tutkum olduğunu düşündüğüm şeyle yeniden başlamaya çalışıyorum

aylardır bu çıkmazda sıkışıp kaldım. 23 yaşındayım ve beni en çok korkutan şey yaşımdır. Tanıdığım herkes hayatta benden çok önde. Bir işim yok. Hiç param yok. Sonunda bir iş buldum ama savaş nedeniyle işimi kaybettim.

Kendimi yine sıkışıp kalmış buldum, eskisinden daha da kötüydüm. Gidecek hiçbir yer yok. Kendime bir program hazırladım. Yazar ve film yapımcısı olmak istiyordum ve tüm sosyal medyamı sildim, daha tutarlı yazmaya başladım.

İyi filmler okumak, izlemek ve onlar hakkında yazmak. Tüm arkadaşlarımı kestim ve artık neredeyse tamamen yalnızlaştım. Yalnızlık oluyor elbette. Ama tutarlı olup yola devam etmek istiyorum.

ama böyle gecelerde tamamen yıkılıyorum. Devam edemeyeceğimi ve gerçekten ilerleyemediğimi hissediyorum. Hayal ettiğim türden bir büyüme göremiyorum. Hala hiç param yok. Hala cehennem gibi yalnızım. Bir gün her şeyin düzeleceğini bana söyleyecek kimsem yok. Öyle olsa bile onlara inanacağımdan şüpheliydim.

devam edeceğim. Programıma uymaya çalışacağım. Ama içten içe her şeyin bitmesini isteyeceğimi biliyorum. Sonunda benim için hiçbir umut kalmayabileceğini düşünüyorum. Kendime pratik yaptıkça daha iyi olacağımı söylüyorum. Ama içten içe berbat bir yazar olduğuma inanıyorum. İnsanlar böyle gecelerde nasıl korunuyor?

Sosyal medyayı, alkolü, sigarayı, anlamsız arkadaşlıkları, hedefime ulaşmama yardımcı olmayacak her şeye zaman harcamayı hayatımdan çoğu kötü alışkanlıklardan çıkardım.

ama bazı günler o kadar zor oluyor ki bunu neden yaptığımı gerçekten bilmiyorum. Bu, kaybedeceğini bildiğiniz biri üzerine tüm bahislerinizi yatırmak gibidir.

Bu noktadan sonra hayatımı nasıl yönlendireceğimi anlamama yardım eder misin? Nasıl devam edip başarılı bir yazar olurum?