Kariyer yolum karıştı artık..

Kariyerim hakkında gerçekten rehberlik ve yön almayı umuyorum. Şu anda kendimi tamamen sıkışmış, kafam karışmış ve hayatımda anlamlı bir eylemde bulunamayacak durumda hissediyorum.

Ben 20’li yaÅŸlarının sonlarında, Güney Hindistan’ın büyük bir ÅŸehrinde tanınmış bir üniversiteden mühendislik geçmiÅŸi olan bir kadınım. MühendisliÄŸe kadar her ÅŸey oldukça düzgündü. Akademisyenlerde çok fazla zorluk yaÅŸamadan sürekli olarak baÅŸarılı oldum. Ancak 7. dönemimde eyalet ya da merkezi bir kamu görevinde çalışmaya karar verdim. O zamanlar, özellikle temel mühendislik iÅŸlerini bulmanın zor olması ve özel firmaların çok düşük maaÅŸlar teklif etmesi nedeniyle bunun daha istikrarlı bir seçenek olduÄŸunu düşünmüştüm. Ayrıca devletteki iÅŸlerin daha iyi iÅŸ-yaÅŸam dengesi saÄŸlayacağına da inanıyordum.

Yaklaşık üç yılımı hem eyalet hem de merkezi olmak üzere birçok sınava hazırlanmak ve yazmakla geçirdim. En azından eyalet düzeyinde bir şeyi güvence altına alacağıma gerçekten inanıyordum. Ancak iç sorunlar nedeniyle sınavlar sadece formalite amaçlı yapıldı ve neredeyse iki yıl boyunca hiçbir şey ilerlemedi. O dönem son derece sinir bozucuydu. Kaygı artmaya devam etti ve hatta kendimi tamamen yetersiz, aşağılık ve kaybolmuş hissetmeme neden olan şiddetli panik atakları bile yaşadım.

Sonunda devam etmek için cesaretimi topladım. Bu, COVÄ°D’in ortasındaydı ve hiçbir ÅŸey yapmadan evde kalmak güvenimi derinden etkiliyordu. Kendi masraflarım için az da olsa para kazanamamak iÅŸleri daha da kötüleÅŸtirdi.

Diğer seçenekleri araştırmaya başladım, bazı kurslara ve sertifikalara katıldım ve içerik yazmaya ilgi duymaya başladım. İyi bir öğrenme deneyimi olan kısa bir staja başladım, ancak büyüme fırsatları sınırlıydı. Daha sonra, esas olarak sağlam bir deneyim oluşturmak için küçük bir firmada içerik yazarı olarak tam zamanlı bir rol üstlenmeden önce yaklaşık 1,5 yıl boyunca serbest çalışarak geçirdim.

Daha sonra içerik kaynağı olarak orta ölçekli bir bankacılık şirketine taşındım. İyi geri bildirimler ve hatta terfiler aldım, ancak dahili olarak hala bir büyüme eksikliği hissettim. Çalışmalar tekrarlayıcı hale geldi, büyük ölçüde yapay zekaya bağımlı hale geldi ve yaratıcılıktan ziyade hacime odaklandı. Yöneticim de oldukça zehirli ve işini bana dayatma eğiliminde. Kendimi tükenmiş hissediyorum ve bir zamanlar sahip olduğum coşku ve canlılık solup gitmiş gibi görünüyor.

Aynı zamanda, 20’li yaÅŸlarımın sonlarında olduÄŸum için, “yerleÅŸmeye” yönelik sürekli bir toplumsal baskı var ve bu da baÅŸka bir stres katmanı ekliyor.

Açıkçası artık kariyerimde veya hayatımda neler olduğunu bilmiyorum. Bir an, içerik yazmaktan uzaklaşıp daha teknik yazılar veya teknolojiyle ilgili olmayan yapay zeka ile ilgili olmayan bir şeyler denemem gerektiğini hissettim. Bir sonraki an, kendime ait bir şey kurmak istiyorum, belki küçük bir işletme, organize etmekten keyif aldığım bir şey ya da kadınlara odaklı bir şey. Aslında hiçbir şeyi başlatamıyorum veya başlatamıyorum.

Kendimi sorgulamaya devam ediyorum, acaba fazla mı düşünüyorum, yoksa bu kafa karışıklığı 20’li yaÅŸlarının sonundaki insanlar için normal mi diye merak ediyorum. Nasıl netlik kazanacağımı veya benim için hangi yolun doÄŸru olduÄŸunu anlayacağımı bilmiyorum. Ayrıca düşündüğüm alanlarda iÅŸ piyasasının nasıl olduÄŸunu da bilmiyorum.

Gerçekten zor oldu çünkü etrafımdaki kimseye gerçekte nasıl hissettiğimi açmak konusunda kendimi rahat hissetmiyorum.

Hatta bir kariyer danışmanlığı sınavına bile girdim ve bu sınavda topluluk, dil veya öğretimle ilgili alanlar önerildi.

Şu anda, bana gerçekten neyin uygun olduğunu bulmanın bir yoluna ya da bir yola gerçekten ihtiyacım var.