Bir arkadaşımın yazdığı PAGO Korku Hikayesi

Gerçekten umursamadığın bir fast food mekanında uykulu bir gece vardiyasında çalışıyorsun. Gerçekten sadece amaca ulaşmak için bir araç, bu yaz birkaç arkadaşımla geçirebileceğim fazladan para. Zaten meşgulsün, bu yüzden biraz ödev yapmaya karar verdin, zaten kimse gelmiyor. Şu anda sadece gazoz makinesinin uğultusu ve ara sıra otoyoldan gelip geçen arabaların uğultuları duyuluyor. Yalnız değilsin elbette, arka planda sana benzer şeyler yapan, mesaideyken kendilerini oyalamaya çalışan adamlar var.

Ön taraftaki telefon daha önce çaldı; buranın siz ilk geldiğinizden beri sahip olduğu eski bir modeldi ve görünüşe göre o zamandan beri bakımı yapılmamış. Ama onu aldığında hiçbir şey yoktu. Aldığınız eğitime göre restoranı ve kendinizi tanıttıktan birkaç saniye sonra hâlâ hiçbir şey yoktu. Telefonu öfkeyle kapatırsın ve aynı derecede aptal çocukların yaptığı başka bir aptal şaka çağrısı olarak, belki yatıya kalma falan sırasında omuz silkerek telefonu kapatırsın. Kesinlikle senden daha çok eğleniyorlar gibi görünüyor.

İşinizin sizden beklediği minimum şeyi yaparak işinize geri dönersiniz ve aynı zamanda dönem bitmeden notlarınızı düzeltmek için bilgisayarınızın başında çalışırsınız. Görsel olarak pek de çekici olmayan iş yerinizin sesleri ve görüntüleri, siz işinize devam ederken gözlerinizi ve kulaklarınızı doldurmaya devam ediyor. "gayretli" iş. Ancak ödevlerinizden birkaçı tamamlandıktan sonra sesler kesildi. İş arkadaşlarınız çekişmeyi bıraktı. Arabalar ıslık çalarak durdu. Dışarıdaki rüzgar durdu. Telefon tekrar çalıyor.

Ani değişimden dolayı sırtınızdan aşağı doğru bir ürperti indiğini hissederek, temkinli adımlarla ve nefesini tutarak tekrar tezgahtaki telefona yaklaşırsınız. Bu saatte sizi arayan ve sözünüzü kesen kişiye duyduğunuz öfke, kaygınıza yetişiyor. Elinizi telefona koyarsınız ve alırsınız. Binlerce kez tekrarladığınız girişin ardından sonunda bir ses kulaklarınızı dolduruyor.

"Bir kız tak."