Yaşamın ilk saniyesinden itibaren

Yeni doğan insan, yaşamının ilk saniyesinden itibaren özgürlüğe hoş karşılanmaz, taze hayvan gibi makineye kayıt edilir. Doğum belgesi onları devletin malı olarak damgalıyor ve daha ikinci nefeslerini bile almadan borç saati işlemeye başlıyor. Yalnızca ilk yıl zorunlu kimyasallarla ve aşılarla dolup taşarlar, küçük bedenleri ilaç imparatorluğu için isteksiz denekler olarak kullanılır. Sonraki on sekiz yıl yavaş, kasıtlı bir programlamadır: düşünmek için değil itaat etmek için eğitilirler. Sorgulamak için değil üretmek için eğitildik. Her adım onları, bedenleri ve zihinleri bozulmaya başlayana kadar tüketerek ve ödeyerek çalışan verimli vergi sığırları olmaya hazırlarken, özgür olduklarına inandırılarak beyinleri yıkanır. Onlarca yıl sonra artık makine için yararlı olmadıklarında sistem onları umursamaz. Hızlı ölmelerini umarak sadece bekliyor. Ne kadar erken olursa o kadar iyi. Sonuçta, hayatları boyunca ödemek zorunda kaldıkları emekli maaşlarının çoğu, uzun zaman önce, şimdi onlara yük diyen aynı parazitler tarafından yağmalandı ve harcandı. Köle olarak doğdular. Bir yük olarak ölmek. Sisteme hoş geldiniz.

Yani ben şunu söylüyorum. Her yaş en kötüsüdür.