Askeri/ticaret yoluna gitmediğim için derin pişmanlık duyuyorum. İlerlemek için hangi seçeneklere sahibim?

İki ay sonra 26 yaşında mezun olacağım. Yaklaşık son 8 yıldır, Midwest’teki (Iowa) yerel devlet okulumda mühendislik alanında lisans eğitimimi tamamlamak için çalışıyorum. Uzun, zor, stresli, travmatik bir süreç oldu. Neden bu kadar uzun süre sorabilirsin? Neden standart 4 yıl değil? Pandemi ve ailemdeki birçok ölüm beni üniversiteden ayrılmaya ve aileme destek olmak için 2 yıl boyunca depolarda ve perakende satışta çalışmaya zorladı. İlk resmi stajımı 2 yıl öncesine kadar alamadım ve sonraki yıl son yılım başlamadan önce tam zamanlı bir teklif alamadım. Bu Haziran ayında bir savunma yüklenici firmasında sistem mühendisi görevine başlayacağım. Çok fazla değil ama önemli bir şey.

Üniversiteyle ilgili en büyük eleştirim, öğrenim ücretini, dersleri ve diğer şeyleri ödeyebilmeniz, kabul edilmek için tüm engelleri aşabilmeniz, tüm gereksinimlerinizin karşılandığından emin olmanız ve mükemmel, çalışkan bir öğrenci olmanız ancak yine de tünelin sonunda bir iş garantisinin olmamasıydı. Hiçbir garanti yok. Ayrıca, aşırı pahalı yurtlarda yaşamanın “tam deneyimi” için para harcamak ve çoğu zaman hayalinizdeki işi bulmanızda büyük bir fark yaratan kulüplere katılım ve ağ oluşturma fırsatlarına sahip olmak için para harcamak neredeyse zorunludur. Notlardan çok daha fazlası. Lisans eğitiminden zorlukla çıkabilen, yönlendirmeler, adam kayırma veya diğer gizli aile bağlantıları yoluyla sihirli bir şekilde altı rakamlı iş bulan pek çok insan gördüm.

Üniversite yolunda çok fazla zaman harcadığımı düşünüyorum ve dürüst olmak gerekirse kendimi kaybolmuş hissediyorum. Askere veya ticaret yoluna giden tüm ortaokul ve lise arkadaşlarımın artık ilk evlerini aldığını görüyorum. Güzel tatillere çıkıyoruz. Evleniyorlar, sosyal/flört hayatları doyuma ulaşıyor ve borçları yok. Bu arada 30’lu yaşlarıma kadar kirada olacağım, muhtemelen 35 yaşıma kadar borcumu tamamen ödeyemeyeceğim, sosyal hayatım olmayacak ve muhtemelen önümüzdeki 1-2 yıl boyunca eziyet çekip tutumlu yaşayacağım. Her ne kadar okula dönerek isteyerek buna kaydolmuş olsam da kendimi aldatılmış hissediyorum. Açıkçası kendimi boş ve hayal kırıklığına uğramış hissediyorum. Üstelik üretken yapay zeka ve işten çıkarmalar, beyaz yakalı işlerin çoğunu tamamen yok edecek. Tüm kopyalara ve güvencelere rağmen, konuştuğumuz gibi zaten büyük bir yeniden yapılanma sürecindeyiz.

Kendimi olabildiğince çok yönlü kılmak için şu anda yapabileceğim bir şey var mı? Daha fazla para kazanmak için tam zamanlı çalışırken yan işleri ve diğer projeleri de düşündüm. Herkes bana savunmada bir işim olduğu için hazır olduğumu söylüyor ama yine de daha fazla uygulamalı çalışmaya geçmek istiyorum. Ayrıca, bu ilk işte yapacağım iş muhtemelen istediğim kadar teknik değil ve bunun sonucunda gölgede bırakılacağımdan endişeleniyorum. Mümkün olduğu kadar kısa sürede, mümkün olduğu kadar çok para kazanmak istiyorum. Saha teknisyeni veya saha servis mühendisi olmayı düşündüm. Şu anki yaşımda zanaatlara geçmenin benim için pratik olacağını düşünmüyorum. Hele ki bunca yıl üniversiteye katlandıktan sonra.

Sadece şu anda bulunduğum duruma göre içgörü ve ipuçları arıyorum. Teşekkür ederim!