Mayıs 17, 2026
25 yaşında, iş yok, iş deneyimi var, kariyer boşlukları var ve amaçsız bir kariyer gidişatı var. İleriye giden yolu nasıl bulabilirim? Bir yolu var mı?
2023 yılında ekonomi bölümünden mezun oldum, iş bulamadım, zihinsel olarak kötü bir durumdaydım ve durup eğitim/kariyer boşluğunu doldurmaya karar verdim. Çok verimsiz bir yıldı, tam bir NEET/kapalı durumdaydım ve akıl sağlığım daha da bozuldu ve o yıl iki yıllık boşa zaman ve fırsata dönüştü ve özgeçmişim hala boştu ve tamamen işsizdim. Hiçbir yapıya sahip olmadan evde olmak benim için berbattı, bu yüzden ekonomi alanında değil bilgisayar bilimleri alanında yüksek lisans yapmaya karar verdim çünkü hayatıma yeniden başlama konusunda çaresizdim ve ben de tam olarak bunu yaptım.
Bir yıl sonra CS’nin de bana göre olmadığını hissetmeye başlıyorum. Dersleri zar zor atlatıyorum, henüz düzgün bir projem yok ve tükenmek üzereyim. Teknoloji iş piyasası şu anda gerçekten kötü ve bu beni son derece umutsuz kılıyor. Ne yapacağımı bilmiyorum. Bir yanım okulu bırakıp hangi işi almak istiyorsa (muhtemelen pek fazla iş için uygun değilim) çünkü en çok istediğim şey kendi paramı kazanmak ve mali açıdan bağımsız olmak. Bu yaşta ihtiyaçlar ve okul masrafları için aileme bağımlı olmaktan ve harcayacak kendime ait hiçbir şeyim olmadığından son derece utanıyorum. İyi ve iyi maaşlı bir iş istiyorum ama bunun yapay zeka ve otomasyon çağında çoğu insan için artık gerçekçi bir hedef olmadığını anlıyorum.
Şu anda yaz tatili için evdeyim, iki aydır buradayım ve şimdiye kadar sadece anime izliyordum ve odamda tembellik ediyordum, çoğunlukla kendim ve becerilerim üzerinde çalışmaktan ya da hayatta ne kadar geride olduğumu düşünmek zorunda kalmaktan korktuğum için. Üniversite öncesi hayatıma döndüğümü hissediyorum ve bir kez daha eskisi gibi olmaktan korkuyorum. Hiç ders çalışmıyorum, yapamıyorum. Evimden çıkmak istiyorum ama üniversite okumaktan da sıkıldım.
Sonra ömür boyu süren bir müzik tutkum var. Müzik yapıyorum, youtube’da biraz paylaşım yaptım ama hiçbir ilgi görmedi. Şöhreti hayal bile etmiyorum ama hayatta kalmaya yetecek kadar para kazanmak ve sevdiğim bir şeyden biraz daha fazlasını kazanmak gerçekten harika bir şey olurdu haha. Yine de gerçekçi değil ve ben sadece ortalama bir şarkıcı/şarkı yazarıyım.
Okuldan, üniversiteden veya büyüdüğüm herhangi bir arkadaşımdan kimseyle iletişim halinde değilim, ancak birçoğunun birkaç yıllık iş tecrübesi ve benzeri şeylerle kariyerlerinde iyi durumda olduklarını biliyorum. Hayatımda neyin bu kadar ters gittiğini bilmiyorum, bu kadar geri kaldım ve dünyanın gidişatına uyum sağlayamadım ve bir daha yapıp yapamayacağımı da bilmiyorum. Bunun dışında temel yaşam becerilerinden de yoksunum çünkü aşırı korunaklı ve korunaklı bir evde büyüdüm ve ev, kendimi her zaman boğulmuş ve güçsüz hissettiğim bir yer.
Üniversitede geçirdiğim bir yıl boyunca hiç arkadaş edinemedim. Tüm akranlarımdan 3-4 yaş büyük olmak (okula geç başladım, bu yüzden boşluklar olmadan zaten yaşlıydım) ilişki kurmayı biraz zorlaştırıyor ve ülkem (lol Hindistan) genel olarak oldukça yaş ayrımcılığı yapıyor ve kendimi kesinlikle yabancılaşmış hissettim ve tüm zaman boyunca oraya ait değilmişim gibi. Ayrıca oradaki birçok insanın benden çok daha fazlasını bildiğini ve daha fazla yaşam deneyimine sahip olduğunu hissettim; onlardan herhangi biri tarafından kabul edilmeyi veya saygı duyulmayı umabilmemin hiçbir yolu yok. Tanıdığım çoğu insan sadece tanıdıklar.
Ben de hiç ilişki yaşamadım. Bu noktada gerçekten umursamayı bıraktım, şu anda umursamam gereken 20 şey var, bir partner bu listedeki 21. şey gibi ama yine de benim için büyük bir güvensizlik noktası olmaya devam ediyor.
Çoğu zaman hikikomori/NEET hayatıma geri dönüp, zavallı hayatımın geri kalanını çocukluk odamda geçirmek, tarih ve bilim hakkında kitaplar okumak, kimsenin duymayacağı şarkılar yazmak, anime izlemek, çizim yapmak, origami yapmak ve hala sağlıklıyken ve aileme daha da büyük bir yük olmadan erken merhametli bir ölümü ummak istiyorum. Cidden, geriye kalan hiçbir şey için hiçbir isteğim veya hırsım yok. Kendimi, var olmaması gereken bir insanın kusuru gibi hissediyorum.
