（Tavsiye Arıyorum）Zavallı Bir Aileden Gelen Ama Yurtdışında Okuyan, Başarısız Yeni Şirketler, Zengin Bir Çevreden Gelen Eski Kız Arkadaşı, Şimdi Tek Başına Öğrenim Borçlarıyla Karşı Karşıya Olanlar

Merhaba Reddit,

Aylardır bunu içimde tutuyordum ve kırılma noktamdayım. Sadece hepsini göğsümden çıkarmam gerekiyor.

Çok sıradan, hatta fakir bir aileden geliyorum. Babam küçük bir yiyecek tezgahı işletiyordu. Çoğu zaman aç büyüdüm ve şimdi bile o günleri düşünmek hâlâ acı veriyor. Durumumuzu değiştirecek kadar yetenekli olamadığım için kendimden nefret ediyorum.

Daha sonra babam biraz para biriktirmeyi başardı ve artık her gün şafak vakti uyanmak zorunda kalmadı ama hayat hâlâ sıkıydı. Üniversite zamanı gelince dişlerini gıcırdattı ve beni yurt dışına, daha iyi bir okula gönderdi. Buradaki ortam ve ağ gerçekten iyi ama notlarım ortalamaydı. Derslere odaklanmak yerine girişimciliğe takıntılıydım. Web3’ü, yapay zeka otomasyonunu ve birkaç başka projeyi denedim. Toplamda yalnızca 5.000 dolardan az kazandım. Yine de kampüste biraz tanındım.

Daha yoğun başlangıç ​​​​aşamalarımdan birinde, ortamımdaki bir şeyler görünüşe göre eski kız arkadaşımı cezbetmişti. Zarifti, çok zengin bir aileden geliyordu, güzeldi ve hatta bir Douyin (TikTok) fenomeniydi. Beni takip etti ve hızla bir araya geldik. Ancak baskı çok büyüktü. Sosyal çevresi tamamen farklı bir seviyedeydi. Sınıf arkadaşlarım arasında dünyanın her yerinden üst düzey yetkililerin çocukları ve büyük işletme sahiplerinin çocukları var. Ben… hiçbir şeyim. Tüm hayatım boyunca en iyi şansla çalışsam bile onların seviyesine asla ulaşamayacağımı fark ettim.

Bu arada ailem eğitimimi desteklemek için para biriktiriyor. Depresyondayım ve umutsuzca aynı zamanda para kazanmanın yollarını arıyorum. Son zamanlarda bir üzerinde çalışıyorum “titreşim kodlaması” Yapay zeka projesi. Uzun zamandır bu işi yapıyorum ama hala ne müşteri buldum ne de tek bir dolar kazandım. Yeteneklerimin çok sınırlı olduğunu hissediyorum.

Birkaç gün önce ailem bana bu yılki gelirlerinin kötü olduğunu ve kalan öğrenim ücretimi kendim hesaplamam gerekebileceğini söyledi. Babam bu konuda endişelenmemeni söylüyor ama onun ne kadar sıkı çalıştığını biliyorum. Yorgunum ve kaygıyla doluyum.

Sanki başkalarının parmak şıklatmasıyla elde edebileceği şeyler benim yüz kat daha fazla çaba harcamamı gerektiriyor ve yine de tüm geleceğimi bunun üzerine bahse sokmamı gerektiriyor gibi geliyor. Aile borçlarımızı ödemek, aileme daha iyi bir hayat vermek ve bir gün güzel bir araba kullanmak istiyorum… ama gerçeklik bana olumsuz geribildirimden başka bir şey vermiyor.

Geleceğin neler getireceğini ya da bundan sonra ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.

Burada benzer mütevazı ya da fakir bir geçmişe sahip olan, yurt dışında eğitim gören, girişimcilik peşinde koşan, eski bir geçmişi olan var mı? “senin liginin dışında,” ve hâlâ bu derin aşağılık, güçsüzlük ve bitkinlik duygusunu hissediyor muydunuz? Bunu nasıl atlattın? Yoksa hâlâ bu işin içinde misin? Hikayelerinizi duymaktan gerçekten memnun olurum – sadece bu kadar küçük ve sıkışmış hissetme konusunda tamamen yalnız olmadığımı hissetmeye ihtiyacım var.

Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederiz. Herhangi bir dürüst söz şu anda çok şey ifade ediyor.