Yolun bir yerinde Mayın Tarlası oynamayı bıraktım ve onu yaşamaya başladım.

Masum bir şekilde başladı. Orada burada birkaç tur. Tam bir aptal gibi kendi kendime, “Yatmadan önce son bir oyun daha,” dedim. Şimdilik ileri saralım ve sanki hiç başvurmadığım yarı zamanlı bir işmiş gibi 4 saatlik seansları gelişigüzel batırıyorum.

Ancak asıl sorun zaman değil. Bu oyunun beynime yaptığı şey bu.

Uzaktan ızgara şeklindeki hiçbir şeye zihinsel olarak sayılar atamadan bakamıyorum. Banyo fayansları mı? 1-2-1 düzeni, muhtemelen güvenli. Ofis tavan panelleri? Şüpheli. Şu biraz daha koyu olan kare mi? Kesinlikle bir maden. Ben buna güvenmiyorum. Altında durmayı reddediyorum.

Daha da kötüsü, beynim ızgara olmayan şeylere bile ızgaralar zorlamaya başladı. Bir yığın yaprak mı? Aniden 7×7’lik bir tahta. Kalabalığın içinde birinin yüzü mü? Bana nedenini sorma ama zihinsel olarak sol yanaklarını işaretliyorum.

Geçen gün bir kutu çikolataya bakıyordum ve birini seçmeden önce gerçekten tereddüt ettim çünkü “İstatistiksel olarak bu köşe riskli” diye düşündüm.

Peki gözlerimi kapattığımda? Hiç bir şey. Huzurlu karanlık yok. Sadece sonsuz fayans. Satırlar. Sütunlar. Sayılar.

Ama en kötü kısmı şu: mantıklı bile değil.

Bu hayali tahtalara bakıyorum, onları çözmeye çalışıyorum, mayınlar yerleştiriyorum, sayıları takip ediyorum… ama bir türlü birleşmiyorlar. İki mayın ve sadece boş karelerle çevrili bir 3. Bir şekilde üç mayını kapsaması gereken bir 1. Sanki beynim normal acı çekmenin yeterli olmadığına karar verdi ve sırf benimle uğraşmak için imkansız Mayın Tarlası senaryoları üretmeye başladı.

Şimdi orada karanlıkta yatıyorum, matematiksel olarak çözülemeyen halüsinasyonlu bir tablonun içsel olarak acısını çekiyorum, yavaş yavaş aklımı kaybediyorum çünkü doğru bir hareket yok. Mantık yok. Çözüm yok. Sadece saf kaos…

Artık oyundan keyif aldığımdan bile emin değilim. Sanki beynim her şeyin sıralandığı ve bir kez bile tahmin etmemin gerekmediği mükemmel bir koşuyu istiyor. Var olmayan bir kontrol düzeyinin peşindeyim.

Neyse, sizi güncel tutacağım. Yanlışlıkla ön kapımı işaretlemediğimi ve dairemden ayrılmayı reddetmediğimi varsayarsak.

Yardım gönderin.