Etiketler:
11 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
i don’t really have any advice as im in a somewhat similar situation to you, op. but i just want you to know that no matter how skilled or experienced you are or are not, you are not a glitch, and you have the right to exist <3
I’m really sorry you’re feeling like this. It sounds like you’ve been carrying a lot for a long time and you’re completely burnt out, not lazy or “behind”.
From what you wrote, it also doesn’t sound like you lack ability. It sounds like you’ve been trying to restart your life in very high pressure ways while your energy and confidence are already low.
If I were in your situation, I would stop trying to “fix my entire life” right now. I would focus on one simple goal for the next few weeks like getting some structure back in your day, small consistent study or work blocks, and getting out of isolation a bit even if it feels pointless at first.
Dropping everything or labeling yourself as a lost cause is a feeling, not a fact. When people are burned out like this, everything starts to look permanent, but it usually isn’t.
You are not a glitch. You are someone who is overwhelmed and stuck in a very hard phase.
I was many years in a similar situation.
What helped me?
1. Learned to accept what it is and not fight against of it. Sleep/walk in the nature/do nothing when I felt I can’t anymore – just recharging my bateries.
2. Be grateful for the job I have – as maintains me stable – can pay my rent and bills.
3. I’ve made a list with things I like and activities that I usually spend time on. Genuine interests.
Which activities bring you joy?
4. Think what kind of activities drain you of energy.
I was surprised to discover …I am not so…useless and untalented as I thought.
We are not all according to the standard and thank God it is like that. 🙏
For sure you have your own talents and interests and experiences that can become a job or an income source.
Hope this helps. 😊
honestly this didn’t read like a “glitch of a person” to me. it read like someone who’s been isolated for a long time and slowly started believing the worst possible interpretation of their life.
the part where you said home has always felt suffocating really stood out because for me too, staying inside too long completely distorted how i saw myself. every gap started feeling permanent and every decision felt life-ending.
also, you’re not as empty as you think. you literally described someone who reads, writes songs, draws, makes music, studies, reflects deeply. that’s not “nothing.” it’s just not packaged into a socially approved success story yet.
i also think comparison is destroying you a bit. people around you may have jobs and experience, but a lot of them are also quietly miserable or confused in ways you don’t see.
for me, clarity never came from forcing myself to “find my passion.” it came from rebuilding basic structure first. sleep, movement, talking to people again, writing thoughts down, noticing small patterns instead of trying to solve my whole life at once.
The Second Mountain helped me a lot during a similar period. and online career-purpose.com. helped organize my thoughts when my brain felt noisy and scattered.
take it easy man. genuinely. your life sounds stalled, not finished.
First, stop trying to force CS. That does not mean go back to rotting at home either. Get any job if you have to, part-time, whatever gets you out of the house and back into a routine. Maybe start working out, going on walks etc… Or you decide what you want to do work wise like IT support, supply chain, HR etc, and going through Course Careers if need to upskill.
The “classmates doing fine” thing is mostly LinkedIn theater. A solid chunk of any graduating class is also stuck, just better at performing stability online. You’re comparing your inside to their outside.
The bigger thing in your post isn’t really the career question though, it’s that you describe genuine dread at the thought of working on yourself. That’s depression, and you can’t out-strategize it with another degree pivot or a job hunt. The CS burnout makes a lot more sense in that context. Is any kind of therapy accessible to you? Online options have gotten pretty affordable in India and it sounds like getting unstuck mentally is upstream of every other decision you’re trying to make right now.
The recruiting office is alway open and we do have over 150 different jobs in the us army to choose from so if us citizen you can that you’d be surprised how many friends you could make!
Just came to say I’m in a similar situation to you. I would continue with your degree though. You already started and poured some resources in. And the market is bound to come back at some point. It’s unsustainable the way it’s going. By the time you finish school, hopefully you’ll be seeing some more openings.
I’m the same age and have had somewhat success at my jobs. I didn’t finish college which felt like a letdown for me and my family because they say I’m pretty smart but I didn’t let it hole me back. My net worth weight now is around 200k so I feel pretty proud about that. I say all this so you know you can accomplish a lot and in a pretty short along of time as you’re still young and able to correct things. Find a sport, go to get gym and start eating correctly. Find an old friend or make new ones and try to have deep conversations with them and honestly just get any job, I know you want a high paying job but you first have to start somewhere, take advantage that you can live with your parents still and you build wealth easily that way. Just know that you’re still on time to correct things and you have a whole life ahead of you so don’t feel like you are missing out, everyone has their own issues and some have it worse than you, just focus on yourself and slow.
here’s what i’d actually look at though. You mention CS isnt clicking, you’re “barely surviving” classes, no projects, near burnout. that’s a clearly a “wrong fit” signal your body is sending loud. econ + CS + music + writing + drawing is a creative-analytical hybrid, not a pure CS engineer profile. Forcing yourself through to a CS masters job is going to land you in another role you hate by 28.
Two lanes worth checking before dropping out:
1. data analyst / BI roles, you keep the econ + light CS combo, way lower bar than software engineering, no leetcode hell, decent pay, and the job is closer to “explain numbers to humans” which suits your writing/music brain. you don’t need a CS masters for this. you could finish the year, pivot to data, and skip the rest.
2. Content/marketing analyst at SaaS or fintech companies, your econ degree + writing skill + basic CS literacy is actually a rare combo. these roles exist in india, they hire from your exact profile, and the work uses the parts of your brain that don’t drain you.
You know what puzzles me is how you got into masters in computer science without actually doing a bachelor first in computer science ?? I didn’t know that was possible in India? I am from India and I fell from the sky when you wrote this.