Kıskanç

Yürüyebildiğin evleri olan insanları kıskanıyorum.

İnternette ve gerçek hayatta gördüğüm evlerin çoğu büyük.

Oturma odaları bütün evim kadar büyük.

Çoğunun açık hava alanı, bir arazi parçası veya büyük bir bahçesi veya avlusu vardır.

Benim yerim bir pul gibi o kadar küçük ki, yemek masası vs. için yer yok.

33 yıldır burada yaşıyorum 🫣.

Bulunduğu yer pek çok insan için bir rüya ama çok küçük olduğundan ve tuhaf bir kat planına sahip olduğundan (Süper Küçük mutfağın yanındaki oturma odasında duş, bir tek isim) kimse burada yaşamak istemiyor, ev takasını denedim.

Burası benim hapishanem ve bir insan olarak gelişmememin nedeninin bu olduğunu hissediyorum.

Hayatımın küçük olması, hiçbir şeyin olmaması, ciddi bir ilişkinin olmaması vb. gerçeğine katkıda bulunan şey bu.

Önemli değil, sadece göğsümden çıkmak istedim, kendilerinin diyebilecekleri alana sahip insanları çok kıskanıyorum.

Evin içinde eşyalara çarpmadan yürümek, mutfak dahil arkadan öne doğru yürürsem 15 saniye sürüyor 🙄.

Lütfen bunu zihnimde nasıl yeniden ÅŸekillendirebileceÄŸim konusunda bana tavsiyelerde bulunun, lütfen çünkü ne zaman televizyon izlesem üzülüyorum. ( ABD’de süper büyük evler, büyük araziler, kocaman mutfaklar, banyolar evimin tamamı kadar büyük..😬😑)