Hırsız puanları boşa harcadı

İşten eve dön. Akşam yemeği hazırla, karımla konuş, kızımı yatır. Şimdi saat akşam 9. Gün içinde kalan tam 2 saatlik boş zamanla ne yapmalıyım?

Elbette Project Zomboid’i oynayın.

Karakter oluşturucuyu açın, elbette varsayılan kıyamet ayarları. Sadece birkaç zombi vurup otoyolda ezmek istiyorum. Bilirsin, eğlenceli şeyler. Hırsızı almayın; Ücretsiz olarak bağlantı kurmayı öğrenebilirim.

Hırsız puanları boşa harcar.

Ortaya çıkın ve bir araba bulmaya çalışın, böylece askeri ihtiyaç fazlası mağazasına gidebileceğim. Hmm, bu arabalar için pek fazla anahtar yok. Hala Rosewood’da sıkışıp kaldım.

Hırsız puanları boşa harcar.

Tamam, çok çabuk bağlantı kurmayı öğreneceğim. Bir mekanik kitabı bulun, ancak bir elektrik kitabı değil.

Hırsız puanları boşa harcar.

Saatleri sökmeye başlayın. Bağlantı kurmayı öğrendiğimde telefonumu kontrol et. Saat sabahın 2’si, 2 saat önce yatakta olmam gerekiyordu ama tüm boş zamanımı oyun oynamak yerine nasıl hotwire yapılacağını öğrenerek geçirdim.

Hırsız puanları boşa harcar.

Karımın yanına yatağa girerken titremeye ve hıçkırmaya başladım. Korkunç bir aydınlanma, büyük bir okyanus dalgası gibi zihnimde doruğa çıkıyor ve kükrüyor.

"Tatlım, sorun ne? O zombi oyununu mu oynuyordun? Hırsızı seçtiğin için mi ağlıyorsun?

Hırsız puanları boşa harcar," Fısıldıyor.

Sevgi ve endişeyle dolu koyu kahverengi gözlerinin derinliklerine bakıyorum.

"Hayır canım," ağlıyorum

"Ağlıyorum çünkü hırsızı seçmedim."

Sanki ona vurmuşum gibi geri çekildi.

O gece çantalarını toplayıp kızımızı uyandırmaya başladığında gözlerinde ne gördüğümü bilmiyordum. Bir hafta sonra boşanma evrakları gelene kadar bunun ne anlama geldiğini bilmiyordum.

Gördüğüm şey aşkın ölmesiydi.

Hırsız puanları boşa harcar.