27 yaşındayım, Bilgisayar Bilimleri alanında uzmanlaştım, 6 yıl boyunca programlama okudum ve öğrendim, şimdi pişmanım.

Başlangıçta, ikinci sınıfa giden bir müzik bölümüydüm (müzik benim tutkum), buna değmeyeceğini düşündüm. Bu yüzden “pratik” bir şeye geçmeye karar verdim. O zamanlar ekonominin bir bakıma çöp olduğunu biliyordum (şimdi daha da çöp), bu yüzden önümüzdeki 3 yılı istikrarlı bir iş bulmak için yararlı bir beceri öğrenmeye yatırım yaparak ciddi bir karar vermem gerektiğini biliyordum. AMA benim anlaşmam şuydu ki, gerçekten sevdiğim bir şeye geçiş yapmak zorundaydım, matematiği seviyordum, bilgisayar bilimi/programlama problem çözme gibiydi ve matematikle ilgiliydi, bu yüzden CS’yi seçtim. İlk dersimi programlama alanında aldım ve konuya ilgim vardı. CS yolculuğumun başlangıcında “teknoloji kodu dünyasının” her yerindeydim, çok sevdim. Ama ben üçüncü sınıfa geldiğimde, CS’ye olan o ateşli sevgim sönüyordu (Bunun neden olduğunu açıklardım ama bu çok fazla bilgi olur, Bu bir roman olurdu).

İşte o zaman kendime karşı gerçekçi olmaya başladım (kronik bir aşırı düşünürdüm, kendimi çok izole ettim). “Bu CS yaşam tarzına ayak uydurabilecek miyim?” , “Tutkulu olmadığım bir şey için çok çalışabilir miyim?”. CS’yi para için seçmediğimi unutmayın! (Başlangıçta üniversiteye gitmeyi şiddetle istemiyordum. Gittiğim üniversitede müzikte yapmak istediğim belirli bir şey bile yoktu, yani müzik kompozisyonu, ama geleneksel ebeveynleri bilirsiniz. Her iki yola da gidecektim.) Eğer bölüm değiştireceksem, gerçekten keyif alacağım bir şey seçmem gerekiyordu, ama ne yazık ki, tıpkı müziğe olan tutkum gibi, olmasını umduğum başka bir tutkuya dönüşmedi. Programlamanın hayatımda başka bir çeşitli hobi olacağını, bir iş bulmak için eziyet edeceğim veya etmek istediğim, kan ter ve gözyaşlarıyla dolu bir şey olmadığını fark ettim. Bir iş bulmak ve bir yazılım geliştiricisi olarak tam zamanlı çalışmak için, bunu gerçekten yapmak istediğim şeyi kim bilir ne kadar süre ve ancak zar zor yapabileceğim bir şey için yapın???? Şimdi 27 yaşındayım ve nihayet bu fikri pek sevmediğimi itiraf ediyorum…

Ayrıca hayır, ailem müzikle ilgilenmeme karşı değildi. Gerçekten yapmak istediğim bir şey için gitmemi istiyorlarsa, ailemden bu desteği aldığım için çok şanslıyım. Ancak CS’ye geçtiğimde çok iyi anlaştılar çünkü “çok sayıda teknik iş alımı olacak”…HA! Açıkçası, hızlı bir şekilde 2026’ya doğru ilerliyoruz, titreşim kodlamamız var, bu da bana 6 yıllık programlama öğrenmenin boşa gittiğini düşündürdü… .. ama yine de yapay zekayı bana yardımcı olacak bir araç olarak kullanabileceğimi biliyorum falan falan. Yeni teknolojiye ayak uydurmalı, yeni beceriler öğrenmeli, kendi ekseninde dönmelisin. Tek bildiğim, lanet olası bir bilgisayar bilimleri diplomam olduğu için (bu arada üniversiteyi zar zor bitirdim. Bu yüzden lisans derecem için mezun olmam 6 yılımı aldı, zordu!), bir iş bulmam gerekiyor, ekonomi berbat durumda, beni işe al kahretsin!

Bu konuda çok pişmanım… Eğer bir Delorean’a atlayıp üniversitedeki ikinci sınıf hayatıma geri dönseydim, bana ana dalımı değiştirmemem gerektiğini söylerdim! Yemin ederim yapardım!
Şimdi bir yandan gerçekçi bir müzik kariyerine yönelik hayallerimin peşinden giderken bir yandan da (bir bakıma) bir yazılım geliştirme işinin peşindeyim. Yazılım geliştirici olarak yarı zamanlı çalışmayı tercih ediyorum. Ama ne olursa olsun müziği bırakmıyorum. Tutkumu neredeyse 7 yıldır askıya aldım ve eğer bunu başaramayacağım bir şeyin peşinde koşmak uğruna beklemeye devam edersem, psikopata döneceğim. Artık başa çıkmayı bırakıp hayatımın 7 yılını CS için harcadığımı kabul etmeye karar verdim ve şimdi müziğime daha çok odaklanıyorum….
Demek istediğim, sanırım hala CS’de öğrendiklerimin bir kısmını kullanacağım, ancak leetcode pratiği yapmak ve kendimi bir yerde bir şirket işi “bulmaya” hazırlamak için youtube’daki eğitimlerin kara deliğine kapılmak yerine, üzerinde çalışmak istediğim projeler üzerinde çalışacağım. Bilmiyorum, oyun falan yapacağım……güle güle

TLDR; Branşımı müzikten bilgisayar bilimine değiştirdim. 6 yılımı programlama eğitimi alarak geçirdim. Şimdi pişmanım ve müzik kariyerine devam etmek istiyorum.