Peri aptallar

Yani bu evdeyim. Güzel bir ev, muhteşem bir yapı ve birdenbire bu periler ortaya çıkıyor. İğrenç. Etrafta uçuyorlar, ortalığı karıştırıyorlar, her yere bu tozu serpiyorlar. Korkunç toz. İnsanlar buna çok kızıyor, kimse böyle bir öfke görmedi açıkçası. Sonra korkaklar gibi ormana doğru uçuyorlar.
Ama sonra birdenbire…boom. Bir örümcek. Evin içinden şimdiye kadar gördüğünüz en büyük örümcek olan dev bir örümcek çıkıyor. Büyük. Muhtemelen milyonlarca ve milyonlarca bacak. Ve bu kişi, harika bir insan, çok akıllı, örümceğe bir yumurta fırlatıyor. Mükemmel bir atış. Ve örümcek dik dik bakıyor! Tamamen saygısızlık.
Bu duruma bakıyorum ve şunu söylüyorum: "Örümceği sonlandırmalıyız." Onu vurmaya hazırlanıyorum. Kimse benden daha iyi ateş edemez, bu doğru, ama bana diyorlar ki, "Efendim, ateş etmeyin! Örümcek aslında perilerden kurtulmak için harika bir iş çıkarıyor." Ben de dedim ki: "Vay, bu çok akıllıca bir anlaşma. Artık örümceği seviyoruz." Çok güzeldi, kimse böyle bir şey görmemişti.