Dasani etkisi.

Bunun bu alt yazıya uyup uymadığından emin değilim ama yine de gönderiyorum. Ben çocukken pos babam Dasani suyu alırdı. Asla başka bir şey alamayacaktı, bu yüzden ya musluk suyu ya da Dasani idi. Dasani’den nefret ediyordum, bu yüzden aptal küçük çocuk beynim tüm suyun tadının kötü olduğunu varsaydı. Dasani olmasa bile su içmeyi reddederdim. Sonunda başka tür sular da içtim ve sudan nefret etmediğimi, sadece Dasani’den nefret ettiğimi fark ettim.

Snyder ayeti

Çocukluğumda ne zaman sinemaya gitsek filmleri mutlaka şube babam seçerdi. Bir çocuk filmi olsa bile yine de bizim için seçerdi. Bilinmeyen bir nedenden dolayı çıkan her DC filmini izlerdik. Özellikle Snyder ayeti dışındakiler. Filmleri sevdiğini bile sanmıyorum, sadece bizim onları sevdiğimizi sanıyordu. Neyse, onlardan bir sürü gördüm (çelik adam, alaycı Batman; Batman Süpermen’e karşı, intihar ekibi, kahrolası su adamı). Bütün süper kahraman filmlerinin berbat olduğunu varsaydığım noktaya geldi. İntihar Timi’ni izledikten sonra süper kahraman filmlerinden hep birlikte uzak durmaya karar verdim. Sanırım kuzenim beni ilk Spiderverse filmini izlemeye zorladığında, süper kahraman filmlerinin aslında iyi olabileceğini ve Snyder filmlerini sevmediğimi fark ettim.

Vizziepop

Vizziepop’un uyabileceği çok özel bir tür var. YouTube, sonunda yetişkinler için yapılmış ancak kesinlikle çocuklara yönelik yayın platformlarına ulaştığını gösteriyor. Tuhaf, şovları biraz iyi başlıyor ama sonunda karakterler tutarsız ve sevimsiz olmaya başlıyor. Hikayelerde çok fazla olay örgüsü boşluğu var ve sonunda çekiciliğini kaybediyor. Sanki iyi konseptleri var ama her seferinde çantayı beceriyormuş gibi. Gösterileri sadece animasyon ve müziğin iyi olduğu noktaya geliyor. Helluva boss’u küçükken izlemiştim ama daha da kötüye gittiği için izlemeyi bıraktım. Hazbin Hotel’in ilk sezonu iyiydi ama ikincisi çok kötüydü ve karakterleri çok sevimsiz ve aptal hale getirdi. O televizyoncu ikinci sezonun tek iyi kısmıydı (ve müzik ve animasyon). Bence muhteşem dijital sirk bu türe giren diğer tek gösteri. Ne yazık ki aynı zamanda topaklanıyor, bu yüzden bunun çok kötü olacağını varsaydım. İlk çıktığında ilk bölümünü izlemeye çalışmıştım ama ilk beş dakikasını ödeyemedim. Birkaç gün önce kız kardeşimi ziyaret ettim ve iş arkadaşının bunu neden beğendiği konusunda kafasının karıştığını söyledi. Bu yüzden beni ilk bölümü onunla izlemem için zorladı. İlk beş dakikayı atlatmak zordu ama bunu geçtikten sonra sorun yok. Ama kız kardeşim onu ​​bana da izlettirmeye devam etti ve her bölüm daha da güzelleşti. Hala çoğunlukla ortaokul öğrencilerinin izlediğini söyleyebiliriz ama yine de oldukça iyi. Kız kardeşimin incelemesi bu konuda ne hissettiğimi mükemmel bir şekilde anlatıyor. “Yani hiçbir ürün satın almazdım ama çıktığı zaman kesinlikle son bölümünü izleyeceğim.” Hoş bir sürprizdi. Kinger benim en sevdiğim karakter.