Bu gece Uchiko sushide bana ve nişanlıma iki saat boyunca bakan bariz redditçiye

Hayatımda hiç bir adamın iki saatini bu kadar net bir şekilde kendi kahramanca kurtarma filminin başrol oyuncusu olarak hayal ederek geçirdiğini izlememiştim. Seni gördüm.

Yoğun bakış. İlgili gözlerini kısıyor. Yemek yemeyi bıraktığınız ve nihayet koltuğunuzdan kalkacağınız, yıkıcı bir tek satırlık yazı yazacağınız ve on iki numaralı masadaki çaresiz kadını kurtaracağınız ana dair kanıt topluyormuş gibi baktığınız küçük dramatik duraklamalar.

Gerçekten orada oturup kafanızda, devreye gireceğiniz, herkesin donacağı, kocamın şaşkına dönüp sessiz kalacağı ve restoran alkışlarken muhtemelen gözyaşları içinde size teşekkür edeceğim bir aksiyon sahnesi inşa ediyordunuz.

Bu arada kocam ve ben bütün gece bebeğimizle ayakta durmaktan yorulduğum ve bebek telsizi şarj cihazını yanıma almayı unuttuğum için tartışıyorduk.

İşte bu kadar.

Ama ne zaman oraya baksam, oradaydın; kilitlenmiştin, sanki işaretini bekliyormuşsun gibi bakıyordun. Kocam tuvaleti kullanmak için kalktığında ve sen fiziksel olarak koltuğunda bu şekilde dikleştiğinde, büyük kahramanlık anın sonunda geldi mi?

Gerçekten dehşet verici.

Garsonumuz bu hayali kurtarma operasyonunda sessiz müttefikiniz değildi. Ona neden sanki taktiksel desteğinmiş gibi baktığın için kafası karışmıştı.

Evlilik iyidir. Bebek telsizi şarj edildi.

Bu yemeğin tek rahatsız edici kısmı, kendi kurtarıcı arkını halüsinasyona uğratan bir adam tarafından izlenmesiydi.