Nihai hedefim var, ilgi çekemiyorum… yardım?

Herkese merhaba!

Ben 25M yaşındayım, ABD’de yaşıyorum. Eğer bu tutarsız ya da başıboş gibi görünüyorsa özür dilerim, bunu yayınlarken sarmal olmaktan çıkıyorum. Elimden geleni yapacağım.

Mesleki geçmişim hakkında biraz:

• 2019 yılında Liseden mezun oldu, 2017-2019 yılları arasında Oditoryum Teknisyeni (canlı performans için ses/ışık) olarak çalıştı.
• 2019 Sonbaharından 2023 Baharına kadar Müzik Eğitimi alanında üniversitedeydim (Market Bandosu, Senfoni Orkestrası, Caz Topluluğu, Konser Korosu, Oda Şarkıcıları) ve birçok liderlik pozisyonunda bulundum. Ayrıca 2022 Sonbaharından 2023 Baharına kadar müzik onur topluluğunun başkanlığını yaptım.
• 2023 İlkbahar-Yaz ayını alanımda iş arayarak, öğretmenlik pozisyonu arayarak geçirdim. Bu sonuçta başarısız oldu, ta ki ortaokulda yönetici olarak bir pozisyon bulana kadar. "Uzun Vadeli İkame" Grup Direktörü, bu da sonuçta tüm yıl boyunca bunu yapmak anlamına geliyordu.
• 2023 Kışı/2024 Başı – Bir dizi karmaşık durum, okul bölgesinin bana düzgün ödeme yapmayı reddetmesine neden oldu ve sağlıksız bir işin yarattığı stres daha da arttı.
• Bahar 2024 – Maaşların düzgün ödenmesiyle ilgili sorunlar nedeniyle olası sağlık sorunlarının yanı sıra o okul bölgesinde tam zamanlı iş aramamayı seçtim.
• 2024 Yazı – 2025 Yazında 405 gün işsiz kaldım. Buna öğretmenlik işlerine, öğretmenlik dışı işlere, müzik işlerine, asgari ücretli işlere, fabrika işlerine başvuru da dahildi; neredeyse tüm birikimlerimi tüketiyordum.
• Yaz 2025 – Günümüz: (Artık eski) bir ortağımın sayesinde, küçük bir işletmede perakende satışta saati 11 dolara yarı zamanlı bir iş bulmayı başardım. Şu anda tek gelir kaynağım olduğu için canım pahasına bu işe sarılıyorum ve bir süre daha işsiz kalırsam çökeceğimden oldukça eminim.

Şu andaki durumumla ilgili olduğundan kişisel olarak biraz kendim hakkında:

• On yılı aşkın süredir depresyon, kaygı vb. duygularla mücadele ediyorum. Çocukluğum boyunca devam eden bazı aile sorunları nedeniyle bunun C-PTSD olabileceğine dair şüphelerim var, ancak teşhis almak için hiçbir zaman mali durumum, imkanım veya desteğim olmadı (ailem akıl sağlığı sorunlarına inanmıyor). En azından stres düzeyimin, kaygımın ve depresyon duygularımın normal olmadığını biliyorum.
• Bahsi geçen stres ve kaygıdan dolayı. Araba kullanamıyorum. Bu denemediğim anlamına gelmiyor. Yani insanlar defalarca denedi ve bana araba kullanmayı öğretmeye çalışan herkes ya benden vazgeçti ya da bir vakada ben sınava girmeye hazır olmadan tutuklandı (araba kullanmamla ilgisi yok). 17 yaşımdan beri öğrenmeye çalışıyorum ve bu noktada ailem bu yüzden beni başarısız olarak nitelendirdi.
• Daha olumlu bir not: Geniş ilgi alanlarım var ve genel olarak kendimi başkalarına karşı nazik bir insan olarak görüyorum. Hırsım, isteğim, fikirlerim vs. var. Müzik kompozisyonu, hikaye anlatımı, oyun tasarımı, felsefe ve her türlü şeyle ilgileniyorum.
• Sadece çok küçük bir arkadaş grubum var. Ortaokuldan beri tanıdığım 2 arkadaşım (her ikisi de 26 milyon). Yakınken, araba kullanamama durumum ya da akıl sağlığı sorunlarım hakkında onlarla pek konuşmuyorum.
• Birkaç ay öncesine kadar bir partnerle (22) dört yılı aşkın süredir mutlu bir ilişki içindeydim. Şu an itibariyle bekarım ve flört etmekle ilgilenmiyorum. Açıkçası ruh sağlığımın uygun olduğunu düşünmüyorum. Üstelik çekici değilim ve yaşadığım yerde flört havuzu inanılmaz derecede sığ. Ayrıca ayrılığı iyi idare edemediğimi de biliyorum. Şu anda kendimi içinde yaşarken buluyorum. "kızgınlık" hepsinden. Çalkantılı, belirsiz ve ateşli – Neye veya kime kızgın olduğumu bilmiyorum, sadece alevlendiğinde kendimi neredeyse şiddetli veya düşmanca hissetmeme neden olan bir öfke hissediyorum.

