21 yönsüz ve başarısız olma korkusuyla.

Bu yaşta olmak ve düşünmek "ya başarısız olursam" bu, bu adamda ciddi bir sorun olduğu anlamına geliyor olmalı

O benim. Okuldaki en kötü öğrenciydim çünkü o sistemin bir parçası olmak istemiyordum.

Bunun yerine 14 yaşında çalışmaya başladım. Daha sonra 20 yaşımda, hayatımın geri kalanında başkası için çalışmanın kabul etmeye hazır olduğum bir şey olmadığını fark ettim.

Bu yüzden tam zamanlı bir işte çalışırken bir yandan da iş kurmayı öğrenmeye başladım.

Yön yok. Beceri yok. Yardım yok.

Ama yavaş yavaş çalışmaya ve bazı şeyleri çözmeye başladım.

Bir yıl boyunca ne yaptığımı bilmiyordum. Ve başarısız olma korkusu her gün benimleydi.

Ya bu işe yaramazsa diye düşünmeye devam ettim. Bundan sonra ne yapmalıyım?

Dürüst olmak gerekirse devam ettim çünkü eninde sonunda anlamaya başlayacağıma inanıyordum.

Yalnızca o bir yıl içinde yazma ve yapay zeka olmak üzere iki beceri öğrendim. Hedef kitlemi benim gibi hırslı, bir şeyler inşa etmek isteyen ve işini bırakmak isteyen erkekler olarak belirledim.

Sonuç olmasa bile tutarlı kalmayı öğrendim. Zor olsa bile işe girme disiplinini öğrendim.

Biraz daha iyileşmeye başladığımda bile bu korku asla tamamen ortadan kalkmadı. Çünkü beynimin bir kısmı her zaman işe yarama şansı 50/50 olan bir şey konusunda tetikte.

Ama hâlâ yoldayım. Hala görünüyorum.

Her gün yeni bir mücadele ve her gün bunun üzerinde çalışmak için elimden gelenin en iyisini yapıyorum.

Ve bunu yaparken başarısız olma korkusu yavaş yavaş azalır.

Başarısız olma korkunuz var mı?