var, neredeyse hiç birikimim kalmadı, gerçek bir sosyal çevrem yok ve hiçbir zaman ciddi bir ilişki içinde olmadım çünkü hayatımın çoğunu okula, işe ve hayatta kalmaya öncelik vererek geçirdim. İnsanların 20’li yaşlarının başlarında yaşadıkları tüm normal deneyimleri kaçırdığımı hissediyorum. Şimdi hemşirelik kariyerime başlamak, makul para kazanmak, para biriktirmek, seyahat etmek, insanlarla tanışmak, flört etmek ve sonunda beni mutlu eden bir hayat kurmak için hangi eyalete taşınacağıma karar vermeye çalışıyorum. Ancak her karar bunaltıcı geliyor çünkü yanlış seçim yapmaktan ve daha fazla zaman kaybetmekten korkuyorum. Arkadaşlar edinebileceğim, etkinliklere katılabileceğim, yeni hobiler deneyebileceğim, spor salonuna gidebileceğim, sık seyahat edebileceğim ve genç olmanın tadını çıkarabileceğim bir şehirde yaşamak istiyorum. Çok uzun süre yalnız kalmak ruh sağlığımı gerçekten etkiliyor, dolayısıyla sosyal bir hayata sahip olmak artık sadece istediğim bir şey değil, ihtiyacım olduğunu hissettiğim bir şey. Aynı zamanda mali durumum, kariyerim, genel not ortalamam, gelecekteki eğitimim, görünüşüm, ilişkilerim ve diğer herkese yetişip yetişemeyeceğim konusunda sürekli endişeleniyorum. Her zaman hayatımın bu harika gelecek versiyonunu planlıyormuşum gibi hissediyorum ama aslında onu yaşayamıyorum. En zor kısmı, yeniden sıfırdan başlıyormuşum gibi hissetmek için ne kadar çok çalıştığımı bilmek. 20’li yaşlarımın geri kalanını durmadan çalışarak, fatura ödeyerek ve perişan olarak geçirmek istemiyorum. Arkadaşlıklar, sevgi, deneyimler, finansal özgürlük ve anılar istiyorum. Sürekli hayatta kalmaya çalışmak yerine hayatımdan gerçekten keyif almanın nasıl bir his olduğunu bilmek istiyorum. 25’in çok yaşlı olmadığını biliyorum ama zaten çok fazla yıl kaybettiğinizi hissettiğinizde, zamanın geçmesinden dolayı paniğe kapılmamak elde değil. Akademik, finansal, sosyal ve duygusal olarak kendimi çok geride hissediyorum ve ilk önce hayatımın hangi bölümünü düzeltmem gerektiğini gerçekten bilmiyorum. Benzer bir durumda olan ve gerçekten hayatını tersine çevirmeyi başaran başka biri var mı? Çünkü şu anda çözmem gereken her şeyde boğuluyormuşum gibi hissediyorum.
Etiketler:
