Bir Taco Bell yemek yastığı yarattım ve bu şimdiye kadar sahip olduğum en iyi yastıktı.

Bir Taco Bell yemek yastığı yarattım ve bu şimdiye kadar sahip olduğum en iyi yastıktı.

Birkaç yıl önce her gün Taco Bell’e gidiyordum. Her gece akÅŸam yemeÄŸi olarak büyük bir Taco Bell akÅŸam yemeÄŸi ve bazen öğle yemeÄŸi veya kahvaltı yerdim. Bir gün patatesli taco yedim ve üzerine sos koymadıkları için çok kuruydu. Taconun içindekileri boÅŸalttım ve tortillanın gerçekten yumuÅŸak olduÄŸunu fark ettim. O kadar yumuÅŸaktı ki, kıpır kıpır bir oyuncağı falan sürtüyormuÅŸ gibi hissettiriyordu. Sıkmaya ve parmaklarımın arasında ezmeye baÅŸladım. Tamamen ortalığı karıştırmamak ama yine de tortillayla uÄŸraÅŸmak istediÄŸim için onu ince plastik ambalajın içine koydum ve bu aslında hissi tamamen yeni bir seviyeye getirdi. Sıkmadan duramadım.

O yüzden bu ÅŸeyi küçük bir oyuncak gibi ortalıkta tutacağım. Ãœzerine bir tortilla daha eklemek için kuru patatesli taco sipariÅŸ etmeye baÅŸladım. Sonra her Taco Bell aldığımda çantada sade bir tortilla istemeye baÅŸladım. Dikkat edin, sabahları elma falan almak dışında bu saatte markete gitmedim. Tek yediÄŸim Taco Bell’di. Bir demet Saran Wrap ile sarılmış yastık büyüklüğünde bir canavarın olduÄŸu noktaya geldi. Büyüdükçe, uÄŸraşılacak bir ÅŸey olmaktan çıkıp, rahat bir ÅŸey olmaya baÅŸladı. Gerçek bir yastık için yeterince rahattı. Tortillaları o kadar sıktım ki sanki yumuÅŸak, neredeyse çırpılmış gibi bir hamur haline gelmiÅŸler. Tortillalar da çürümüyordu. Zaten her ÅŸey o kadar emülsifiye edilmiÅŸti ki, birkaç yıl önce sattıkları 5 dolarlık kutularda gelen sade fasulyeli burritolarımı eklemeye baÅŸladım. Gerçekten büyük bir yastığa dönüştü. Tam vücut boyutunda bir yastık deÄŸil ama kesinlikle standart bir yastıktan daha büyük.

Yaklaşık 4 ay sonra koku gelmeye baÅŸladı. Gerçekten onu atmak istemedim. Åžu an biraz duygusaldı. Bir ucube olduÄŸumu biliyorum ama bu yastığa o kadar çok çaba ve hatta para harcadığımı hissettim ve onu atmak istemedim. Ama öylece kokmasına ve iÄŸrenç olmasına izin veremezdim, bu yüzden bir uzlaÅŸmaya vardım ve hepsini büyük, vakumlu bir torbaya koydum. Süpürdükten sonra sertleÅŸti ve Saran sargısı gibi iyi bir yastık deÄŸildi. Karışıma su eklemeye karar verdim ve bunu yaptıktan ve doÄŸru su/katı oranını elde ettikten sonra kendimi çok rahat hissettim. Vakumlu poÅŸet kullanmaya karar verdiÄŸim için buzdolabından iyi yoÄŸunluk oluÅŸturacağını düşündüğüm diÄŸer yiyecekleri eklemeye baÅŸladım. YoÄŸurt, hindistancevizi sütü, kabuksuz yumurta ve bir karton yumurta akı ekledim. Hatta fasulye ve diÄŸer yumuÅŸak ÅŸeyler gibi arta kalan yiyecekleri bile attım. Lanet olsun diye düşündüm çünkü zaten vakumla kapatılacaktı. Her ihtimale karşı, delinmelere karşı biraz daha fazla koruma saÄŸlamak için her ÅŸeyi Saran Wrap’a sardım. Rahat bir yastık kılıfım var ve yaklaşık 6 ay boyunca onun üzerinde uyudum. Açık kahverengi bulutlu bir çeÅŸit jelatinimsi karışım haline geldi ama gerçekten çok rahattı. Dondurucu paketinin içindeki yapışkan madde gibi küçük jöle toplarının üzerinde uyumak gibiydi ama daha saÄŸlam ve destekleyiciydi. Boynumu ve kafamı oluÅŸturdu ve çok serinleticiydi. Daha önce “soÄŸutma” yastıklarım vardı ama bu yastık çok daha iyiydi. Yemin ederim bu yastık çok rahattı. Ben gerçekten rahat bir yataÄŸa ve yastıklara deÄŸer veren bir insanım ve bu yastık bir üst düzey konfordu.

Böylece annemin evime gelip ben yokken temizlik yapmaya başlamasıyla her şey sona erdi. Yastığın ölü hayvan olduğunu ya da içinde bir şeylerin karıştığını düşündüğü için beni yastık konusunda çıldırmış halde aradı. Çabucak bir şeyler uydurdum ve ona bunun sadece emdiğim ve atacağım çöp olduğunu söyledim ve eşyaları taşıdığım için onu yastık kılıfına koymayı unuttum. Aslında pek mantıklı değildi ama hiçbir soru sormadı. Ona onu yalnız bırakmasını söylemek aklıma gelmedi ve o da onu çöpe attı.

Dışarıdaki çöp kutusunu kontrol ettiğimi söylemeye utanıyorum ama çoktan gitmişti.

Bunun ne kadar tuhaf olduÄŸunu biliyorum, gerçekten biliyorum. Hiç kimse bu kadar garip ve iÄŸrenç bir ÅŸey yapacağımı tahmin edemezdi. O iÄŸrenç ÅŸeyi evimde tutmayı nasıl haklı çıkardığımı gerçekten bilmiyorum. Annem yaklaşık bir yıl önce onu çöpe atmasaydı, bugün hâlâ elimde olur muydu, bilmiyorum. Ona gerçeÄŸi söyledim ve o benim aptallık ettiÄŸimi düşünüyor. Okuldayken her gün Taco Bell’e giderken bu denizaltında ne kadar aktif olduÄŸumu hatırladım ve bu tuhaf ve iÄŸrenç hikayeyi paylaÅŸmam gerektiÄŸini düşündüm. Ãœzgünüm

TLDR: Her gün Taco Bell yerdim ve yastığımı Taco Bell burritolarıyla doldurmaya başladım ve bir nevi kontrolden çıktı.