28 yaşındayım. Bitmiş gibi hissediyorum.

28 yaşındayım. Üniversiteden mezun olduğumdan beri altı yıldır rastgele işlerde çalışıyorum. Ben şımarık zengin çocuğuyum dolayısıyla borcum yok. Ben de iki yıl önce ailemin yanına taşındım ve anlamlı bir ilerleme kaydedemedim.

Şu anda banka memuruyum. Pazarlama diplomam var. Ben de çok asosyalim. Sanırım tek yolum ticaret okuluna gitmek ama bunu yapmak istemiyorum ama yapmak zorunda olduğumu düşünüyorum. Hiçbir ofis işi beni götürmez. Birisi neden eski tükenmişliğe yeni mezun veya tecrübeli biri yerine iş teklif etsin ki? Kalbimin sesini dinleyerek müzisyen olmam gerekiyordu ama ailemin sözünü dinledim ve bana yakışmayan “güvenli” yola yöneldim. İşte burada, hiçbir şansı olmayan ve içki sorunu olan 28 yaşında bir zavallıyım.

28 yaşında hiçbir deneyimi olmayan bir bilgisayar işi bulmak mümkün mü? Beni öldürmüyorum ve bunu hak ettiğimi biliyorum çünkü ben ayrıcalığımdan yararlanmayı başaramayan zengin bir çocuk serseriyim, o yüzden üzerime smaç bas ve evet açıkça içerim.

Benim yolum nedir?

EDIT- cevaplar için herkese teşekkürler. Sarhoşken verdiğim acıma partisinden utanıyorum ama bunu bırakacağım çünkü benzer durumda olan başkaları da olduğundan eminim.