Açıkçası benim için birkaç madde işaretinden çok daha fazlası var, ancak bu, şu andaki durumumla ilgili ayrıntıların genel bir özeti. Soruları yanıtlamaktan ve konuyla ilgili daha fazla ayrıntı vermekten mutluluk duyarım. Ama şu anki durum şu.

Kariyerimin beni nereye götürmesini istediğime karar verdim. Sonunda müzik teorisi ve müzik kompozisyonu konusunda uzmanlaşmış bir müzik profesörü olmak istiyorum. Lisans eğitimim sırasında, müzik kompozisyonu alanında üç yıl özel eğitim aldım (kredili olarak aldım, transkriptimde belgelendi) ve bu konudaki yüksek lisans programlarına başvurmaya uygun yazdığım bir müzik portföyüm var. Kendime bir son tarih belirledim ve 2027 Sonbaharında yüksek lisansa başlamak istiyorum. Müzikten daha fazla uzak kalırsam perişan olacağımı güçlü bir şekilde hissediyorum. Bu kadar basit. Ancak bunu yaptığımda halletmiş olmayı istediğim/ihtiyaç duyduğum birkaç şey var. Mali olarak, 2 yıllık yüksek lisans eğitimim boyunca geçinebileceğim/kendimi destekleyebileceğim bir yuvaya sahip olmak istiyorum. Bir iş, asistanlık veya başka şekillerde finansman bulmayı umuyor olsam da, birkaç büyük kareye sahip olmak istiyorum – "her ihtimale karşı". Kişisel olarak, on yılı aşkın süredir beni rahatsız eden zihinsel sağlık sorunları ağını çözmem gerekiyor. Lojistik olarak etrafta dolaşabilmem gerekiyor. Bu, bu ülkenin aslında toplu taşımayı işleyen bir şeye benzeyen bir yerine taşınmak veya araba kullanmayı öğrenmek anlamına gelip gelmediği anlamına mı geliyor?

Bu bulmacayı nasıl çözeceğimi bulmaya çalışarak saatlerce uğraştım. Bu nedenle, 2026 yılının geleneği olduğu gibi, bu bulmacayı çözmeme yardımcı olması için internete yöneliyorum. Önce döngüyü göstereyim:

• Paraya ihtiyacım var. Muhtemelen ikinci bir iş. Belki bir yan uğraş. Her neyse. Banka hesaplarındaki dolar banknotları. Gerçekten herhangi bir fırsat yaratabilmem için araba kullanabilmem gerekiyor.
• Araba kullanabilmem gerekiyor. Oraya gidebilmem için araba almak için paraya ihtiyacım var ama daha da önemlisi, sürücü sınavını geçecek ve güvenlik riski oluşturmayacak kadar kaygımı dizginlemem gerekiyor.
• Akıl sağlığı bakımına ihtiyacım var. Sade ve basit, gün gibi açık. Ama bunu elde etmek için hem ulaşıma hem de paraya ihtiyacım var.

İşte denedim – çünkü en azından kendim bir şeyler denemeden paylaşımda bulunmazdım.

• İnternetten sürücü kursları bulmaya çalıştım. İhtiyacımın eğitim kısmını zaten çevrimiçi olarak tamamladım, sadece sürüş saatlerine ihtiyacım var. Tipik olarak, 18 yaşının üzerinde olduğum için eğitim almam gerekmiyor, ancak sınava girip başarısız olduğum için bu bir zorunluluk haline geliyor.
• Sigortamı kabul edecek terapistler bulmaya çalıştım ama ne zaman sigortayı okumaya çalışsam, terminolojiye, teknik ayrıntılara ve kasıtlı olarak belirsiz ifadelere o kadar kapılıyorum ki, sonunda anlayış eksikliğimden kaynaklanan stres ve belirsizlik nedeniyle kendimi panik atak durumuna sokuyorum.
• Mevcut herhangi bir şey için iş ilanlarına bakmak için saatler harcadım. Ancak küçük bir ilçede yaşadığım için iş imkanım yok.

Bu durumu nasıl çözerim ve ilerlemek yerine kendimi bir döngü içinde döndürdüğümü hissetmek yerine, gerçekten ilerleme sağlayacak bir dizi adıma sahip olurum. Bu konu uzun sürdüğü için özür dilerim.