Müzik okumak için en iyi üniversitelerden birinde matematik diplomamı bırakmalı mıyım? Burada bulunmuş kişileri arıyorum

Herkese merhaba. Ben hayata ve gelecekten ne bekleyebileceğine takılıp kalmış 19 yaşında bir kızım.

Kendimi bildim bileli akademik bir silahtım. A düzeyinde harika sonuçlar almak, hayalimdeki üniversiteye kabul edilmek, robotik yarışmalarına katılmak ve kazanmak. Ancak üniversitedeki ilk yılıma girdiğimde (Matematik alanında lisans diplomasıydı), bunu yapmaktan gerçekten hoşlanmadığımı ve matematik yaparak hayatımın anlamını göremediğimi fark ettim. Herkes bana gelecekte kim olmak istediğinizi bilmenize gerek olmadığını, sadece diplomayı sırf sırf bu yüzden bitirebileceğinizi ve daha sonra hayatınızda ne istediğinizi çözebileceğinizi söyledi (özellikle üniversitede en iyi matematik derecesine sahipseniz istikrarlı bir iş bulma şansınız daha yüksektir, dolayısıyla paranız olduğu sürece istediğinizi deneyebilirsiniz). Ancak bu bende motivasyon yaratmadı ve ilk yılımda depresyonla mücadele etmeye başladım. Notlarım önemli ölçüde düştü ve 7/24 çalışmaya çalışıp tüm çabamı buna harcamama rağmen hala sınavlarımda başarısız oluyordum. Bunun sadece matematik yapmak istememekten dolayı kendi kendini sabote ettiğine inanıyorum. Bu yüzden yılın ortasında bir yıl ara vermeye karar verdim (bir terapistten tıbbi sertifika aldığım için).

Eve döndüğümde, bölüm olarak matematiği nasıl seçtiğimi gerçekten merak etmeye başladım. Ve şu ana kadar yaptığım her şeyin ailemi memnun etmek için olduğunu anladım. Mükemmel notlar alan bir çocuk olmak, en iyi üniversitelerden birine giren, en zor bölümlerden birinde okuyan ve ardından mükemmel bir finans işi ya da her neyse bulan bir çocuk olmak.

Şimdi geriye dönüp baktığımda onun tam anlamıyla ben olmadığımı anlıyorum. Eylül ayında eğitim aldığım üniversiteye geri dönmem gerekiyor ve bunun için hiçbir motivasyonum yok. Boş yılımda başvurularımı mühendislik, hukuk ve müzik okullarına göndermeye karar verdim. Üçüne de kabul edildim.

Ama dürüst olmak gerekirse hayatımın anlamını müzikte gördüğümü düşünüyorum. Ama ben bir üçüncü dünya ülkesinden geliyorum ve ailem zengin deÄŸil. Yine de bir gün müzik öğretmeni olmak, orkestrada yer almak, öğrencilerle çalışmak ve müzikoloji profesörü olmak istediÄŸime inanıyorum. Ancak müzik derecesi çok zorludur. Kabul edildiÄŸim Paris müzik okulunun tamamlanması yaklaşık 7 yıl sürüyor… Gerçekten bunu yapmalı mıyım bilmiyorum. Åžu anda okurken yaÅŸam masraflarımı karşılayabileceÄŸim iÅŸ pozisyonları arıyorum.

Mali açıdan daha istikrarlı olan matematik veya mühendislik/hukuk diplomalarını alabileceğimi bilerek müzik okuluna gitmeli miyim gerçekten bilmiyorum. Ama beynimin beni bir daha sabote etmeyeceğini ve o depresyon döngüsüne tekrar düşmeyeceğimi söyleyemem. Ama aynı zamanda müzikten tükenip tükenmeyeceğimi de bilmiyorum.

Sadece bir baÄŸlamda, her zaman müzik çalışmayı hayal ettim ama ailem bunu yapmama asla izin vermedi. Åžu anda her ÅŸeyi yapabilecek yasal yaÅŸtayım, bu yüzden bunda ısrar edebilirim. Ama buna deÄŸecek mi? 4. sınıftan beri özel bir matematik okulunda okuyordum ve Ä°leri Matematik, Matematik ve Fizik alanlarında A-seviyelerimi tamamladım… Ve ÅŸu anda her ÅŸeye sıfırdan baÅŸlıyormuÅŸum gibi geliyor…

Şu anda ne yapmam gerektiğine dair bir cevaba yaklaşıyorum çünkü bunu çok uzun zamandır düşünüyorum. Her şeye yeniden başladığım için bu yolun korkutucu olduğunu biliyorum ve belirsizlik her zaman korkutucu. Ama müzik okumak için matematik bölümü olarak TOP üniversitesinden ayrılmak yanlış mı geliyor? Ben de oraya kabul edilmek için çok uzun zaman harcadım.

Orada sadece 3 yıl eğitim alıp ardından müzik yapmak seçeneği de benim için işe yaramıyor. Tekrar matematik yapmayı düşünmek bile ağlamak istememe neden oluyor.

Sadece benzer durumda olan insanlar var mı diye öğrenmem gerekiyor…