Hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum

Merhaba, ben henüz bir gencim ve şimdiden zamanım tükeniyormuş gibi hissediyorum. Nereden başlayacağımı bile bilmiyorum.

Başlangıç ​​olarak annemin benim için her zaman büyük umutları vardı ve çocukluğumdan beri beni zorladı. Bundan hiç hoşlanmadım, onunla ilişkim iyi değil ve depresyona girmemin en büyük nedeni de o. Bana bir insan değil de bir tür projeymişim gibi davranıyor, kelimenin tam anlamıyla hayatımın her anını planlıyor (takip etmememe rağmen). Kendim için yaptığım her iyi şeyin annem için olduğunu hissediyorum ve onun için hiçbir şey yapmak istemiyorum.

Bu okul yılından beri artık ne için yaşadığımı bilmiyorum. Hangi mesleği seçmek istediğimi bilmiyorum, neye tutkulu olduğumu bilmiyorum. Daha önce peşinde koştuğum her şey annem içindi, şimdi denediğim her şeyden nefret ediyorum. Başarılı değilim, kendim için hiçbir şey yapmıyorum, gelecek hakkında düşünmek istemiyorum. Ve motivasyonum olsaydı hayatta gerçekten istediğim her şeyi yapabileceğimi düşündüğümde kendimden nefret ediyorum.

Daha da kötüsü, kelimenin tam anlamıyla herkes beni arkadaşlarımla karşılaştırıyor. Annem, öğretmenlerim ve bu benim yavaş yavaş ona kızmama ve arkadaşlarıma başarı dilemememe neden oluyor. Özellikle bu yıl arkadaşım bu ap dersinde benim yerimi aldı ve benden daha başarılı oldu. Sanırım biraz iyi olduğum tek şey buydu. Sanki potansiyelim olduğunu biliyorum ama bu konuda bir şey yapamayacak kadar yorgunum.

Geleceğim için iyi şeyler yapmak istemiyorum çünkü annem bunu yapmam gerektiğini söyledi. O kadar kayboldum ki hiçbir yönüm yok. Kendimi o kadar işe yaramaz hissediyorum ki, gerçekten gelecek hakkında düşünmek istemiyorum ve sadece akışa bırakmak istiyorum.

Okulda hiçbir zaman kötü olmadım ama anneme karşı asla yeterli olamadım o yüzden daha iyi olmaya çalışmanın ne anlamı var

Kendime bir amaç vermek için gerçekten ne yapmalıyım?