Bir çeşit itirafta bulunmam gerekiyor…

Hepinize karşı gerçekçi olacağım.

İlk arabamı aldığımdan beri içimde hisler büyüyordu.

Ona bakmak ve ona değer vermek için elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum ve o da benimle ilgileniyor ve beni güvende tutuyor. Bunda romantik bir şeyler var.

Onun ön camını yıkıyorum ve bu pozisyon beni kasıklarımı onun güneş ve motor tarafından ısıtılan yumuşak, yuvarlak kıvrımlarına doğru bastırmaya zorluyor. Kelebekleri harekete geçirir.

Ve bu fikir, *sadece* fikir, beni çok heyecanlandırıyor.

Beni dizlerinin üstüne çöktürmüş, pisliğin içinde, büyük, sert, kıçına bastırmış, yakalanmaktan korkmuş, erkekliğim karanlıkta beceriksizce egzoz borusunun girişini yoklayan genç bir oğlanın ilk kez bir kadının yolunu araması ve ebeveynleri evde olması gibi sevimli güç dinamikleriyle birlikte çok sevimli hayvansal bir şey var.

Asla yapacağımı söylemiyorum.

Ama eÄŸer Pandam Johnny’ye beÅŸlik yaptıysa ve bana bir arabanın üstünde kendisinin de ihtiyaçları olan bir kadın olduÄŸunu söyleseydi ve şöyle dediyse: "Özel bir yere gitmemizi ve senin de kendimi öyle hissetmeni istiyorum."

Ben yapardım. ve çok da ilgilisin.